یکی از مطمئن ترین راه ها برای ساخت یک خودروی برتر در کلاس خود، خلق یک کلاس کاملا جدید است. این رویکرد بارها در صنعت خودرو جواب داده و رنو آرکانا نیز با همین فلسفه وارد میدان شده است.

مدل هایی مانند مرسدس CLS که مفهوم کوپه چهار در را معرفی کرد یا نیسان جوک که تعریف تازه ای از کراس اوورهای کوچک ارائه داد، نمونه های موفق این مسیر هستند. حال اگر به دنبال یک کراس اوور کوپه با ابعادی بزرگ تر از کلاس B اما کوچک تر از کلاس C باشید، رنو آرکانا خود را به عنوان گزینه ای متفاوت معرفی می کند.

رنو آرکانا بر پایه پلتفرم کپچر ساخته شده اما طول بیشتر و سقف شیب دار کوپه مانند، آن را متمایز کرده است.

البته همه خریداران به دنبال چنین ترکیب خاصی نیستند. اگر طراحی سقف شیب دار برای شما اهمیت زیادی ندارد، گزینه هایی مانند نیسان جوک یا رنو کپچر با قیمت کمتر در دسترس هستند، هرچند فضای داخلی محدودتری ارائه می دهند. با افزایش بودجه نیز می توان به شاسی بلندهایی مانند هیوندای توسان یا نیسان قشقایی فکر کرد.

در این بررسی، هدف مشخص کردن این موضوع است که آیا آرکانا یک تعادل جدید و ایده آل میان اندازه بدنه و فضای داخلی ایجاد کرده یا صرفا ترکیبی نامنسجم از ایده های مختلف است. همچنین عملکرد سیستم هیبریدی E-Tech آن نیز زیر ذره بین قرار می گیرد.

نگاهی سریع به خانواده رنو آرکانا

رنو آرکانا نخستین محصول این برند است که با تمرکز کامل بر پیشرانه های هیبریدی عرضه می شود. نسخه E-Tech یک هیبرید کامل محسوب می شود، در حالی که موتور 1.3 لیتری TCe با کمک سیستم هیبرید خفیف ارائه شده و فقط با گیربکس اتوماتیک دوکلاچه در دسترس است. هر دو پیشرانه در تیپ های Iconic، S-Edition و RS Line عرضه می شوند.

طراحی و استایل

چهره جلوی آرکانا کاملا یادآور زبان طراحی جدید رنو است، اما نمای جانبی آن کمتر قابل پیش بینی و متمایز به نظر می رسد. از برخی زوایا شباهت هایی به بی ام و X4 دیده می شود.

داستان تولید آرکانا نیز جالب است. نسخه روسی آن از سال 2019 عرضه شده بود اما بر پایه پلتفرم داچیا داستر ساخته می شد. در مقابل، نسخه اروپایی که موضوع این بررسی است، از پلتفرم مدرن کپچر بهره می برد.

سقف مشکی به صورت آپشن ارائه می شود اما ستون C هم رنگ بدنه است و جلوه سقف معلق چندان پررنگ نیست.

آرکانا اروپایی در کره جنوبی و توسط رنو سامسونگ تولید می شود؛ شرکتی که ریشه آن به زیرمجموعه خودروسازی سامسونگ باز می گردد و بعدها تحت مالکیت رنو قرار گرفت.

در بخش فنی، تنها دو پیشرانه برای آرکانا در نظر گرفته شده است. موتور 1.3 لیتری توربوشارژ با سیستم هیبرید خفیف 12 ولتی و نسخه هیبرید کامل E-Tech که ترکیبی پیچیده اما جمع و جور دارد.

کابین و فضای داخلی

شباهت آرکانا با کپچر در داخل کابین کاملا مشهود است، به ویژه در طراحی داشبورد. با این حال، برخی جزئیات جذاب کپچر در آرکانا حذف شده اند و جای خود را به پلاستیک های براق داده اند.

برخی نشانه های کاهش هزینه در کابین دیده می شود؛ برای مثال، نشانگرهای دسته دنده نور پس زمینه ندارند. با این حال، طراحی کلی مدرن است و بیشتر نقاط تماس با روکش چرمی پوشانده شده اند.

کنترل های فیزیکی سیستم تهویه عملکرد بسیار خوبی دارند، اما کلیدهای خالی می توانستند کاربردی تر باشند.

در عوض، فضای کابین بسیار جادار است. فضای پای عقب حتی از نیسان قشقایی و هیوندای توسان هم بیشتر است و صندوق عقب نیز با شکل منظم و کف تخت، کاربردی و بزرگ به نظر می رسد.

شیب سقف کمی از فضای سر عقب می کاهد اما مشکل جدی ایجاد نمی کند. در عوض، دید عقب محدود است و نبود برف پاک کن عقب در هوای بارانی آزاردهنده می شود.

سیستم سرگرمی و ناوبری

نسخه پایه به نمایشگر 7 اینچی مجهز است و تیپ های بالاتر صفحه 9.3 اینچی دارند. سیستم Easy Link رنو از اندروید اتو و اپل کارپلی پشتیبانی می کند و پس از کمی عادت، کار با آن ساده است.

پورت های شارژ متعدد شامل درگاه 12 ولت و چهار پورت USB-A در جلو و عقب در دسترس هستند، اما شارژ بی سیم ارائه نمی شود.

پیشرانه و عملکرد

سیستم E-Tech در آرکانا همان ساختار آشنای رنو را دارد اما نسبت به نسخه پلاگین هیبرید مگان، قدرت کمتری ارائه می دهد. در عمل، شتاب گیری خودرو معمولی است و در تست ها زمان صفر تا 100 کیلومتر آن چندان چشمگیر نیست.

محفظه موتور بسیار فشرده است و موتور بنزینی و تجهیزات هیبریدی فضای کمی برای تنفس دارند.

در رانندگی آرام، جابجایی بین حالت های برقی و بنزینی بسیار نرم انجام می شود و اغلب متوجه عملکرد سیستم نمی شوید. در شهر، کشش الکتریکی کافی است اما در بزرگراه، موتور بنزینی بیشتر وارد مدار می شود.

سواری و هندلینگ

اگرچه هیچ کس انتظار هندلینگ اسپرت از یک کراس اوور ندارد، اما آرکانا فرمان پذیری دقیق و تعادل مناسبی دارد. فرمان سبک اما دقیق است و خودرو در مسیرهای پرپیچ اعتماد به نفس خوبی منتقل می کند.

جذابیت دینامیکی آرکانا در جاده های پرپیچ از بسیاری رقبا بیشتر است، هرچند راحتی سواری اولویت اصلی آن باقی می ماند.

ترمزها عملکرد قابل اعتمادی دارند و پدال ترمز حس بهتری نسبت به برخی محصولات دیگر رنو ارائه می دهد.

راحتی سواری و عایق بندی

تعلیق خودرو کمی سفت تنظیم شده و در مقایسه با کراس اوورهای نرم تر، تکان ها بیشتر حس می شوند. با این حال، عایق بندی کابین خوب است و در سرعت های شهری و بزرگراهی، صدای کمی وارد اتاق می شود.

صندلی ها با وجود طراحی ساده، راحت هستند و برای سفرهای طولانی خستگی ایجاد نمی کنند. موقعیت رانندگی کمی بلند است که ممکن است برای برخی رانندگان حس متفاوتی ایجاد کند.

سیستم های کمکی رانندگی

بیشتر تجهیزات ایمنی فعال به صورت استاندارد یا آپشن در دسترس هستند. ترمز اضطراری خودکار و هشدار خروج از خط به صورت پایه ارائه می شوند، اما کروز کنترل تطبیقی فقط در تیپ های بالاتر استاندارد است.

سیستم تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی وجود دارد اما به کروز کنترل متصل نمی شود. هشدار نقطه کور در تیپ S-Edition عملکرد دقیقی دارد و در استفاده روزمره مفید است.

برای مطالعه تحلیل های بیشتر خودروهای روز و مقایسه های تخصصی می توانید به بخش مجله در ازکیش و همچنین مطالب تحلیلی منتشر شده در مجله ازکیش مراجعه کنید.