لامبورگینی هوراکان استراتو (Sterrato)، آخرین و شاید سرگرم کننده ترین نسخه از سوپراسپرت اصلی این کمپانی، وجودش را مدیون لامبورگینی اوروس است.

زمانی که مهندسان شرکت در حال توسعه شاسی بلند اوروس بودند، یک خودروی توسعه ای را در مسیر "استراتو" (کلمه ایتالیایی به معنای جاده خاکی) در پیست تست ناردو به چالش کشیدند، اوقات بسیار خوشی داشتند، و سپس در شام تیمی گرد هم آمدند و با خود فکر کردند که یک هوراکان در همان شرایط چقدر می تواند سرگرم کننده باشد.

یک نمونه اولیه خسته و کارکرده احیا شد و سیستم تعلیق آن ارتفاع گرفت، و هر کسی که با آن رانندگی کرد، چه در ابتدا بدبین بود و چه نبود، به طرفدار آن تبدیل شد. و حالا ما اینجا هستیم.

نتیجه گیری

مدل تست شده:

امتیاز: ۹

لامبورگینی هوراکان استراتو

آخرین بازمانده از نسل لامبورگینی هوراکان، همچنان پر سر و صدا و با افتخار است، اما با مهارتی در جاده های ناهموار که با آن برابری می کند.

نقاط قوت

• سطح چسبندگی و کنترل بدنه پایین تر، رانندگی با آن را در جاده لذت بخش می کند
• دارای سطحی سرگرم کننده از نمایش و ابهت است که نمی توانید دوستش نداشته باشید
• موتور V10 تنفس طبیعی و احساسی که به شدت جای خالی اش حس خواهد شد – یک جواهر واقعی

نقاط ضعف

• ظاهر آماده برای آخرالزمان برای خودرویی که در غیر این صورت به طرز شگفت آوری ماهر و کاربردی است، زیاده روی به نظر می رسد
• ارگونومی کابین چالش برانگیز است و تقریبا هیچ فضای ذخیره سازی وجود ندارد

طراحی و استایل

امتیاز: ۸

مزایا

• کیت بدنه غیرقابل چشم پوشی که شبیه هیچ چیزی نیست که تاکنون از سنت آگاتا دیده ایم
• دستورالعمل مکانیکی ساده باعث می شود استراتو خودرویی باشد که درک آن آسان است

معایب

• سیستم تعلیق می توانست از نظر توانایی آفرود کمی پیچیده تر باشد
• فلاپ های برجسته و خشن روی گلگیرها، هوراکان را از آن ظرافت طبیعی اش دور می کند

استراتو با فلاپ های پلاستیکی مقاوم، چراغ های مخصوص رالی، تایرهای ران فلت بریجستون دوئلر و برچسب قیمتی ۲۳۲,۸۲۰ پوندی تکمیل شده است. ممکن است هنوز تعداد کمی برای خرید موجود باشد، اما اگر هم باشد، قطعا برای مدت طولانی نخواهد بود. اگر به دنبال تجربه رانندگی با خودروهای خاص هستید، می توانید سری به بخش اجاره خودرو در کیش بزنید.

روون مور می گوید که هوراکان ها – یا هر لامبورگینی سوپراسپرت دیگری – معمولا با پارامترهای عملکردی قابل اندازه گیری در ذهن توسعه می یابند. برخی از آن ها در اینجا اعمال شده اند، اما تاکیدی بر موارد ذهنی و حسی نیز وجود داشت. مگر اینکه بتوانید برای لبخندها شاخص کلیدی عملکرد (KPI) قابل اندازه گیری تعیین کنید.

پایه و اساس، یک هوراکان کوپه چهار چرخ محرک معمولی است که ۴۴ میلی متر ارتفاع آن افزایش یافته و فنرهای آن ۲۵ درصد نرم تر شده و بازی سیستم تعلیق ۳۵ درصد (در جلو) و ۲۵ درصد (در عقب) افزایش یافته است. فاصله عرضی چرخ ها ۳۰ میلی متر (جلو) و ۳۴ میلی متر (عقب) عریض تر شده و فاصله محوری ۹ میلی متر طولانی تر است.

سپس چیزی وجود دارد که مدیر ارشد فنی، روون مور، آن را تیونینگ شاسی صادقانه و خوب توصیف می کند، شامل بهینه سازی توزیع سیستم چهار چرخ محرک، گشتاور برداری از طریق ترمز و عملکرد دیفرانسیل لغزش محدود عقب، و تنها پس از آن اجازه کالیبراسیون کنترل پایداری داده می شود.

سیستم تعلیق؟ آنقدرها هم هیجان انگیز نیست، اتفاقا. استراتو از نسخه ای اقتباس شده از دمپرهای BWI خودروی معمولی استفاده می کند (خبری از زیبایی های Reiger در اینجا نیست). همین است، که یک فنر بلندتر را کنترل می کند.

این خودرو همچنین از دیسک های ترمز سرامیکی استفاده می کند، نه دیسک های چدنی که مورد علاقه خودروهای رالی تا سطح WRC هستند. لامبورگینی می گوید سطح دیسک ها برای دفع بهتر شن و ماسه بهینه سازی شده است. گیربکس و دیفرانسیل لغزش محدود با کنترل الکترونیکی در عقب نیز از مدل Evo منتقل شده اند، همانطور که کوپلینگ هالدکس که محور جلو را درگیر می کند نیز همینطور است.

فضای داخلی

امتیاز: ۷

مزایا

• فراوانی آلکانتارا حس خاص بودن را به ارمغان می آورد، همانطور که داشبورد این حس را دارد
• فرمان و پدال های تعویض دنده بسیار زیبا طراحی شده اند

معایب

• دید بیرون ضعیف است، حتی با استانداردهای سوپراسپرت ها
• فضای ذخیره سازی ضعیف است، حتی با استانداردهای سوپراسپرت ها

لامبورگینی یکی از شرکت های پر زرق و برق در زمینه خودروهای اسپرت است، بنابراین شما در یک فضای داخلی پرجنب و جوش با مشخصات هوراکان قرار می گیرید، که تنها نشانه های قابل توجه استراتو بودن آن، سوئیچ چراغ های اسپات لایت، برخی تغییرات در ابزار دقیق (شیب سنج، قطب نما، نشانگر زاویه فرمان) و یک کالیبراسیون جدید رالی روی انتخابگر حالت رانندگی است.

موقعیت رانندگی اساسی مطابق با هوراکان معمولی است. شما بسیار پایین می نشینید، اما همیشه این حس را ندارید، زیرا ریل سقف بسیار پایین قرار دارد. این همچنین می تواند دید را دشوار کند، زیرا خط دید شما نسبت به سقف کاملا بالا است، اما این یک لامبورگینی موتور وسط است، بنابراین شاید این نوع چیزها قابل انتظار باشد.

از نظر فضای ذخیره سازی، استراتو یک صندوق کوچک در زیر کاپوت کامپوزیتی جلو دارد. همچنین کمی فضا پشت صندلی ها وجود دارد، اما آنجا تنگ است. همچنین هیچ جا لیوانی وجود ندارد. یا محفظه ذخیره سازی مرکزی.

موتورها و عملکرد

امتیاز: ۹

مزایا

• انتقال قدرت کاملا خطی و با صدای خیره کننده، لذتی مطلق است
• گیربکس به طرز خارق العاده ای نرم است، چه برای دنده های بالا و چه پایین

معایب

• دقیقا به اندازه هوراکان معمولی سریع نیست، اما صادقانه چه کسی اهمیت می دهد؟

وقتی در حالت Strada پیشرانه را آرام می کنید (گیربکس با تعویض دنده زود هنگام، دریچه های اگزوز بسته، طولانی ترین پدال گاز موثر)، استراتو به طرز گیج کننده ای همراهی راحت برای رفتن از نقطه A به B است. و آن وقت است که فراموش می کنید چه چیزی می رانید.

این حالت دوام نمی آورد. خروجی ۶۰۲ اسب بخاری این خودرو ممکن است کمتر از هر هوراکان دیگری باشد که در سال های اخیر عرضه شده، اما صدای حیرت انگیز، طنین انداز و همیشه در حال تحول که استراتو تولید می کند، فورا قابل تشخیص است. شاید صدای ورودی هوا به لطف لوله کشی تنفسی منحصر به فرد خودرو کمی نرم تر از چیزی باشد که به شنیدن آن عادت داریم، اما هنوز هم کاملا جادویی است.

در مورد عملکرد خالص، زمان ادعا شده ۳.۴ ثانیه برای شتاب صفر تا ۶۲ مایل بر ساعت (۱۰۰ کیلومتر)، استراتو را به یک خودروی بسیار سریع تبدیل می کند، چه با تایرهای همه جار باشد چه نباشد. ما آن زمان را تایید نکردیم، اما تجهیزات تله متری خود را روی استراتو در مسیر شنی و مرطوب مرکز موتوراسپرت سوییت لمب در ولز نصب کردیم. با فعال بودن حالت رالی، وقتی ترمزها در دور موتور ۵۰۰۰ رها شدند، خودرو در عرض ۴ ثانیه فلت به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت شلیک شد. اصلا بد نیست.

سواری و هندلینگ

امتیاز: ۹

مزایا

• هندلینگ روان، هوای تازه ای در کلاس سوپراسپرت های فوق العاده جدی است
• سطح چسبندگی نسبتا محافظه کارانه به شما اجازه می دهد واقعا پویایی خودرو را کاوش کنید

معایب

• فرمان حتی کمتر از هوراکان معمولی ارتباط برقرار می کند
• کمبود چسبندگی مطلق روی آسفالت ممکن است هر از گاهی شما را غافلگیر کند

رانندگی های ما با این خودرو، چه در خارج از کشور و چه در بریتانیا، نشان داده است که سواری استراتو چقدر بی عیب و نقص است. اگر اسنورکل (هواکش سقفی) که دید را خراب می کند و وظیفه تغذیه V10 را بر عهده دارد نبود، این بدون شک هوراکانی بود که می شد روزانه با آن رانندگی کرد.

حتی عایق بندی هم بد نیست. با کف های بدون فرش و رودری های بدون روکش، فکر می کنید صدای جاده در بزرگراه مسئله ساز باشد، اما این هوراکان دیوانه احساسی تقریبا برابر با یک پورشه ۹۱۱ دارد. شاید بهتر، با توجه به صدای جاده ای که تایرهای عقب خودروی آلمانی تولید می کنند.

روی سطوح سست تر، استراتو احساسی شگفت انگیز و طبیعی دارد. آنقدر طبیعی که وقتی فقط یکی دو مایل فرصت دارید تا به پاسخ ترمز کندتر و نیاز به استفاده از پدال گاز به اندازه فرمان پوشیده از آلکانتارا برای چرخاندن خودرو عادت کنید، کنترل پایداری (ESC) خاموش می شود و پدال گاز تا انتها فشرده می شود.

پرتاب کردن این خودرو روی خاک و شن، صادقانه بگویم، مست کننده است. خمپاره انداز ناله کن درست پشت سر شما با صدای کوبشی برخورد شن به زیر شاسی آلومینیوم-کربنی خودرو همراه می شود.

تکه های گل و گرد و غبار به دید محیطی شما پرتاب می شوند در حالی که لاستیک های جلوی بریجستون به دنبال کشش هستند. همچنین تضاد دیوانه واری وجود دارد از حرکت در مسیرهای پوشیده از چمن در حالی که از طریق دید صندوق پستی کلاسیک هوراکان به جلو خیره شده اید که معمولا جاده های صاف شیشه ای یا نوارهای لرزاننده پیست را به تصویر می کشد.

و این فقط هیجان صوتی-تصویری است. مهم نیست که در حالت اسپرت هستید یا رالی: وقتی الکترونیک خاموش می شود، استراتو می خواهد حرکات نمایشی انجام دهد. این یک هندلینگ افراطی، خونسرد و رسا روی شن است و به نظر می رسد هرگز خطری برای اسپین شدن وجود ندارد. دقت پیشرانه همانقدر که در جاده مفید است، روی خاک هم پاداش دهنده است.

و در جاده، استراتو آن نوع گرایش ها را نشان می دهد. اگر آنقدرها پر سر و صدا نبود، فضای داخلی متمرکز و تنگی نداشت و آینه عقبی که توسط یک اسکوپ هوای سقفی بی استفاده شده بود نداشت، می توانست یک گرند تورر بسیار دلپذیر باشد. برای تجربه رانندگی با خودروهای لوکس در جزیره زیبای کیش، می توانید از خدمات از کیش استفاده کنید.

فرمان آن هم شیرین است: با وزنی ملایم، بسیار دقیق و ارتباط دهنده.

این ما را به یاد آریل نوماد می اندازد، که با کمی آلپاین A110 مخلوط شده است، چیزی که مور قبلا به اتوکار به عنوان یک الهام اشاره کرده بود: یک خودروی سبک با گام های آرام و ریلکس و خودرویی که مشتاق است با برداشتن پا از روی گاز بپیچد.

این بسیار سرگرم کننده است. به پهلو می رود، صدای عالی تولید می کند و به راحتی قابل کنترل است. و نکته خوب در مورد آن این است که، با تمام خنده هایی که با موتوری مانند این و شاسی آفرود نرم تقریبا اجتناب ناپذیر است، عمق واقعی توانایی در دینامیک آن نیز وجود دارد.

این ترکیب نرمی سورئال و بازی سیستم تعلیق با کنترل مدرن به این معنی است که استراتو احتمالا قابل بهره برداری ترین سوپراسپرت خروجی از سنت آگاتا است. حداقل، زمانی که سبک آن را یاد گرفتید، که شامل طمع کردن با پدال گاز و استفاده از انتقال وزن برای از بین بردن عادت تایرهای جلو به لغزش است. شما با نوک پا به حد نهایی چسبندگی نمی روید.

رانندگی با آن لذتی غیرمنتظره است. در مقایسه با برادرش Evo، آنچه را در بازخورد دانه دانه فرمان و پاسخ های تله پاتیک فوری از دست می دهید، در آگاهی شفاف از نحوه حرکت جرم خودرو به دست می آورید.

اهمیت این موضوع را نمی توان نادیده گرفت. همراه با سطح تماس کاهش یافته و موتور V10، نتیجه یک سوپراسپرت است که می خواهد بازی کند، نه فقط توانایی خام خود را به رخ بکشد.

استراتو مسیر خود را با تکبر انعطاف پذیر یک اسکی باز موگول تغییر می دهد و هر چقدر دوست دارید زاویه می گیرد. بله، می توانید این کار را در یک هوراکان STO انجام دهید، اما فقط روی یک سطح تقریبا بی نقص، با اعتماد به نفس بسیار بالا. حتی در آن زمان، آیا به همان اندازه سرگرم کننده است؟