کیا با مدل نیرو زودتر از اکثر رقبا وارد بخش محبوب کراس‌اوورهای کوچک شد و آن را با گزینه‌های هیبریدی مقرون‌به‌صرفه و یک نسخه تمام‌برقی با برد طولانی عرضه کرد.

نکته جالب درباره این خودرو این است که همیشه نسخه هیبرید، پلاگین هیبرید و نسخه تمام‌برقی کیا نیرو وجود داشته است.

استفاده همزمان از موتور احتراقی و بسته باتری بزرگ روی یک پلتفرم می‌تواند به نتیجه‌ای نامتوازن منجر شود اما نسل اول نیرو (۲۰۱۶-۲۰۲۲) هم به عنوان هیبرید و هم به عنوان برقی عملکرد قابل قبولی داشت و نسل دوم نیز هدف مشابهی را دنبال می‌کند.

با این حال نسل دوم نیرو با رقابت بسیار بیشتری روبه‌روست؛ تعداد زیادی رقیب با انواع پیشرانه‌های برقی و هیبریدی وارد بازار شده‌اند و حتی خود کیا دو سال پس از عرضه این مدل، خودروی برقی EV3 را با اندازه مشابه معرفی کرد. پیشرفت در بخش کراس‌اوورهای کامپکت بسیار سریع است.

در حال حاضر نسخه تمام‌برقی بیشترین فروش را در خانواده نیرو دارد و هیبرید در رتبه دوم قرار گرفته است. نسخه پلاگین هیبرید فروش بسیار کمی دارد. این بررسی روی دو نسخه هیبرید و پلاگین هیبرید تمرکز دارد.

طراحی و استایل

نیرو جدید روی پلتفرم نسل دوم K3 ساخته شده که زیر هیوندای i30 هم استفاده می‌شود و تغییرات بزرگی در طراحی دارد.

نسل قبلی بیشتر به MPV عضلانی شبیه بود اما مدل جدید حالت SUV مطمئن‌تری دارد و مانند EV6 و اسپورتیج از چهره تهاجمی و فضایی استفاده می‌کند.

نیرو در اکثر ابعاد نسبت به نسل قبل بزرگ‌تر شده است. اکنون طول آن ۴.۴۲ متر است و صندلی‌های جلوی باریک‌تر شبیه EV6 دارد که فضای بسیار زیادی برای سرنشینان عقب ایجاد کرده و با SUVهای بزرگ‌تر مانند فورد کوگا رقابت می‌کند.

گريل بینی ببر کیا هنوز وجود دارد اما دیگر ورودی هوا نیست و بیشتر نقش تزئینی دارد.

کل خودرو بزرگ‌تر شده؛ ۶۵ میلی‌متر بلندتر و ۲۰ میلی‌متر عریض‌تر. این افزایش ممکن است در جاده‌های شلوغ چالش‌برانگیز باشد اما به حالت ایستاده و فضای داخلی کمک زیادی کرده است. کیا موفق شده با وجود بزرگ‌تر شدن، وزن خودرو را افزایش ندهد.

داخلی

بزرگ‌ترین پیشرفت نسبت به نسل قبل در حس و حال کابین است. با نمایشگرهای دوگانه متصل شبیه EV6، خطوط منحنی و فرمان دوپره عجیب، ارتباط خانوادگی با EV6 حفظ شده است.

جالب اینکه این استایل در نیرو بهتر جواب داده است. جایی که EV6 و اسپورتیج پلاستیک براق و سطوح خشک زیادی دارند، در نیروی ارزان‌تر این متریال‌ها طبیعی‌تر به نظر می‌رسند. طراحان از این فرصت برای خلاقیت استفاده کرده‌اند.

نیرو با کابین هوشمندانه طراحی‌شده، فضای عالی، ظاهر متمایز، تجهیزات استاندارد قوی، اطلاعات سرگرمی خوب و گارانتی پیشرو هفت‌ساله کیا امتیاز می‌گیرد.

به جای بافت پوست فیل معمولی، از سطح سنگ‌مانند روی درها و داشبورد استفاده شده و رنگ‌های شاد برای روشن کردن فضا به کار رفته است. پنل‌های تزئینی پلاستیکی هستند اما در تیپ‌های بالاتر شبیه برنج تیره به نظر می‌رسند. صندلی‌ها و سقف از مواد بازیافتی ساخته شده و چرم عرضه نمی‌شود.

در میان ظاهر زیبا، عملکرد فراموش نشده: دکمه‌ها و کلیدهای فیزیکی زیادی وجود دارد. نوار لمسی دوکاره برای تهویه و میانبرهای اطلاعات سرگرمی کمی سخت است اما راه‌حل‌های بدتری هم دیده‌ایم.

سیستم اطلاعات سرگرمی استاندارد کیا نیاز به کابل برای اپل کارپلی و اندروید اتو دارد اما در غیر این صورت آسان و کاربرپسند است.

صندلی‌های جلو و عقب راحت و پشتیبان هستند و موقعیت رانندگی بلند برای خریداران SUV جذاب است اما رانندگان بلندقد ممکن است به تنظیم بیشتر در عمق فرمان نیاز داشته باشند.

ردیف عقب اکنون برای بزرگسالان واقع‌بینانه است و برخلاف هوندا HR-V، این موضوع به قیمت کاهش فضای بار تمام نشده است.

حجم صندوق هیبرید ۴۵۱ لیتر است که از HR-V و تویوتا C-HR بزرگ‌تر اما کمی کوچک‌تر از رنو آرکانا است. باتری هیبرید طبیعتاً مقداری فضا را می‌گیرد.

نسخه پلاگین فضای زیر کف صندوق را از دست می‌دهد و ظرفیت آن ۳۴۸ لیتر است اما شکل مربعی آن برای کالسکه بزرگ یا سگ متوسط مناسب است.

موتورها و عملکرد

هر دو سیستم هیبرید و پلاگین هیبرید بر پایه موتور بنزینی ۱.۶ لیتری چهار سیلندر و گیربکس دوکلاچه شش سرعته اتوماتیک دیفرانسیل جلو هستند.

کمک الکتریکی در هیبرید از باتری ۱.۳۲ کیلووات‌ساعتی و موتور الکتریکی ۴۳ اسب بخاری و در پلاگین از باتری ۱۱.۱ کیلووات‌ساعتی و موتور ۸۳ اسب بخاری تأمین می‌شود.

پیشرانه هیبرید بسیار کارآمد و در استفاده روزانه دلپذیرتر از رقبای مستقیم خود ثابت شده است.

هیبرید ۱۲۷ اسب بخار ترکیبی و پلاگین ۱۶۸ اسب بخار تولید می‌کند.

باتری پلاگین از ۸.۹ به ۱۱.۱ کیلووات‌ساعت افزایش یافته و برد الکتریکی رسمی آن اکنون تا ۴۰ مایل است.

سوکت Type 2 پلاگین از وال‌باکس خانگی معمولی در حدود ۲.۵ ساعت باتری را کامل شارژ می‌کند.

از صفر تا حدود ۴۰ مایل بر ساعت، موتور الکتریکی هیبرید حس گشتاور خوبی می‌دهد. در سرعت‌های بالاتر موتور بنزینی بیشتر کار می‌کند. هیبرید سریع نیست اما کافی است و کیا صدای موتور را به خوبی از کابین دور نگه داشته است. تنها زمانی که موتور کمی خشن به نظر می‌رسد وقتی است که ناگهان روشن می‌شود، به‌خصوص از حالت سرد.

مانند قبل دو حالت رانندگی Eco و Sport وجود دارد. نسل قبلی در حالت Eco بیش از حد کند بود اما این مشکل اکنون برطرف شده است.

گیربکس دوکلاچه معمولی است و دنده عقب توسط موتور الکتریکی انجام می‌شود. شش دنده باعث می‌شود مانند HR-V و C-HR کاملاً نرم نباشد اما حس مستقیم‌تر و طبیعی‌تری نسبت به رقبای ژاپنی و سیستم E-Tech رنو دارد.

اگر پیشرانه پویا با پاسخ فوری می‌خواهید، هیبرید ملایم یا بنزینی خالص بهتر است زیرا هیبرید نیرو در تقاضای ناگهانی قدرت کمی کند عمل می‌کند.

پلاگین هیبرید راهی راحت و پالایش‌شده برای رانندگی است. صدای موتور الکتریکی هنگام حرکت کم است و می‌توانید با شتاب بیشتری نسبت به زمان ۰-۱۰۰ کیلومتر ۹.۶ ثانیه‌ای انتظار داشته باشید حرکت کنید.

هنگام روشن شدن موتور بنزینی لرزش کمی وجود دارد اما لرزش کنترل شده و موتور تا زمانی که زیاد دور نگیرد ساکت می‌ماند.

متأسفانه موتور ۱.۶ لیتری در نسخه پلاگین خشن و پر سر و صدا به نظر می‌رسد و شتاب زیادی جبران نمی‌کند.

حتی بدون این عامل بازدارنده، این خودرو تشویق‌کننده رانندگی اسپرت نیست.

رفتار و هندلینگ

با توجه به پلتفرم و ظاهر یکسان همه نسخه‌های نیرو، انتظار دارید حس رانندگی مشابهی داشته باشند اما این‌طور نیست.

نسخه تمام‌برقی واقعاً سرگرم‌کننده است با فرمان احساسی و جلوی مشتاق اما هیبرید فقط امن و بدون الهام رانندگی می‌کند. غلت بدنه بیشتر است و فرمان سبک و عمدتاً بی‌احساس است.

رانندگی با نیرو… خوب است. نسل قبلی در بهترین حالت معمولی بود و با توجه به موفقیت تجاری‌اش، مدل جدید احتمالاً نیازی به بیشتر از این ندارد. اما با توجه به چالاکی EV6، انتظار پیشرفت بیشتری داشتیم.

راحتی هم مشابه است: حتی روی کوچک‌ترین رینگ‌ها، تعلیق هیبرید روی چاله‌ها محکم برخورد می‌کند در حالی که نسخه برقی لبه‌ها را نرم می‌کند.

نسبت به دیگر کراس‌اوورهای هیبریدی، سواری نیرو کاملاً خوب است و نسبت به نسل قبل بسیار بهبود یافته.

پالایش صوتی نقطه قوت نیرو نیست. کمی صدای جاده، تعلیق و سوت باد بیشتر از رقبا وارد کابین می‌شود اما مانند سواری، چیزی نیست که به آن عادت نکنید.

نسخه پلاگین هیبرید راحت و آرام است که برای استفاده احتمالی آن مناسب‌تر است. خودروی تست ما با رینگ ۱۸ اینچی کمی پر سر و صدا در شهر بود اما آزاردهنده نیست و در سرعت بالا آرام می‌شود.

حالت Sport فرمان سنگین‌تر، موتور بنزینی را بیدار و پدال‌های فرمان را به تعویض دنده تبدیل می‌کند اما فرمان همچنان بی‌روح است – وزن مناسب و قابل پیش‌بینی برای رانندگی روزمره اما هرگز درگیرکننده نیست.

در نهایت پلاگین هیبرید در سرعت ثابت و پیشرفت آسان و مطمئن بهترین است. این خودرو برای هیجان رانندگی خریداری نمی‌شود اما می‌توانید از رانندگی با آن لذت ببرید – به‌خصوص در حالت الکتریکی آرام و یکپارچه.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

هر دو نسخه هیبرید و پلاگین هیبرید در سه سطح تیپ عرضه می‌شوند: ۲، ۳ و ۴.

هیبرید از کمی بالای ۳۰ هزار پوند و پلاگین از کمی بالای ۳۵ هزار پوند شروع می‌شود.

تیپ مورد نظر را با دقت انتخاب کنید. تیپ پایه ۲ روی کاغذ تجهیزات خوبی دارد اما داخل کابین فاقد بسیاری از متریال نرم تیپ ۴ است و صفحه اطلاعات سرگرمی کوچک‌تر با نرم‌افزار قدیمی‌تر و کمی پیچیده‌تر دارد.

مانند همه کیا‌ها، گزینه‌ها معمولاً به رنگ محدود است و تیپ‌ها تجهیزات بیشتری اضافه می‌کنند تا جایی که تیپ ۴ از بسیاری رقبای پریمیوم مجهزتر است.

در همه نسخه‌ها گارانتی هفت‌ساله/۱۰۰ هزار مایلی ارائه می‌شود.

هیبرید مصرف سوخت بسیار چشمگیری دارد. در بزرگراه به راحتی بالای ۶۰ مایل بر گالن می‌رسد و حتی در جاده‌های پرپیچ‌وخم زیر ۴۰ مایل بر گالن نمی‌رود. در استفاده ترکیبی، اعداد بالای ۵۰ مایل بر گالن واقعی است.

کیا و هیوندای قبلاً از تویوتا عقب بودند اما اکنون فاصله را بسته‌اند.

رانندگان شرکتی بیشتر به پلاگین هیبرید علاقه‌مندند به دلیل مالیات پایین BIK. در تست واقعی برد الکتریکی حدود ۳۰ مایل بود.

برای اطلاعات بیشتر درباره تفریحات و خدمات کیش، به ازکیش مراجعه کنید. همچنین می‌توانید تورهای کیش را بررسی کنید یا مقالات مرتبط با سفر را بخوانید.