بیست و پنج سال پیش، تعداد کمی از طرفداران سوبارو انتظار داشتند خودرویی مانند موضوع تست جاده این هفته ما – نسل سوم سوبارو Crosstrek (که قبلاً XV نامیده می شد) – به پرفروش ترین و ماندگارترین مدل این برند متفاوت و مصمم تبدیل شود.

و با این حال، این اتفاق افتاده است. سال گذشته، حدود 40 درصد از سهم بازار (البته متواضعانه) سوبارو در اروپا به خودرویی اختصاص داشت که ما آن را برای دو نسل کامل مدل، از زمان اولین حضورش در جاده های ما در سال 2012، به عنوان XV می شناختیم. اما اکنون، هویت بازار آمریکای شمالی این مدل به هویت جهانی آن تبدیل شده است و بنابراین، حداقل برای ما، XV به کراس ترک (Crosstrek) تبدیل می شود.

اگرچه ایمپرزا (Impreza) که زمانی مشهور بود، در اواخر دهه گذشته برای مدت کوتاهی به نمایشگاه های بریتانیا بازگشت، اما این خودرو عملاً به کوچک ترین و مقرون به صرفه ترین مدل سوبارو تبدیل شده است. این خودرو که از پلتفرم مشترک با هاچ بک ایمپرزا بهره می برد، دارای یک موتور بنزینی تخت (Flat-four) هیبریدی شده و سیستم چهار چرخ محرک دائمی متقارن مبتنی بر کلاچ است.

به سختی می توانید تجسمی بهتر از آنچه سوبارو را از سایر خودروسازان متمایز می کند، در خودرویی غیر از این کراس ترک پیدا کنید: یک هاچ بک مقاوم اما از جنبه های دیگر معمولی با ارتفاع زیاد از سطح زمین، و شاسی و سیستم انتقال قدرتی که برای استفاده آفرود بهینه شده اند، آن هم در بازاری که بسیاری از مردم شاسی بلندهای بزرگ می خرند و فقط روی آسفالت با آن ها رانندگی می کنند.

با این حال، به نمایندگی از کسانی که عملکرد را به جای اندازه و فضای یک آفرودر ترجیح می دهند، تست جاده اتوکار اکنون به بررسی این آفرودر جمع و جور که به شیوه ای متفاوت ساخته شده است، می پردازد.

نگاهی به تنوع مدل ها

لیست مدل های موجود کراس ترک در نمایشگاه های بریتانیا تا حد امکان ساده است: یک موتور و گیربکس، و دو سطح تریم.

سطح بالاتر (تورینگ) رینگ های آلیاژی 18 اینچی، چراغ های جلو با نوربالای کمکی، پدال های تعویض دنده، قاب آینه های جانبی رنگ مشکی و سانروف را به لیست تجهیزات مدل پایین تر اضافه می کند. سطح پایه لیمیتد (Limited)، که به هر حال نسبتاً خوب تجهیز شده است، چراغ های جلو LED، شیشه های دودی، سیستم چندرسانه ای 11.6 اینچی و تکنولوژی کمک راننده EyeSight را به همراه دارد.

خودروهای جدید سوبارو کراس ترک موجود در بازار

مشاهده قیمت خودروهای نو از 33,805 پوند

مشاهده قیمت خودروهای تقریباً نو از 29,800 پوند

فروش خودروی شما: 84% پول بیشتری دریافت می کنند

سوبارو کراس ترک

طراحی و استایل

این نسل سوم کراس ترک، خواهر و برادر نسل ششم هاچ بک ایمپرزا است که برای اولین بار در اواخر سال 2022 به نمایش درآمد.

مانند آن ایمپرزا، این خودرو از نسخه به روز شده، تقویت شده و مستحکم تر معماری پلتفرم جهانی سوبارو (Subaru Global Platform) استفاده می کند که تمام فولادی است و 10 درصد مقاومت پیچشی بیشتری نسبت به شاسی قدیمی دارد و همچنین کمی سبک تر است.

سوبارو زبان طراحی جدید خود را، همانطور که در این خودرو مشهود است، "پویا در عین استحکام" (Dynamic X Solid) می نامد (که من تقریبا مطمئن هستم آن را در سگا دریم کست در سال 1999 تکمیل کردم). به هر حال، این خودرو ظاهر قوی تری نسبت به XV قدیمی دارد و از این خشونت بصری اضافی بهره می برد.

با طولی که تنها اندکی کمتر از 4.5 متر است، این خودرو از نظر طول در میان هاچ بک های خانوادگی بزرگ تر اما متعارف تر بازار اروپا (هوندا سیویک، اشکودا اکتاویا و غیره) قرار می گیرد، اما با ارتفاع 1600 میلی متری پس از احتساب ریل های سقف استاندارد، به اندازه 200 میلی متر بلندتر از بسیاری از آن هاست.

بخشی از این موضوع با مشخصات سیستم تعلیق خاص سوبارو برای این خودرو توضیح داده می شود. کراس ترک فنرهای لول فوق العاده بلندی دریافت می کند که حدود 220 میلی متر فاصله از سطح زمین را در زیر محورهای تمام مستقل خود (استرات در جلو، جناغی دوبل در عقب) قرار می دهد. این بیشتر از چیزی است که بسیاری از شاسی بلندهای سایز متوسط و کامل ارائه می دهند، حداقل تا زمانی که وارد قلمرو فنی کمیاب تعلیق بادی شوند. برای مقایسه، یک کیا اکسید دارای 184 میلی متر فاصله از سطح زمین است.

در حالی که در بازارهای دیگر گزینه های بنزینی قدرتمندتر و پلاگین هیبریدی ارائه می شود، کراس ترک منحصراً با پیشرانه ملایم-هیبریدی e-Boxer که اکنون برای سوبارو آشناست، به اروپا می آید. این سیستم یک موتور بنزینی تخت 2.0 لیتری تنفس طبیعی را با یک موتور محرک الکتریکی متواضع ترکیب می کند که خود تا 16 اسب بخار و 49 پوند فوت گشتاور به خط انتقال قدرت کمک می کند و انرژی را از یک باتری لیتیوم یونی با ظرفیت کمی کمتر از 600 وات ساعت تامین می کند.

این یک راه حل هیبریدی است که سوبارو آن را به دلیل سبکی و بهره وری فضا، و همچنین سرعت بازیابی انرژی چه در جاده و چه در آفرود انتخاب کرده است (اگرچه حالت رانندگی برقی قابل انتخاب توسط راننده وجود ندارد). این سیستم تمام چهار چرخ را از طریق سیستمی به حرکت در می آورد که گشتاور را در شرایط عادی رانندگی به نسبت 60:40 جلو به عقب توزیع می کند (یعنی منتظر نمی ماند تا چسبندگی یک محور از دست برود تا "تبدیل" به چهار چرخ محرک شود) و می تواند تنظیم شود تا بیش از 50 درصد آن را در صورت لزوم به هر یک از محورها بفرستد. همه این ها، همراه با تایرهای استاندارد مخصوص گل و برف، این خودرو را برای آفرود سبک مناسب می سازد، شبیه تعداد کمی از خودروهای هم اندازه و هم قیمت آن.

سیستم هیبریدی برای 134 اسب بخار قدرت و 134 پوند فوت گشتاور رتبه بندی شده است – در هر دو مورد، کمتر از آنچه XV e-Boxer قبلی ارائه می داد. برخی کالیبراسیون های دقیق گیربکس متغیر پیوسته (CVT) استاندارد خودرو (Lineartronic) به این معنی است که هیچ سازش قابل توجهی در عملکرد روی کاغذ آن وجود ندارد، اما این همچنان باعث می شود خودرو در مقایسه با رقبای کلیدی کمی کم توان به نظر برسد.

در همین حال، طراحی عریض تر کراس ترک اصلاح شده است، با چیزی که به نظر می رسد توجه مشخص سوبارو به جزئیات است. در حالی که ممکن است شبیه همان XV قدیمی به نظر برسد، کراس ترک دارای برف پاک کن شیشه عقب با دامنه پاک کردن افزایش یافته تا 45 میلی متر است؛ در جلو، یک نازل شوینده سوم و اضافی برای شیشه جلو دارد (که حداقل در پشتیبانی از سیستم های ایمنی فعال عمدتاً مبتنی بر دوربین خودرو کار می کند)؛ و کابینی دارد که راحتی و آرامش بسیار بهبود یافته ای را ارائه می دهد. اگر به دنبال تجربه رانندگی راحت در سفرهای تفریحی هستید، پیشنهاد می کنیم سری به خدمات تفریحی و رزرو آنلاین بزنید.

چیدمان فنی

کراس ترک شاسی پلتفرم جهانی سوبارو را با هاچ بک ایمپرزا به اشتراک می گذارد، اگرچه به عنوان بخشی از به روزرسانی آخرین نسل، مستحکم تر شده است. یک موتور تخت چهار سیلندر معمولی سوبارو به صورت طولی در جلو نصب می شود، با یک موتور 48 ولتی در پایین دست گیربکس. هر دو تمام چهار چرخ را از طریق یک تقسیم گشتاور چهار چرخ محرک دائمی مبتنی بر کلاچ به حرکت در می آورند. توزیع وزن 60 درصد جلو و 40 درصد عقب است.

فضای داخلی

سوبارو ادعا می کند که کار دقیق زیادی برای بهینه سازی موقعیت رانندگی کراس ترک جدید انجام داده است تا چند سانتی متر حیاتی فضای اضافی در اطراف اندام های راننده ایجاد کند و طراحی صندلی را اصلاح کند تا نه تنها از شما حمایت کند بلکه بهتر از شما در برابر تکان های سر در حین حرکت محافظت کند.

این خودرو مطمئناً فضای پای زیادی در ردیف جلو و فضای سر مناسبی ارائه می دهد، در موقعیت رانندگی که وقتی در آن مستقر می شوید فقط کمی بلندتر به نظر می رسد و به طور خاص شبیه شاسی بلند نیست. با این حال، دید در همه جهات به لطف پنجره های بزرگ و شیشه عقب مناسب و ستون های با اندازه متوسط، بسیار خوب است.

سیستم چندرسانه ای پرتره 11.6 اینچی مناسب و نسبتاً پرامکانات است، حتی اگر گرافیک و فونت ها باعث شود شبیه چیزی به نظر برسد که جوردی لا فورج (در پیشتازان فضا) باید با آن کار می کرده است.

فضای کابین معمولی سوبارو است اما بر خلاف اکثر هاچ بک های اروپایی، ترجیح می دهد دسته های کوچکی از دکمه های فیزیکی را در هر جایی که نگاه می کنید داشته باشد. این یک رویکرد کاربردی است، زیرا مدیریت صندلی های گرم شونده، کنترل آب و هوا، آینه ها و کامپیوتر سفر را بسیار آسان می کند. این موضوع ظاهر نسبتاً قدیمی به فضای داخلی کراس ترک می دهد، که ابزارهای آنالوگ و فونت ها و گرافیک های عجیب دوران دهه 1990 سیستم اینفوتینمنت 11.6 اینچی فقط آن را منعکس می کنند.

با این حال، برای کسانی که با طراحی کاهشی و دیجیتالی شدن فزاینده کابین های خودروهای سواری مدرن به شدت مخالف هستند، این یکی ممکن است بسیار خوشایند باشد.

سطح کیفیت مواد معمولاً قابل احترام است، اگرچه تلاش های سوبارو برای افزودن غنا با روکش های مصنوعی خاکستری کمی ناموفق است و نمی تواند بر پلاستیک های بسیار مقاوم اما ساده و غیرجذاب غلبه کند. شکی نیست که شما در اینجا به دنبال "پیچیدگی پریمیوم" نخواهید بود.

در عقب تر، صندلی های ردیف دوم نسبتاً جادار هستند: ما 40 میلی متر فضای پای معمولی بیشتری نسبت به یک فولکس واگن گلف نسل هشتم اندازه گرفتیم، اگرچه فضای سر کمی کمتر است. فضای صندوق عقب از نظر طول و عرض بارگیری با استانداردهای کلاس هاچ بک بسیار سخاوتمندانه است، اما کمی کم عمق است (هیچ فضای ذخیره سازی زیر کفی وجود ندارد زیرا سیستم هیبریدی خودرو در آنجا بسته بندی شده است).

سیستم چندرسانه ای

کراس ترک دارای آخرین سیستم اینفوتینمنت صفحه لمسی استارلینک (Starlink) با جهت عمودی 11.6 اینچی سوبارو به صورت استاندارد است. این سیستم تنها در صورت انتخاب مشخصات تورینگ (Touring) با ناوبری کارخانه ای ارائه می شود، اما از آنجا که اپل کارپلی بی سیم و اندروید اتو سیمی گنجانده شده اند، ممکن است بتوانید با این حذف کنار بیایید.

نرم افزار به اندازه کافی پاسخگو است و چیدمان نسبتاً خوبی دارد. با این حال، با توجه به تلاش سوبارو برای قابلیت استفاده آسان در سایر قسمت های این خودرو، تعجب می کنیم که نوعی کنترل کننده مکان نما فیزیکی برای آن ندارد.

این سیستم عملکردهای کمک راننده را نسبتاً در دسترس قرار می دهد. بزرگترین انتقاد ما به آن احتمالاً گرافیک و فونت های عجیب و قدیمی آن است که برای برخی از آزمایش کنندگان بیش از حد از داستان های علمی تخیلی دهه 1990 الهام گرفته است، اگرچه مطمئناً تنوع ایجاد کرده اند.

موتورها و عملکرد

اگرچه این خودرو با اختلاف کمی ادعای شتاب اولیه خود سوبارو را بهبود بخشید (0 تا 60 مایل در ساعت در 10.4 ثانیه در تست ما در مقابل 0 تا 62 مایل در ساعت در 10.8 ثانیه)، کراس ترک هیچ کس را فریب نمی دهد تا باور کند که هر نوع عملکرد پرانرژی دارد.

جدای از اینکه حدود 20 تا 30 درصد کندتر از آن چیزی است که ممکن است به عنوان استاندارد کلاس هاچ بک 35 هزار پوندی به آن اشاره کنیم، این خودرو این تصور را ایجاد می کند که گاهی اوقات حتی کندتر است زیرا گیربکس آن چگونه کار می کند. اما با توجه به اینکه کراس ترک برای چنین استفاده دوگانه خاصی مهندسی شده است، آیا این مهم است؟ اگر به طور مرتب از جاده آسفالت خارج می شوید، ممکن است مایل باشید آن را ببخشید. برای تجربه های مشابه رانندگی در مسیرهای خاص، می توانید به تفریحات کیش نگاهی بیندازید.

من هنوز هم عاشق نشانگرهای آفرود در هر چیزی هستم که به آن ها نیاز دارد – حتی زمانی که، دقیقاً صحبت کنیم، نیازی ندارد. کراس ترک دقیقاً به شما می گوید که چقدر سخت در حال چرخش و/یا بالا رفتن است، حتی زمانی که فقط در حال مذاکره با یک رمپ خروجی M25 هستید.

گیربکس CVT در واقع برخی نشانه های ذهنی بهبود در پالایش، درگیری راننده و قابلیت رانندگی همه جانبه در جاده را نشان می دهد، در حالی که در خارج از جاده بسیار خوب عمل می کند.

اینکه نمی تواند هیچ معجزه ای انجام دهد در ارقامی که ما ثبت کردیم مشهود است. کراس ترک وقتی می خواهید پیشرفت سریعی داشته باشد، احساس یک خودروی کمی کم توان را می دهد، به ویژه زمانی که از حالت انتخاب دنده دستی گیربکس استفاده می کنید. در اینجا، نسبت های میانی پایین به طور غیرمعمولی بلند احساس می شوند، در حالی که خود خط انتقال قدرت به نظر می رسد قادر به بلعیدن کاربردهای نسبتاً بزرگ گشتاور میان رده بدون نشان دادن فوریت رو به جلو اضافی است.

ما شتاب 50 تا 70 مایل در ساعت را در "دنده سوم" – قلمرو اصلی سبقت گیری – در 8.4 ثانیه اندازه گرفتیم (یک فولکس واگن گلف 1.5 eTSI فقط 4.3 ثانیه طول می کشد)، اما در اینجا باید اجازه دهیم گیربکسی وجود داشته باشد که از آن خواسته می شود متفاوت از نحوه طراحی شده خود در زمانی که "در دنده قفل شده است" کار کند.

هنگامی که گیربکس در حالت D رها می شود، در حالی که در دنده های اول و دوم کمی با دور بالا گاز می خورد و فقط از دنده سوم به بالا از حدود 50 مایل در ساعت روش کار عادی تری را از طریق "نسبت ها"ی خود در پیش می گیرد، خودرو کاملاً به آن کندی که آن تفاوت عملکرد نشان می دهد نیست.

این به این دلیل است که در رساندن شما از نقطه A به B در رانندگی روزمره عادی، کراس ترک عملکرد respectable roll-on (شتاب در حرکت) دارد. این خودرو قاطع یا اسپرت نیست؛ با شخصیت یا منحصر به فرد نیست، آنطور که موتورهای تخت چهار سیلندر سوبارو قبلاً بودند؛ و به ویژه کارآمد هم نیست. در جاده، سیستم هیبریدی فقط یک وظیفه را انجام می دهد.

سروو ترمز الکترومکانیکی خودرو می تواند کمی آزاردهنده باشد و پدال را به خصوص وقتی خودرو سرد است، به طور خاص گیرنده کند. اما پس از آن بهبود می یابد و به خودرو اجازه می دهد مسافت های توقفی داشته باشد که با توجه به مشخصات تایر آن، به اندازه کافی قابل احترام هستند.

یادداشت های آفرود

کراس ترک از زوایای آفرود شکست دهنده لندرور برخوردار نیست و کاملاً آشکار است که خودرویی برای آن نوع خزیدن روی صخره یا تپه نوردی شنی که برخی از علاقه مندان به 4x4 درگیر آن هستند، نیست.

و با این حال، این یک خودروی واقعاً توانمند در مسیرهای شنی گل آلود و صعودهای لغزنده است که برای آن در نظر گرفته شده است. سیستم کنترل کشش X-Mode تنظیمات جداگانه ای برای استفاده در جاده، و سپس به طور خاص برای گل و خاک، یا گل عمیق و برف دارد.

حالت های آفرود فقط زیر حدود 20 مایل در ساعت کار می کنند، اما تفاوتی که ایجاد می کنند – برای آماده کردن گیربکس برای بالا نگه داشتن دور موتور و ارائه سطوح گشتاور واقعاً مفید و مداوم هنگام صعود در آن سرعت های پایین، برای مثال، یا برای تغییر پیشگیرانه تر توزیع گشتاور جلو به عقب – به کراس ترک احساس اطمینان فوق العاده ای در سطوح سست می دهد.

خودروی تست ما یک شیب 35 درصد مرطوب و گل آلود را در مسیر آفرود میلبروک بدون حتی یک ثانیه تقلا بالا رفت.