موتورهای دیزلی این روزها در حال ناپدید شدن از بازار هستند. مدل هایی مانند واکسهال آسترا و فورد فوکوس دیگر از سوخت گازوئیل استفاده نمی کنند و حتی بی ام و نیز بسیاری از مدل های سری d خود را از رده خارج کرده است. با این حال مزدا علاقه دارد مسیر اختصاصی خود را دنبال کند و این استراتژی را با مدل مزدا CX-60 ادامه داده است.

به نظر می رسد این شاسی بلند دیزلی حدود 20 سال دیر وارد بازار شده است، اما مدیران مزدا معتقدند که این محصول نشان دهنده تعهد آن ها به رویکرد چند جانبه برای حمل و نقل پایدار و رعایت اصل راهکار درست در زمان درست است.

من با یک نسخه دیزلی CX-60 از کنت به یورکشایر سفر کردم و واقعا مجذوب آن شدم. این خودرو می تواند با یک باک پر حدود 600 مایل را طی کند، سیستم ناوبری و کروز کنترل آن به خوبی عمل می کنند و فضای داخلی بسیار دلپذیری دارد. اگر استفاده شما از خودرو به این صورت است، این مدل کاملا منطقی به نظر می رسد؛ هرچند کیفیت سواری همچنان می توانست بهتر باشد.

ایده اصلی این است که CX-60 گزینه های بنزینی و پلاگین هیبرید را نیز ارائه دهد، اما همچنان جایگاهی برای یک پیشرانه پرگشتاور و کم مصرف برای خریداران خصوصی که پیمایش بالایی دارند یا نیاز به یدک کشی دارند، در سبد محصولات حفظ شود.

این تئوری در ظاهر منطقی است، اما واقعیت این است که موتورهای دیزلی که زمانی محبوب ترین گزینه در بازار ناوگان اروپا بودند، اکنون به دلیل مشوق های دولتی و افزایش قیمت سوخت، جای خود را به خودروهای پلاگین هیبرید و الکتریکی داده اند.

مشکل دیگر اینجاست که اگرچه نسخه PHEV در زمان رونمایی ما را تحت تاثیر قرار داد، اما در تست های طولانی مدت متوجه شدیم که چندان کارآمد نیست، گیربکس آن عملکردی ناهماهنگ دارد، سرعت آن کمتر از اعداد اعلامی حس می شود و کیفیت سواری و پالایش کلی آن ضعیف ارزیابی شد.

حال سوال اینجاست که آیا نسخه دیزلی می تواند اعتبار خانواده CX-60 را احیا کند؟

موجودی خودروهای جدید مزدا CX-60

در حال حاضر مدل های مختلفی از این خودرو با مشخصات فنی متنوع از جمله نسخه های 2.5 لیتری E-SKYACTIV و 3.3 لیتری دیزلی در بازارهای جهانی در دسترس هستند که بازه قیمتی آن ها از حدود 44 هزار پوند تا بیش از 54 هزار پوند متغیر است. برای مشاهده گزینه های بیشتر و مقایسه امکانات می توانید به azkish.com مراجعه کنید.

طراحی و استایل ظاهری

در طول 10 سال گذشته، مزدا به آرامی اما با اطمینان، طراحی و کیفیت فضای داخلی خود را به سمت بازارهای رده بالا سوق داده است. آن ها در این باره هیاهوی زیادی به راه نینداختند، زیرا ادعاهای بی اساس به سرعت توسط کسانی که تجربه سواری با بی ام و یا آئودی را دارند به چالش کشیده می شود. مزدا فقط به طور مداوم در حال بهبود بوده است که احتمالا درست ترین روش ممکن محسوب می شود. اکنون گام بعدی برداشته شده است: استفاده از چیدمان مکانیکی مناسب برای ورود به سگمنت های بالاتر.

مزدا معماری کاملا جدیدی برای موتورهای نصب شده به صورت طولی توسعه داده است که امکان انتقال قدرت به چرخ های عقب را فراهم می کند. البته اکثر نسخه های CX-60 به سیستم چهار چرخ محرک مبتنی بر کلاچ مجهز هستند.

تنها استثنا در استایل بیرونی نسبتا خویشتن دار CX-60، خروجی های اگزوز چهارگانه فیک هستند. پوشش پلاستیکی مشکی بدنه در تیپ های بالاتر به رنگ بدنه در می آید، اما ما نسخه پلاستیکی را ترجیح می دهیم زیرا سطوح بزرگ خودرو را به خوبی می شکند.

نسخه پلاگین هیبرید از موتور 2.5 لیتری Skyactiv G با قدرت 193 اسب بخار استفاده می کند که توسط یک موتور الکتریکی 173 اسب بخاری پشتیبانی می شود. انتقال قدرت از طریق یک گیربکس هشت سرعته جدید انجام می گیرد که به جای مبدل گشتاور از کلاچ چند صفحه ای مرطوب استفاده می کند؛ سیستمی مشابه آنچه در بسیاری از مدل های مرسدس AMG می بینید.

در این بررسی، تمرکز اصلی ما روی نسخه دیزلی 3.3 لیتری شش سیلندر خطی با سیستم هیبریدی ملایم است که در دو نسخه 197 اسب بخاری (دیفرانسیل عقب) و 251 اسب بخاری (چهار چرخ محرک) عرضه می شود. هر دو از یک موتور الکتریکی کوچک 17 اسب بخاری بین فلایویل و کلاچ بهره می برند که به شتاب گیری بهتر و عملکرد نرم تر سیستم برقی کمک می کند.

ابعاد و وزن خودرو

• وزن اعلام شده: 1882 کیلوگرم
• وزن خالص تست شده: 1893 کیلوگرم
• طول خودرو: 4745 میلی متر
• عرض (با آینه): 2130 میلی متر
• فاصله بین دو محور: 2870 میلی متر

فضای داخلی و کابین

اگرچه انتقادات زیادی به نسخه پلاگین هیبرید داشتیم، اما اتمسفر داخلی قطعا جزو آن ها نبود. مزدا به دنبال ایجاد یک برند پرمیوم منحصر به فرد ژاپنی است که از نظر کیفیت با برندهای آلمانی برابری کند اما ماهیت متفاوتی داشته باشد.

این موضوع در تیپ Takumi با استفاده از چوب افرا، چرم و دوخت های غیرمعمول کاملا مشهود است. حتی در تیپ پایه Exclusive-Line نیز کیفیت به قدری بالاست که اگر از یک بی ام و X3 پیاده شده و سوار این ماشین شوید، ناامید نخواهید شد.

فضای زیادی زیر کف صندوق عقب وجود دارد، اما به دلیل قطعات فومی با شکل نامناسب، استفاده بهینه ای از آن نشده است.

یکی از نکات مثبت، حفظ دکمه ها و سوئیچ های فیزیکی است که کاربری را بسیار لذت بخش می کند. با این حال، فضای ذخیره سازی در کنسول مرکزی می توانست عمیق تر باشد و شارژر بی سیم گوشی در طول تست های ما گاهی دچار اختلال می شد.

فضای پای عقب مشابه آئودی Q5 است اما از بی ام و X3 کمی تنگ تر به نظر می رسد. صندوق عقب با ظرفیت 477 لیتر نسبت به رقبا (X3 با 550 لیتر و GLC با 620 لیتر) عقب تر است. بخشی از این کمبود فضا به دلیل قطعات پلی استایرن زیر کفی است که احتمالا نقش عایق صدا را ایفا می کنند.

سیستم چندرسانه ای

مزدا در مورد سیستم های لمسی دیدگاه خاص خود را دارد. برای مدت طولانی آن ها از ارائه صفحه لمسی خودداری می کردند و اکنون نیز این قابلیت فقط برای اپل کارپلی و اندروید اتو و آن هم در حالت توقف کامل خودرو فعال است. این موضوع کمی ناامیدکننده است زیرا کار با کنترلر چرخشی برای اپلیکیشن های موبایل همیشه ایده آل نیست.

با این حال، گرافیک سیستم بسیار شفاف و با وقار طراحی شده و منوهای ناوبری به دور از پیچیدگی های رایج هستند. سیستم صوتی استاندارد نیز عملکرد قابل قبولی ارائه می دهد.

موتور و عملکرد فنی

شاید تعجب کنید که چگونه یک موتور 3.3 لیتری شش سیلندر تنها 197 اسب بخار قدرت تولید می کند، در حالی که موتور 2 لیتری بی ام و X3 حدود 188 اسب بخار نیرو دارد. این یک تصمیم عمدی از سوی مزدا است؛ یک موتور شش سیلندر که تحت فشار نیست، سواری لذت بخش تر و اقتصادی تری نسبت به یک موتور چهار سیلندر تحت فشار خواهد داشت.

در تست های عملکرد، مزدا CX-60 علیرغم وزن بیشتر، در تمام شاخص ها سریع تر از رقیب آلمانی خود ظاهر شد. شتاب 0 تا 60 مایل در ساعت این خودرو 8 ثانیه ثبت شد که 0.7 ثانیه بهتر از بی ام و است.

موتور 3.3 لیتری توربو دیزل یک توسعه کاملا جدید است. به عنوان یک موتور شش سیلندر خطی، این پیشرانه تمام فضای محفظه موتور بلند خودرو را اشغال کرده است. با وجود عایق بندی ها، صدای کلاسیک دیزل در دورهای پایین به وضوح شنیده می شود.

گیربکس هشت سرعته اتوماتیک در این نسخه بسیار نرم تر و هوشمندتر از نسخه پلاگین هیبرید عمل می کند. همچنین سیستم ترمزهای الکترونیکی (by-wire) عملکردی مثال زدنی دارند و حس اطمینان بالایی به راننده منتقل می کنند.

سواری و هندلینگ

هندلینگ CX-60 دو روی متفاوت دارد. اگرچه ادعای حس رانندگی با یک MX-5 بزرگ اغراق آمیز است، اما در جاده های هموار می توان ژن های مشترک را حس کرد. فرمان خودرو نسبت به استانداردهای امروزی کمی کند است اما بازخورد بسیار خوبی از مسیر می دهد.

در نسخه دیفرانسیل عقب، با خاموش کردن سیستم کنترل پایداری، خودرو اجازه می دهد تا حد کمی انحراف در محور عقب را تجربه کنید که برای یک شاسی بلند دیزلی بسیار جالب و رضایت بخش است. نسخه چهار چرخ محرک پایداری بیشتری دارد اما آن بازیگوشی نسخه عقب محرک را ندارد.

مزدا از شعار «جینبا ایتای» یا یگانگی اسب و سوار استفاده می کند، اما CX-60 هنوز در جاده های شهری کمی پرتکان عمل می کند. با وجود آپدیت های سال 2025 و تغییر در سیستم تعلیق، سواری خودرو همچنان در مواجهه با دست اندازهای تند شهری می تواند کمی خشک باشد، هرچند این موضوع به پایداری خودرو در سرعت های بالا آسیب نمی زند.

مصرف سوخت و هزینه های نگهداری

مزدا تصمیم عجیبی گرفت که یک موتور دیزلی کاملا جدید را در زمانی عرضه کند که بازار به سمت خودروهای برقی می رود. بنابراین CX-60 باید در زمینه مصرف سوخت حرفی برای گفتن داشته باشد. خوشبختانه این خودرو بسیار اقتصادی است.

در طول یک تست 1000 مایلی، ما به میانگین مصرف 46.2 مایل به ازای هر گالن رسیدیم که بسیار بهتر از رقبای آلمانی و ایتالیایی بود. مزدا به هدف خود یعنی ساخت یک شش سیلندر با مصرف یک موتور چهار سیلندر دست یافته است.

اگر به دنبال خرید این خودرو هستید، برای اطلاعات بیشتر در مورد هزینه ها و شرایط نگهداری می توانید از azkish.com دیدن کنید. تیپ Exclusive-Line به دلیل تریم مشکی خارجی و امکان اضافه کردن آپشن های مختلف، یکی از بهترین گزینه ها برای خرید محسوب می شود. در مجموع، اگر پیمایش سالانه زیادی دارید، نسخه دیزلی انتخابی بسیار منطقی تر از نسخه پلاگین هیبرید برای شما خواهد بود.