خودروی خود را بفروشید؛ 84% پول بیشتری دریافت می کنند با

خیر، شما در حال مشاهده یک بررسی اشتباه از یک وب سایت خودروهای کلاسیک نیستید. پمبلتون تی 24 (Pembleton T24) که در اینجا می بینید، به اندازه هر خودروی دیگری در این صفحات، تازه وارد بازار شده است؛ تنها تفاوت این است که فلسفه وجودی آن پرهیز از فناوری های جدید است، نه جشن گرفتن آنها.

پمبلتون در سال 1999 تأسیس شد و در ابتدا شاسی هایی برای ساخت سه چرخه های سبک وینتیج به صورت خود-ساز (Self-build) تولید می کرد که حدود 400 دستگاه از آنها فروخته شد. از آن زمان، فیل گریگوری شرکت را به پسرش گای سپرده است که اکنون مدیرعامل بسیار جوان آن شده است. پمبلتون در حال حاضر دو مدل آماده برای جاده تولید می کند: سه چرخه وی-اسپرت (V-Sport) و مدل تی 24 (T24). هر دو خودرو در تعداد کم (10 دستگاه در سال برای مدل T24) توسط تیمی بسیار ماهر متشکل از پنج نفر در دهکده ای کوچک در عمق مناطق روستایی ووسترشایر به صورت دستی ساخته می شوند.

خنده ام گرفت - مردی از من پرسید که مدل T24 مربوط به چه سالی است و بازسازی آن چقدر طول کشیده است.

اگر تصور می کنید خودروهای وینتیج غیرقابل اعتماد هستند و کنترل آنها پیچیده است، اما همچنان مایلید جوهره ای از تفریحات و رانندگی آن دوران را تجربه کنید، مدل T24 به قطعات قرن بیست و یکمی کافی مجهز شده است تا از نظر قابلیت اطمینان خیال شما را راحت کند، در حالی که رانندگی را نسبتاً ساده می سازد.

کلید این موضوع پیشرانه است: یک موتور دو سیلندر چهار زمانه 853 سی سی هواخنک از سازنده موتورسیکلت، موتو گوتزی (Moto Guzzi)، که سیلندرهای آن با زاویه 90 درجه وی شکل پیکربندی شده اند و در جلوی محور جلو، با شکوه تمام بین چرخ های جلوی خودرو قرار گرفته اند (یک واحد کم قدرت تر 744 سی سی نیز موجود است). با انتقال تنها 78 اسب بخار قدرت به چرخ ها از طریق یک ترنس اکسل چهار سرعته از سیتروئن (اما با اتصالات و ضرایب اختصاصی پمبلتون)، چشم انداز عملکردی غول آسایی به نظر نمی رسد. اما T24 خودرویی بسیار سبک است و وزن خشک آن تنها 361 کیلوگرم است که نسبت قدرت به وزن 216 اسب بخار بر تن را به آن می دهد. بنابراین، اگرچه این خودرو یک کاترهام سون (Caterham Seven) نیست، اما اصلاً هم کند نیست.

و این ساختار سنتی T24 – و همچنین نیاز به رعایت قوانین ساخت ساده ترِ "تأیید انفرادی وسیله نقلیه" – است که وزن آن را کنترل می کند. بدنه آلومینیومی با تناسبات عالی، که خطوط آن یادآور پروفیل یک خودروی خاص خوش ساخت آستین سون (Austin Seven) است، به صورت دستی روی یک شاسی لوله ای فضایی فرم داده شده و سپس به یک پلتفرم آلومینیومی چسبانده و پرچ شده است تا یک نیمه مونوکوک سبک و مستحکم ایجاد کند. سیستم تعلیق کاملاً مستقل، از طریق سیستم پول-راد (pullrod)، با مجموعه ای که در امتداد ناحیه رکاب در هر طرف خودرو نصب شده است، مرکز ثقل T24 را پایین نگه می دارد، در حالی که دیسک های ترمز جلوی داخلی وزن فنربندی نشده را کاهش می دهند. پمبلتون ادعا می کند توزیع وزن چشمگیر 51:49 جلو به عقب را دارد.

وقتی وارد کابین باریک می شوید، بازوی راست شما به طور طبیعی بیرون از بدنه قرار می گیرد. شما پشت یک فرمان ساده چهار شاخه با روکش چرمی می نشینید که رو به یک داشبورد زیبا از آلومینیوم تراش خورده قرار دارد، که با پراکندگی نشانگرهای کوچک و یک محفظه عمیق همراه شده است. تا اینجا، همه چیز وینتیج است. نیمکت دو نفره با روکش چرم (که پشت آن 155 لیتر فضای ذخیره سازی وجود دارد) قابلیت تنظیم جلو و عقب دارد و شما در ارتفاع پایین درون خودرو می نشینید و پاهایتان کم و بیش مستقیم در مقابلتان قرار دارد.

دکمه استارت را فشار دهید و موتور V-twin با صدای تپنده ای روشن می شود. پدال ها سبک هستند – شاید کمی بیش از حد سبک – و چند مایل طول می کشد تا به تعویض دنده فشاری-کششی سیتروئن با سر دنده آلومینیومی که از داشبورد بیرون زده، با دروازه باریک و دنده یکِ "سگ دست" (dog-leg) عادت کنید. هیچ سقفی وجود ندارد، بنابراین بادگیر منحنی و صفحه کوچک پرسپکس تنها محافظ شما در برابر عناصر طبیعت هستند. با قد 5 فوت و 7 اینچ (حدود 170 سانتیمتر)، من مجبور بودم خودم را پایین بکشم تا در جریان هوا نباشم، بنابراین هر کسی که بلندتر باشد، برای یک تجربه راحت به عینک ایمنی نیاز خواهد داشت.

اما اشتباه نکنید: رانندگی با T24 یک هیجان مطلق است. شما چرخ های جلوی باریک 18 اینچی پره ای را که با تایرهای کراس-پلای مناسب وینتیج پوشیده شده اند، در مقابل خود می بینید که کار می کنند، اما سواری واقعاً عالی است: منعطف، کنترل شده و آرام.

موتور که در دورهای پایین لرزش های کلاسیک را به بدنه منتقل می کند، به زودی نرم می شود و از دور 3500 با اشتیاق تا خط قرمز 7750 دور در دقیقه بالا می رود، که با صدایی رسا اما کاملاً مسری همراه است. فرمان راک اند پینیون نسبتاً سنگین است، بنابراین وقتی سرعت می گیرید، در پیچ های تندتر متوجه می شوید که باید حسابی کار کنید. اما مزایای آن مرکز ثقل پایین به معنای کنترل بدنه سفت و بسیار غیر-وینتیج است، به طوری که تنها چسبندگی جلو سرعت نهایی شما را در پیچ ها محدود می کند.

با شروع قیمت از 39,594 پوند، T24 به هیچ وجه ارزان نیست (با این پول می توان به راحتی یک ام جی TA قبل از جنگ بسیار تمیز خرید و مقداری هم پول اضافه آورد)، اما به عنوان یک ادای احترام اصیل و خوش ساخت به خودروهای آن دوران، بدون دردسرهای آنها، کاملاً به هدف می زند.

سایمون هاکنال