کلاس لیموزین همواره پیشگام فناوری خودرو بوده است و به‌ویژه در زمینه ارائه برد تمام‌الکتریکی بالا در خودروهای برقی، همچنان جایگاه خود را حفظ کرده است.

برخی رقبای مرسدس بنز EQS به‌روزشده – موضوع این تست جاده‌ای – واقعاً مرزها را جابه‌جا کرده‌اند. بازار بریتانیا هنوز نسخه‌های فرمان راست آن‌ها را دریافت نکرده اما در دو سال گذشته Lucid Air در آمریکای شمالی بیش از ۵۰۰ مایل برد ارائه داده و Nio ET7 چینی با باتری نیمه‌جامد ۱۵۰ کیلووات‌ساعتی اولین خودروی تولیدی برقی است که بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر برد در یک شارژ تأیید شده است.

بنابراین فشار زیادی روی EQS وجود دارد تا عقب نماند. این مدل که در سال ۲۰۲۱ معرفی شد، تلاش به‌یادماندنی اشتوتگارت برای پاسخ به تسلا مدل S و برقی‌سازی بخش بزرگی از مشتریان S-Class بود. تاکنون موفق به این کار نشده و به‌طور مداوم فروش کمتری نسبت به برادر سنتی خود داشته است؛ به‌طوری که تقاضای جهانی برای هر دو مدل کاهش یافته و خط تولید مشترک آن‌ها در زین‌دلفینگن از دو شیفت به یک شیفت رسیده است.

اکنون ببینیم مرسدس چگونه با تقویت ذخایر انرژی این سدان برقی سعی در بهبود وضعیت آن دارد.

خودروهای جدید مرسدس بنز EQS موجود در انبار

مروری بر مرسدس بنز EQS

قدم‌های کوچک برداشته اما هنوز به اوج لیموزین برقی نرسیده است

نقاط قوت:
برد واقعی کروز اکنون بیش از ۳۰۰ مایل است
عایق‌بندی و راحتی کروز عالی
فناوری کابین دیجیتال پرزرق‌وبرق اما کاربرپسند

نقاط ضعف:
عقب به اندازه i7 لانژمانند نیست
کنترل بدنه و سواری در جاده‌های روستایی کمی افت می‌کند
معماری ۴۰۰ ولت باعث می‌شود سرعت شارژ سریع برای این قیمت کمی کند باشد

طراحی و استایل

توسعه اصلی EQS برای مدل ۲۰۲۵ مربوط به ظرفیت باتری است. اکنون دو پک باتری نیکل-منگنز-کبالت وجود دارد: باتری بزرگ‌تر با ۱۱۸ کیلووات‌ساعت ظرفیت قابل استفاده و باتری کوچک‌تر ۹۶ کیلووات‌ساعتی که فقط روی مدل پایه ۳۵۰ نصب می‌شود.

باتری بزرگ‌تر حدود ۱۰ درصد افزایش ظرفیت نسبت به زمان معرفی دارد و برد ترکیبی WLTP را تا حداکثر ۴۸۱ مایل (بسته به مدل و تجهیزات) بالا برده است. طبق چرخه EPA آمریکای شمالی حدود ۳۹۰ مایل تخمین زده می‌شود که برای رقابت با Lucid کافی نیست اما پیشرفت محسوب می‌شود و تقریباً حداکثر چیزی است که در فیس‌لیفت میان‌دوره‌ای می‌توان انتظار داشت.

دستگیره‌های درب پاپ‌آوت ظاهری بسیار محکم و مهندسی‌شده دارند اما از نظر لمسی هنگام کشیدن به اندازه کافی جذاب نیستند؛ به‌ویژه وقتی به‌طور خودکار بیرون نیامده باشند.

ما نسخه Business Class از EQS 450+ را تست کردیم که تک‌موتوره است و موتور سنکرون مغناطیس دائم ۳۵۶ اسب‌بخاری در محور عقب دارد. کمی قوی‌تر از مدل اولیه است اما حتی در حالت تک‌موتور از رقبای اصلی ضعیف‌تر است. تریم Business Class رینگ‌های ۲۲ اینچی اضافه می‌کند که مقاومت غلتشی آن برد ادعایی را به ۴۴۶ مایل کاهش می‌دهد.

EQS مانند دیگر خودروهای بزرگ برقی مرسدس روی پلتفرم EVA قرار دارد و تعلیق بادی تطبیقی با محور جلو دوجناغی و عقب چنداتصالی دارد. فرمان چهارچرخ در همه نسخه‌ها استاندارد است و در مدل تست‌شده تا ۱۰ درجه حرکت عقب دارد – دو تا سه برابر سیستم‌های مشابه رقبا.

وزن خودرو روی ترازو ۲۶۰۸ کیلوگرم ثبت شد؛ کمی کمتر از ادعای رسمی مرسدس اما همچنان تأثیر زیادی روی برد و مصرف واقعی دارد – احتمالاً به اندازه ضریب درگ بسیار پایین ۰٫۲۰.

وزن و ابعاد

وزن ادعایی: ۲۶۳۶ کیلوگرم
وزن اندازه‌گیری‌شده: ۲۶۰۸ کیلوگرم
ابعاد رینگ تست‌شده: ۹٫۵J × ۲۲ اینچ
طول: ۵۲۱۶ میلی‌متر
عرض (با/بدون آینه): ۲۱۲۵/۱۹۲۶ میلی‌متر
فاصله محورها: ۳۲۱۰ میلی‌متر
ارتفاع: ۱۵۱۲ میلی‌متر

داخل کابین

وقتی EQS در سال ۲۰۲۱ معرفی شد، بسیاری از طراحی آن را پاسخی مستقیم به تسلا مدل S دانستند – خودرویی که سال‌ها فروش S-Class را در آمریکا تهدید می‌کرد.

هیچ چیز بیش از سیستم Hyperscreen این حس را ایجاد نکرد؛ گویی کل داشبورد با یک نمایشگر عظیم جایگزین شده است. چهار سال پیش این آپشن بود اما حالا در همه نسخه‌ها استاندارد است. می‌توانید روشنایی سه نمایشگر را کم کنید یا دوتای آن‌ها را خاموش کنید اما وقتی همه روشن باشند، درخشش قابل توجه است – به‌ویژه با نورپردازی محیطی که در تنظیمات خاص پالس می‌زند و رنگ عوض می‌کند.

می‌توانستم بدون نورپردازی محیطی زندگی کنم جز حلقه‌های روشن دور گیرنده کمربند ایمنی. هر چیزی که بعد از یک شب طولانی در بفتا کمک کند کمربند را پیدا کنید، اضافه‌ای منطقی است.

این ویژگی به‌تنهایی EQS را – چه خوب چه بد – به‌عنوان لیموزین عصر دیجیتال مشخص می‌کند؛ نامه‌ای آشکار از سوی عشق طردشده به مشتریان سابق S-Class که به سمت مدل S رفته‌اند. بقیه چیدمان کابین سنتی‌تر است؛ پیکربندی پیش‌فرض چهارنفره با کنسول بزرگ بین سرنشینان عقب که تبلت قابل جداشدن کنترل سیستم چندرسانه‌ای را در خود دارد و می‌تواند جمع شود تا صندلی وسط ایجاد کند.

جلو فضای کافی برای پا و آرنج وجود دارد اما فضای سر کمی تنگ است؛ به‌ویژه هنگام ورود. موقعیت رانندگی و صندلی‌ها بسیار خوب هستند؛ صندلی تنظیمات فراوان و امکانات گرمایش و ماساژ دارد.

عقب بسته اختیاری Rear Seat Comfort Plus راحتی صندلی‌های جلو را ارائه می‌دهد. صندلی سمت راست با کوسن کشویی ۵۰ میلی‌متری و زیرپایی کف‌دار نزدیک به صندلی خواب است اما کامل نیست. متأسفانه مدل تست ما این آپشن را نداشت؛ صندلی‌های عقب جادار، لوکس و راحت بودند اما به سطح راحتی اول کلاس i7 (که در ۲۰۲۳ تست شد) نرسیدند. مرسدس گزینه مشابهی در Maybach S-Class، GLS و Maybach EQS SUV دارد.

صندوق اما غافلگیرکننده خوب است – درب هاچ‌بک‌مانند دسترسی بسیار آسانی به حجم بار بیش از ۶۰۰ لیتر می‌دهد. برای سفرهای طولانی با چمدان زیاد، EQS کاملاً آماده است.

چندرسانه‌ای - ۴٫۵ ستاره

Hyperscreen با وجود ابعاد بزرگ، کار با آن دشوار نیست. می‌توانید از کنترلر D-pad روی فرمان چپ برای ناوبری استفاده کنید؛ میانبرهای فیزیکی نزدیک دست چپ برای پرش به منوهای مهم (ADAS، شارژ، دوربین پارک و غیره) وجود دارد و ناوبری لایه صفر همیشه یک لمس فاصله دارد.

کنترل تهویه روی صفحه کمی آزاردهنده است اما همیشه نمایش داده می‌شود و دسترسی آسان دارد. دکمه ثابت برای خاموش کردن هشدار سرعت هم وجود دارد. ناوبری با صدا یا لمس ساده برنامه‌ریزی می‌شود و ایستگاه‌های شارژ را به‌خوبی پیدا می‌کند.

عقب سیستم سرگرمی MBUX با دو نمایشگر ۱۱٫۶ اینچی روی پشتی صندلی‌ها و هدفون بی‌سیم وجود داشت. با تبلت قابل جداشدن می‌توانید سیستم اصلی را از عقب کنترل کنید یا محتوای آنلاین پخش کنید و ورودی HDMI هم دارد.

موتور و عملکرد

EQS 450+ به‌عنوان نسخه میانی (بالاتر از آن AMG EQS 53 دو موتوره است) سطح عملکرد متعادلی دارد. به اندازه کافی سریع است که حس اسپرت بدهد اما بیشتر به مأموریت لیموزین می‌پردازد. قابلیت رانندگی آن خوب است و در چهار سال گذشته بهبود یافته است.

شرایط تست سرد اما خشک بود. خودرو تحت قدرت کامل کنترل‌شده و راحت حرکت می‌کند؛ گشتاور از صفر تدریجی بالا می‌آید و چرخش چرخ ندارد. این در اعداد عملکرد دیده می‌شود؛ ۰-۶۰ مایل حدود یک ثانیه طولانی‌تر از ۳۰-۷۰ یا ۵۰-۸۰ مایل طول کشید.

روی جاده جرم خودرو را با اطمینان جابه‌جا می‌کند و قدرت ذخیره‌شده برای سبقت، سربالایی یا شتاب‌گیری سریع کافی است.

کنترل再生 با پدال شیفتر وجود دارد و مستقل از حالت رانندگی است؛ همیشه همان‌طور که دوست دارید باقی می‌ماند. هم درگیری راننده را بیشتر می‌کند و هم اطمینان می‌دهد که انرژی را هدر نمی‌دهید – مهم وقتی برد محدود است.

مدیریت باتری هم چشمگیر بود؛ افت عملکرد در شارژ پایین کم و در رانندگی سنگین ضعیف نشد. حس پدال ترمز هم خوب بود و انتقال بین ترمز احیا و اصطکاکی واضح و لمسی است.

رانندگی نیمه‌خودکار - ۳٫۵ ستاره

همه مدل‌های EQS بسته Driving Assistance Package Plus را استاندارد دارند که شامل تمام سیستم‌های فعال حفظ خط، کمک فرمان و نظارت سرعت است. ویژگی جدید در اروپا امکان سبقت خودکار از خودروهای کندتر در بزرگراه‌های چندبانده را دارد (اگر ایمن باشد) اما هنوز در بریتانیا فعال نیست.

سیستم‌ها از طریق منوی میانبر آسان فعال/غیرفعال می‌شوند. AEB در شهر خوب تنظیم شده و مزاحم نیست اما در مانور عقب گاهی بیش‌ازحد حساس است و دو بار بی‌دلیل ترمز اضطراری زد.

سواری و هندلینگ

EQS سدان بزرگی است اما در سرعت پایین اصلاً مانند یک خودرو بزرگ رفتار نمی‌کند. این تأثیر سیستم فرمان چهارچرخ جسورانه آن است که مانورپذیری فوق‌العاده‌ای برای چنین ابعادی ایجاد می‌کند و پارک و دور زدن سه‌نقطه‌ای را بسیار آسان می‌کند.

فرمان چهارچرخ EQS در سرعت پایین بسیار مؤثر است اما اگر خودرو را در پیست پرتاب کنید (که تعداد کمی انجام می‌دهند) با کنترل پایداری درگیر می‌شود. ۱۰ درجه فرمان معکوس احتمالاً برای این کار زیاد است.

اما این پدیده کوتاه است؛ در سرعت بالاتر امنیت هندلینگ و پایداری عالی حفظ می‌شود. فرمان سبک و فیلترشده است اما به اندازه کافی سنگین برای هدایت مستقیم و سریع.

فنرها نسبتاً نرم هستند – همان‌طور که از لیموزین انتظار می‌رود – و کنترل جانبی بدنه در پیچ خوب است اما در جاده‌های روستایی نزدیک سرعت مجاز، کنترل پیچ و جهش کمی کم می‌شود. حالت Sport بدنه سنگین را بهتر نگه می‌دارد و پایدارتر می‌کند؛ هرچند کمی از عایق‌بندی سواری کم می‌شود اما کنترل عمودی بهتر در مجموع راحتی بیشتری ایجاد می‌کند.

راحتی و عایق‌بندی - ۴ ستاره

روی سطوح خوب، عایق‌بندی سواری EQS 450+ واقعاً چشمگیر بود. در این زمینه از زمان معرفی چهار سال پیش پیشرفت زیادی کرده است. حتی با رینگ ۲۲ اینچی کابین بسیار ساکت بود (۵۸ دسی‌بل در کروز ۵۰ مایل در مقابل ۶۰ دسی‌بل i7 xDrive60 و ۶۱ دسی‌بل پانامرا ۴ E-Hybrid).

این حس آرامش از سطح جاده همیشه وجود ندارد. هرچند کمتر از نمونه‌های اولیه، گاهی ضربه‌ها و لرزش‌های محور نشان می‌دهد که سواری ثانویه کاملاً کنترل نشده است و با افزایش سرعت این موارد بیشتر می‌شود.

رینگ کوچک‌تر می‌توانست کمک کند اما خریداران مرسدس مدرن بعید است آن را انتخاب کنند. حالت Sport دمپینگ را افزایش می‌دهد و حرکات چرخ را بهتر کنترل می‌کند اما هیچ‌کدام نمی‌توانند سواری خارج شهری کلاس جهانی ارائه دهند.

مصرف و هزینه‌ها

قیمت پایه EQS اکنون کمی زیر ۱۰۰ هزار پوند شروع می‌شود و تا بالای ۲۰۰ هزار پوند برای مدل Maybach 680 ادامه دارد – تقریباً هم‌سطح با i7 ب‌ام‌و.

با اضافه شدن مدل پایه ۳۵۰ و بهبود تجهیزات استاندارد، مرسدس می‌تواند ادعا کند ارزش خرید بهتر از قبل شده بدون کاهش شدید قیمت.

معماری ۴۰۰ ولت همچنان EQS را در برابر رقبا در سرعت شارژ سریع آسیب‌پذیر می‌کند. میانگین وزنی شارژ ۱۳۵ کیلووات بود که فقط در ۱۵ مورد برتر از سال ۲۰۲۲ قرار می‌گیرد. نتیجه بدی نیست اما Ioniq 5 زیر ۵۰ هزار پوند سریع‌تر شارژ می‌شود که برای مرسدس مشکل‌ساز است.

مصرف بزرگراه ۲٫۶ مایل بر کیلووات‌ساعت (برای خودرویی به این بزرگی قابل قبول) حدود ۳۰۰ مایل برد طولانی‌مدت می‌دهد – بهتر از i7 xDrive 60 سال ۲۰۲۳ اما نه با اختلاف زیاد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد تفریحات و خدمات کیش می‌توانید به ازکیش مراجعه کنید یا تورهای کیش را مشاهده نمایید. همچنین مقالات مرتبط در ازکیش می‌تواند راهنمای خوبی باشد.