اگر تنها یک خودرو وجود داشته باشد که برند مازراتی را تعریف کند، آن مازراتی گرن‌توریسمو است.

در طول مسیر سدان‌ها و سوپراسپرت‌هایی وجود داشته‌اند و البته این شرکت اکنون شاسی‌بلندهایی هم می‌فروشد؛ اما مازراتی در بیشتر تاریخ خود مشغول ساخت کوپه‌های لوکس 2+2 بزرگ با لبه اسپرت بوده است.

اگرچه در طول سال‌ها نام واحدی نداشته است (مازراتی از نام‌های 3500GT، سبرینگ، کوپه و غیره استفاده کرده است)، اما این خط مدل مسلماً برای مازراتی همان چیزی است که 911 برای پورشه است. این همان چیزی است که وقتی به یک مازراتی فکر می‌کنید در ذهن شما مجسم می‌شود؛ و نوعی از خودرو که برند نیاز دارد به ساخت آن - و ساخت خوب آن - ادامه دهد تا به شاسی‌بلندهای خود مشروعیت بخشد.

برای اطمینان از وجود آینده‌ای برای کوپه مازراتی، گرن‌توریسمو - مانند مازراتی گرکاله و سوپراسپرت MC20 - مهندسی شده است تا با هر دو پیشرانه بنزینی و تمام الکتریکی در دسترس باشد.

خودروهای جدید مازراتی گرن‌توریسمو موجود در بازار

در حال حاضر مدل‌های متنوعی از مازراتی گرن‌توریسمو در بازار موجود است. به عنوان مثال:

• مازراتی گرن‌توریسمو فولگوره 92.5kWh اتوماتیک AWD دو در - قیمت حدود 169,898 پوند
• مازراتی گرن‌توریسمو تروفئو - قیمت حدود 163,590 پوند
• مازراتی گرن‌توریسمو مودنا - قیمت حدود 133,120 پوند

اگر به دنبال تجربه رانندگی با خودروهای لوکس هستید، شاید علاقه‌مند باشید که بدانید اجاره ماشین در کیش نیز گزینه‌های متنوعی را ارائه می‌دهد.

طراحی و استایل

امتیاز: 8

• مزایا: یک خودروی GT بزرگ و زیبا - انتخاب بین پیشرانه‌های بنزینی V6 و الکتریکی
• معایب: باتری فولگوره برای یک گرند تورر نسبتاً کوچک است - شبیه به گرن‌توریسمو قدیمی است اما به آن زیبایی نیست

گرن‌توریسمو قبلی که در سال 2007 عرضه شد، تا سال 2019 با تکیه بر ظاهر زیبا و موتور V8 دیدنی‌اش دوام آورد.

موتور V8 تنفس طبیعی نمی‌توانست در این عصر محدودتر از نظر آلایندگی دوام بیاورد، اما با وجود اینکه این خودرو از نظر زیرساخت کاملاً جدید است، طراحی آن به وضوح تکاملی از آنچه قبلاً بوده است، با کاپوت بسیار بلند و نیم‌رخی منحنی.

کاپوت بلند صدفی شکل قطعاً تا حدودی برای تأثیر بصری است. مساحت سطح عظیم سه متر مربعی آن گویای این مطلب است و مازراتی حتی نامی برای آن گذاشته است: کوفانگو (Cofango)، ترکیبی از کوفانو (کاپوت) و پارافانگو (بال).

این همچنین نتیجه چیدمان مکانیکی خودرو است. مازراتی ادعا می‌کند که گرن‌توریسمو از یک پلتفرم کاملاً جدید استفاده می‌کند که به پلتفرم قدیمی یا شاسی‌بلند گرکاله (که بر اساس آلفارومئو استلویو است) مرتبط نیست. کار روی آن در سال 2017 با هدف مناسب‌سازی آن برای هر دو پیشرانه بنزینی و الکتریکی آغاز شد.

مانند گرن‌توریسمو قدیمی، موتور پشت محور جلو قرار می‌گیرد. با این حال، مطابق با انتظارات مدرن برای یک GT قدرتمند، اکنون هر چهار چرخ را به حرکت در می‌آورد. موقعیت عقب موتور به این معنی است که دیفرانسیل جلو در جلو قرار می‌گیرد نه در زیر، بنابراین خط کاپوت پایین را ممکن می‌سازد.

برای حفظ طراحی کلاسیک و همچنین حس رانندگی مشابه در نسخه الکتریکی، باتری و سه موتور (یکی جلو، دو تا عقب) در همان فضایی قرار گرفته‌اند که در غیر این صورت توسط پیشرانه احتراق داخلی اشغال می‌شد.

روشی که از پلتفرم خودروی الکتریکی «اسکیت‌بردی» اجتناب می‌کند، به نوعی شبیه به مینی الکتریک اصلی است، حتی اگر باتری نسبتاً بزرگ‌تر باشد: 83 کیلووات ساعت ظرفیت قابل استفاده. با این حال، در این خودروی بزرگ و سنگین، این تنها برای 260 تا 278 مایل (418 تا 447 کیلومتر) در چرخه تست WLTP کافی است، که وقتی کمبودی در خودروهای برقی 300 مایلی با همان قیمت وجود ندارد، کمی قدیمی به نظر می‌رسد. شاید فولگوره (Folgore) بیشتر از چیدمان باتری خود با آن مینی قدیمی اشتراک داشته باشد.

اما صبر کنید، مازراتی می‌گوید، زیرا فولگوره دارای سیستم الکتریکی 800 ولت است که به آن اجازه می‌دهد با سرعت‌های تا 270 کیلووات شارژ شود؛ یا شارژ 20 تا 80 درصد در 18 دقیقه. مطمئناً سریع است، اما پورشه تایکان هنوز هم در همه موارد آن را شکست می‌دهد: برد، اندازه باتری، حداکثر سرعت شارژ و زمان شارژ 20 تا 80 درصد.

همه نسخه‌های گرن‌توریسمو دارای ساختاری هستند که حدود 65 درصد آن آلومینیوم است، اما مدل‌های بنزینی دارای رکاب‌های متفاوتی هستند که بخشی از سفتی از دست رفته در مدل برقی را که از باتری نصب شده در مرکز به عنوان یک جزء شاسی تحت فشار استفاده می‌کند، باز می‌گردانند.

از این معماری، سیستم تعلیق دو جناغی در جلو، یک محور پنج لینکی در عقب و فنرهای بادی با قابلیت تنظیم ارتفاع آویزان است. این‌ها زمانی که نوبت به کالیبره کردن تنظیماتی می‌رسد که برای مقابله با اختلاف وزن 465 کیلوگرمی بین مدل برقی و بنزینی مورد نیاز است، مفید واقع می‌شوند. وزن خالص فولگوره سقف ثابت 2260 کیلوگرم در مقایسه با 1795 کیلوگرم برای تروفئو است.

زیر کاپوت بلند تروفئو، موتور V6 سوپراسپرت مازراتی MC20 قرار دارد که با فناوری محفظه احتراق الهام گرفته از فرمول 1 و غیرفعال‌سازی سیلندر برای صرفه‌جویی در سوخت کامل شده است. علاوه بر 542 اسب بخار قدرت، در تروفئو گشتاور عمیق 479 پوند فوت را در دور موتور مفید پایین 3000 دور در دقیقه تولید می‌کند.

این به یک گیربکس اتوماتیک هشت سرعته ZF و یک سیستم چهار چرخ محرک متصل است که می‌تواند 100 درصد گشتاور موجود را به چرخ‌های عقب منتقل کند، آن را به طور مساوی بین محورها تقسیم کند یا هر چیزی در این بین.

یک دیفرانسیل لغزش محدود با بردار گشتاور در عقب وجود دارد، در حالی که دیفرانسیل جلو درست جلوی موتور نصب شده است که به پایین نگه داشتن V6 و قرار گرفتن آن بین محورها کمک می‌کند، بنابراین به مرکز ثقل، ممان اینرسی قطبی و توزیع وزن که 52:48 جلو به عقب است، کمک می‌کند.

در حالی که این نوع جابجایی گشتاور برای یک خودروی پیستونی چشمگیر است، فولگوره یک قدم جلوتر می‌رود. این خودرو نه دو بلکه سه موتور دارد: یکی که هر دو چرخ جلو را از طریق یک دیفرانسیل به حرکت در می‌آورد و یکی برای هر چرخ عقب. هر موتور تا 402 اسب بخار قدرت تولید می‌کند که حداکثر تئوری بیش از 1200 اسب بخار را می‌دهد. اما باتری هنوز برای آن نوع جریان قدرت آماده نیست، بنابراین به 750 اسب بخار محدود شده است، که تا 100 درصد آن به عقب و بیش از 50 درصد به جلو نمی‌رود.

فضای داخلی

امتیاز: 8

• مزایا: برخی مواد واقعاً دوست‌داشتنی - یک چهار نفره واقعی - مدل برقی همان موقعیت رانندگی پایین مدل V6 را دارد - صفحه نمایش‌ها و فناوری خوب کار می‌کنند و درک آن‌ها آسان است
• معایب: برخی مواد بسیار ناامیدکننده - کمی بیش از حد وابسته به صفحه نمایش

گرن‌توریسمو هرگز قرار نبوده بهترین خودروی GT هندلینگ در کلاس خود باشد. این موضوع زمانی که نسخه اصلی را در سال 2008 در برابر پورشه 911 قرار دادیم و زمانی که نسخه جدید با استون مارتین DB12 و فراری روما روبرو شد، آشکار بود. گرن‌توریسمو دوگانگی هدف بیشتری دارد.

این خودرو بسیار طولانی‌تر و بنابراین جادارتر از آن رقبا است. ما تصور نمی‌کنیم مقامات ایتالیایی به این زودی‌ها در صندلی عقب آن رانده شوند، اما این تنها خودرو در میان همتایان خود است که صندلی‌های عقب تقریباً کامل دارد. مرسدس-AMG GT جدید به طور قابل توجهی کمتر جا دارد، اگرچه صندوق عقب آن کمی بزرگتر و کمی کاربردی‌تر است، به لطف یک هاچ‌بک و صندلی‌های عقب تاشو.

در مدل فولگوره، می‌توانید صندلی‌های نیمه‌پارچه‌ای را انتخاب کنید که از ماده‌ای به نام Econyl استفاده می‌کنند، که نایلونی است که از مواد زائد مانند تورهای ماهیگیری ساخته شده است. این در رنگ‌های مختلف جذاب عرضه می‌شود، ظاهر و حس عالی دارد و جالب‌تر از چرم معمولی است.

مشابه آن خودرو، جلوی کابین گرن‌توریسمو ترکیبی قطعی است. برخی عناصر به راحتی با قیمت بالایی که مازراتی دریافت می‌کند مطابقت دارند. چرم نرم، توری‌های اسپیکر فلزی برش لیزری، پدال‌های تعویض دنده فلزی به سبک فراری و برداشت غیرعادی مازراتی از تریم فیبر کربن که در آن الیاف درشت و بدون لاک هستند، وجود دارد. اما پس از آن تکه بزرگ پلاستیک سیاه براق وجود دارد که صفحه نمایش‌های دوقلو، دکمه‌های تعویض دنده پلاستیکی وحشتناک و محفظه‌های سست توییترها را در خود جای داده است.

خوشبختانه، قابلیت استفاده نسبتاً خوب در نظر گرفته شده است. برای یک GT ایتالیایی، گرن‌توریسمو مقدار شگفت‌انگیزی فضای ذخیره‌سازی ارائه می‌دهد. محفظه‌های درب کوچک هستند، اما یک شارژر تلفن بی‌سیم و دو محفظه بزرگ کنسول مرکزی وجود دارد.

رابط کاربری بسیار وابسته به صفحه نمایش است، اما از آنجا که دو صفحه نمایش لمسی وجود دارد، فضای زیادی برای عملکردهای مهم وجود دارد که همیشه در دسترس باشند. همه چیز کاملاً در جایی که انتظار دارید نیست (برای مثال روشنایی صفحه نمایش در زیر 'Ambient' است)، اما مالکان باید به زودی به آن عادت کنند.

صفحه نمایش چندرسانه‌ای اصلی سیستم Uconnect مبتنی بر اندروید است که در فیات‌ها، جیپ‌ها و آلفارومئوهای مختلف نیز استفاده می‌شود. ممکن است انتظار چیزی سفارشی‌تر را در GT لوکس خود داشته باشید، اما وقتی به خوبی این کار می‌کند، شکایت کردن بی‌ادبانه به نظر می‌رسد. منوها منطقی هستند، می‌توانید صفحه اصلی را سفارشی کنید و اپل کارپلی و اندروید اتو بی‌سیم به خوبی ادغام شده‌اند.

با این حال، همانطور که در مورد گرکاله اشاره کردیم، که داشبورد مشابهی دارد، تفاوت بین فونت‌ها در صفحه‌های مختلف و روی دکمه‌ها به کل ظاهر کمی نامرتبی می‌دهد.

موتورها و عملکرد

امتیاز: 7

• مزایا: هر نسخه‌ای را که انتخاب کنید، بسیار سریع خواهد بود - مدل برقی دارای پدال‌هایی برای ترمز احیاکننده است - همه نسخه‌ها حس پدال ترمز اطمینان‌بخشی دارند
• معایب: مسافت ترمز در شرایط خیس زیر حد استاندارد - V6 در قلمرو V8 قدیمی نیست اما تقریباً به همان اندازه تشنه است - صدای مصنوعی مدل برقی قابل خاموش کردن نیست

موتور V8 تنفس طبیعی قدیمی مازراتی طبیعتاً دلتنگ خواهد شد، اما در V6 3.0 لیتری Nettuno، این برند جایگزین کاملاً شایسته‌ای دارد.

از نظر سرعت خالص، گرن‌توریسمو تروفئو از مرسدس-AMG GT 63 که چند هفته پیش تست جاده‌ای کردیم عقب‌تر است، اما فقط کمی. و به هر حال، فرصت‌ها برای شتاب‌گیری تمام گاز در جاده در بریتانیا در خودروهایی با این قدرت آنقدر نادر است که این نکته به جز برای کری خواندن، عمدتاً بی‌اهمیت است.

تقریباً از هر نظر، این یک خودروی جدی سریع است. تحویل کمی با تأخیر و صدای لایه‌ای و واقعی آن به آن شخصیت واقعی می‌دهد. در دورهای پایین هنگام پر کردن ریه‌هایش فریاد می‌زند و در دورهای بالاتر به صدای خشن اصیلی تبدیل می‌شود. صدا همیشه دارای بافت درشت و شنی است.

فاصله‌گذاری معقول هشت دنده به شما امکان می‌دهد تمام محدوده دور موتور را در جاده کاوش کنید. چهار دنده پایین نزدیک به هم چیده شده‌اند و اگر به جای خط قرمز واقعی 7200 دور در دقیقه، در خط قرمز نشان داده شده 6500 دور در دقیقه دنده عوض کنید، می‌توانید قبل از رسیدن به حد مجاز سرعت ملی، راه خوبی را در دنده سوم طی کنید.

خود گیربکس همان گیربکس هشت سرعته اتوماتیک ZF آشنا است که برای این کاربرد ایده‌آل است. تمایل دارد به آرامی تعویض کند و نقاط تعویض خود را به طور معقول در حالت اتوماتیک انتخاب می‌کند و به سرعت به پدال‌ها پاسخ می‌دهد. در حالت کورسا (Corsa)، مازراتی یک تکان کمی غیرضروری را در تعویض دنده‌های تمام گاز مهندسی کرده است، اما خیلی حواس‌پرت‌کننده نیست.

با توجه به عملکرد فراوان خودرو، ترمز آن تنها کافی است. حس پدال خوب است و میانگین مسافت توقف خشک 44.5 متر از سرعت 70 مایل در ساعت خوب است اما به طور قابل توجهی طولانی‌تر از AMG GT است.

با این حال، تست‌های شتاب در دنده ما شامل ترمزگیری منظم از 130 تا 50 مایل در ساعت بود و پس از چند دور هشداری مبنی بر گرم شدن بیش از حد ترمزها وجود داشت. این چیزی نیست که احتمالاً در بریتانیا انجام دهید، اما اگر ماشین خود را به اتوبان آلمان ببرید، سناریوی غیرواقعی نیست. مشکل هنگام تست از سرعت 70 مایل در ساعت ظاهر نشد، اگرچه مسافت توقف در شرایط خیس 70.1 متر ضعیف است (پورشه 911 کاررا در سال 2019 به 58.2 متر نیاز داشت).

با 750 اسب بخار (یا 818 اسب بخار برای مدت کوتاه)، مدل برقی فولگوره طبیعتاً فوق‌العاده سریع است. چیزی که قبلاً ندیده‌ایم نیست، اما در این نوع خروجی‌های احمقانه، به هر حال در جاده بیشتر آکادمیک است. آنچه بسیار مهم‌تر است این است که نرم و آسان برای کنترل است.

می‌توان بازتولید نیرو (Regen) را تقریباً به صفر رساند و همه کارها را از طریق پدال ترمز با پیشرفت خوب انجام داد. پدال‌های روی فرمان به شما امکان می‌دهند بازتولید را به تدریج افزایش دهید اما از حالت واقعی تک پدال کوتاهی می‌کند.

مازراتی تصمیم گرفته است صدای موتور را پخش کند و شما در این مورد حق انتخاب ندارید. نسبتاً نرم و مناسب است و به هیچ وجه به اندازه برخی دیگر آزاردهنده نیست، اما آرزو می‌کردیم قابل تعویض بود.

سواری و هندلینگ

امتیاز: 8

• مزایا: تروفئو با اطمینان فرمان می‌پذیرد، نرم سواری می‌کند و گرایش جذاب به عقب دارد - فولگوره از تنظیمات سه موتوره خود به خوبی استفاده می‌کند
• معایب: مدل برقی بسیار سنگین است - کنترل بدنه محدود - سواری ثانویه گاهی اوقات شکننده

"GT" یا "گرن توریسمو" یک مفهوم بسیار منعطف است. با وجود اینکه عملاً نام مشترکی دارند و هر دو کوپه‌های چهار نفره قدرتمند و گران‌قیمتی هستند، مازراتی گرن‌توریسمو و مرسدس-AMG GT شخصیت‌های بسیار متفاوتی دارند. در حالی که AMG تأکید زیادی بر ویژگی‌های اسپرت خودروهای خود دارد، مازراتی بسیار بیشتر نگران تجمل است.

استفاده از سیستم تعلیق بادی در کلاس کمی غیرعادی است و مازراتی آن را طوری تنظیم کرده است که گام بسیار آرام‌تری نسبت به AMG GT؛ یا حتی بی‌ام‌و سری 8 داشته باشد. سواری موج بلند آن هیچ‌کدام از حساسیت‌هایی را که ممکن است با خودرویی که سعی دارد بیش از حد اسپرت باشد مرتبط باشد، ندارد و سطح صدای جاده کاملاً ملایم است.

در کوپه به طور خاص دید خوبی وجود دارد که با آسان کردن قرار دادن خودرو در جاده اعتماد به نفس ایجاد می‌کند، که به نوبه خود حسی از فشردگی ایجاد می‌کند که با ابعادی که نزدیک به پنج متر از دماغه تا دم و دو متر عرض دارد در تضاد است.

با این حال، سیستم تعلیق بادی مازراتی هیچ‌کجا به پیچیدگی معادل آن در، مثلاً، پورشه پانامرا (چه برسد به سیستم فعال پورشه) نیست و نمی‌تواند همان کنترل چرخ را جمع کند. در نتیجه، سواری روی نقص‌های سطحی کوتاه تا حدودی شکننده است.

به طور کلی، صندلی‌ها و موقعیت رانندگی راحت، صدای نسبتاً کم و سواری آسان، گرن‌توریسمو را به چشم‌انداز جذاب‌تری برای مسافت‌های طولانی نسبت به اکثر همتایان خود که مسیر سوپر-GT را طی کرده‌اند، تبدیل می‌کند.

همه این‌ها به این معنی نیست که گرن‌توریسمو یک کوپه لوکس خالص در قالب مرسدس بنز کلاس S کوپه قدیمی است. قبول، کنترل بدنه و پاسخ‌های برق‌آسای AMG GT، چه برسد به فراری روما را ندارد. اما شور و حال کافی برای اینکه یک خودروی راننده جذاب باشد را دارد.

فرمان یک نکته برجسته خاص است. مهندسان نسبت نسبتاً آرامی را انتخاب کرده‌اند و در برابر سنگین کردن بیش از حد آن مقاومت کرده‌اند. فقط بسیار شهودی احساس می‌شود و اطلاعات مربوط به سطح چسبندگی را به ظرافت از طریق لبه نازک فرمان بازخورد می‌دهد.

تغییر به چهار چرخ محرک گرن‌توریسمو را به یک هیولای کشش سخت‌گیر تبدیل نکرده است. سوئیچ حالت رانندگی را به کورسا (Corsa) بچرخانید و تعادل لذت‌بخش دیفرانسیل عقب با گزینه کمی بیش‌فرمانی در خروج از پیچ‌های تنگ وجود دارد. به همان اندازه، آن را در حالت GT نگه دارید و به همان اندازه که دوست دارید ایمن و بی‌دردسر است.

ما هنوز فولگوره را در بریتانیا نرانده‌ایم، اما در ایتالیا نسبتاً تحت تأثیر آن قرار گرفتیم. سیستم تعلیق بادی کمی سفت‌تر احساس می‌شود اما به طرز چشمگیری راحت باقی می‌ماند. تفاوت بین حالت‌های رانندگی آن حتی بزرگتر از تروفئو است.

در آئودی SQ8 E-tron، تنظیمات سه موتوره بیشتر از آنچه واقعاً ارائه می‌دهد قول می‌دهد. همینطور در مورد تسلا مدل S Plaid. مازراتی استفاده بسیار بهتری از این فرصت کرده است، زیرا گرن‌توریسمو فولگوره به وضوح چرخ عقب بیرونی خود را بیش از حد می‌چرخاند و به این خودروی بزرگ 2.3 تنی دوز قابل توجهی از چابکی می‌دهد. این واقعاً خودرو را کوچک می‌کند و اگر فضا و تمایل داشته باشید، آن را بسیار شیرین روی قدرت قابل تنظیم می‌کند.

یادداشت‌های پیست

زمان ما با گرن‌توریسمو با هوای خشک و آفتابی همراه بود که سیستم چهار چرخ محرک آن را تا حدودی اضافی کرد. اینجاست که پیست هندلینگ خیس MIRA وارد می‌شود و نشان می‌دهد که وقتی این خودرو را در زمستان می‌رانید؛ یا آن را به تعطیلات اسکی می‌برید چه انتظاری داشته باشید.

کشش همیشه قوی است و به شما امکان می‌دهد از بخش زیادی از قدرت بدون چرخش چرخ‌های نگران‌کننده استفاده کنید. حالت رانندگی را در GT یا Comfort بگذارید و گرن‌توریسمو راننده خود را در پیچ‌ها نیز مطمئن می‌کند، زیرا سیستم‌ها به آرامی هرگونه لغزش را در مسیر خود قبل از اینکه شانس توسعه پیدا کنند متوقف می‌کنند؛ بدون اینکه شخصیت ذاتی دیفرانسیل عقب خودرو را کسل‌کننده کنند.

حالت اسپرت سیستم‌ها را آرام می‌کند تا به شما اجازه دهد کمی تفریح کنید در حالی که همه چیز را معقول نگه می‌دارد. کورسا عملاً احساس می‌کند که کنترل پایداری خاموش است و به شما اجازه می‌دهد خودرو را کاملاً به پهلو ببرید (اگرچه سیستم چهار چرخ محرک در نهایت سعی می‌کند آن را صاف کند). تنها زمانی که آن را با استفاده از دکمه ESC در صفحه نمایش لمسی پایینی کاملاً خاموش کنید متوجه می‌شوید که سیستم‌ها چقدر به شما کمک می‌کردند.

اگر چیزی وجود داشته باشد که گرن‌توریسمو را در شرایط لغزنده عقب نگه دارد، چسبندگی نسبتاً محدود جلو است. فرمان به شما هشدار زیادی می‌دهد وقتی انتهای جلو در شرف لیز خوردن است، به شما امکان می‌دهد اطراف این مشکل رانندگی کنید، اما تایرهای زمستانی سرمایه‌گذاری ارزشمندی برای ماه‌های سردتر و مرطوب‌تر خواهند بود، زیرا تایرهای Goodyear نصب شده به وضوح با آب ایستاده مشکل دارند.

رانندگی کمکی

خودروی تست ما دارای هر دو بسته ADAS پایه و بسته سطح 2 بود، هر کدام به قیمت 3480 پوند، که به نوعی از ویژگی‌های کمک راننده اضافه می‌کند که از یک کیا سطح متوسط انتظار دارید.

کروز کنترل تطبیقی بسیار خوب کار می‌کند، به آرامی سرعت می‌گیرد و کم می‌کند و به راحتی با خودروهای لاین‌های مجاور یا خودروهایی که جلوی شما می‌پیچند گیج نمی‌شود. سیستم فرمان نیمه خودکار نیز نسبتاً نرم است، همانطور که کمک حفظ بین خطوط اضطراری.

کمک حفظ بین خطوط و هشدار سرعت بیش از حد، که موظفند هنگام روشن کردن خودرو دوباره فعال شوند، می‌توانند برای همیشه غیرفعال شوند. در مورد دومی، این چیز خوبی است، زیرا تشخیص محدودیت سرعت بسیار غیردقیق است.

در خودروی تست ما، که مازراتی گفت یک خودروی تولید اولیه بود، نظارت بر نقطه کور معیوب بود (دائماً فکر می‌کرد مانعی در سمت راست وجود دارد)؛ و دوربین دنده عقب گاهی سیاه می‌ماند.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

امتیاز: 4

• مزایا: مصرف سوخت در کروز قابل احترام است
• معایب: گران برای خرید

مازراتی احیا شده در مورد قیمت‌گذاری گرن‌توریسمو خود بیش از کمی جاه‌طلب است. این قیمت از 133,120 پوند برای مودنا با قدرت کمتر شروع می‌شود و به 163,590 پوند برای تروفئو می‌رسد. در هر دو مورد، این مقدار قابل توجهی بیشتر از بی‌ام‌و M850i و پورشه 911 کاررا است. تروفئو در ردیف AMG GT 63 قرار دارد، اما در حالی که AMG بسیار کامل از جعبه خارج می‌شود، مازراتی 6960 پوند برای مجموعه کامل ADAS و 3360 پوند برای استریو ارتقا یافته دریافت می‌کند.

جایی که احمقانه می‌شود رنگ است. پالت استاندارد بسیار محدود است و حتی قرمز خوب اما نه چندان خاص خودروی تست ما بخشی از خط Fuoriserie است که به اندازه یک فولکس‌واگن گلف کامل هزینه دارد: 29,160 پوند. اگر به دنبال خرید بلیط تفریحات کیش هستید، می توانید از خدمات ما استفاده کنید.

CAP حساب می‌کند که استهلاک بدتر از AMG GT نخواهد بود، حداقل.

مصرف سوخت با توجه به پتانسیل عملکرد گرن‌توریسمو کاملاً مناسب است، اما همانطور که در مورد چنین موتورهای به شدت توربوشارژ شده‌ای معمول است، بسیار به سبک رانندگی بستگی دارد.

ما نتوانستیم رقم اقتصاد تورینگ معمول خود را بگیریم، زیرا کاسه سرعت بالا MIRA در زمان تست ما بسته بود. با این حال، ما اغلب شاهد 30-35 مایل بر گالن در مسیرهای بزرگراه بودیم، به لطف دنده هشتم طولانی گرن‌توریسمو و آیرودینامیک نسبتاً خوب. البته، از عملکرد استفاده کنید و MPG به سرعت کاهش می‌یابد.

ما زمان کافی در مدل برقی برای نتیجه‌گیری قطعی در مورد اقتصاد نداشته‌ایم، اما رتبه‌بندی رسمی WLTP آن 2.6-2.8 مایل بر کیلووات ساعت عالی نیست.