فروش ماشین شما 84 درصد افراد پول بیشتری دریافت می کنند با

مدل Kamm 912c یکی دیگر از خودروهای کلاسیک بازسازی شده (رستوماد) پورشه است، با این تفاوت که بر خلاف تقریبا همه نمونه های دیگر، این مدل دارای موتور شش سیلندر نیست. به جای شروع پروژه با یک پورشه 911، میکلوش کاژمر (Miklós Kázmér)، تیونر اهل بوداپست، پورشه چهار سیلندر موتور عقب، یعنی مدل 912 را به عنوان پایه این ماشین انتخاب کرده است.

مدل اصلی 912 به عنوان جایگزینی برای مدل 356 ساخته شد و از سال 1965 تا 1969 به عنوان یک جایگزین پایه و ارزان تر برای مدل ان زمان جدید 911 به تولید رسید. حتی برای مدتی، فروش ان از برادر شش سیلندر گران تر خود پیشی گرفت. این مدل نه تنها ارزان تر بود، بلکه به دلیل حذف برخی تجهیزات استاندارد و داشتن دو سیلندر کمتر، از 911 های هم دوره خود سبک تر بود، تمایل کمتری به توزیع وزن در قسمت عقب داشت و شعاع حرکتی (مسافت قابل پیمایش) طولانی تری را ارائه می داد.

پورشه نزدیک به 30,000 دستگاه از این مدل را تولید کرد و این یک بازمانده تمیز و مرتب (نه خیلی تمیز و نه خیلی کهنه) است که کاژمر، تحت نام تجاری Kamm Manufaktur، توجه خود را به ان معطوف می کند.

این اولین نسخه از Kamm 912c است که ما اکنون دو بار ان را رانده ایم؛ ابتدا به عنوان یک نمونه اولیه (پروتوتایپ) و اکنون در فرم تقریبا نهایی اش. در زمان نگارش این مقاله (جولای 2023)، اولین ماشین های مشتریان در راه تحویل هستند. برای امسال تنها دو ظرفیت تولید دیگر باقی مانده است. در همین حال اگر به دنبال تجربه هیجان و سرعت هستید، شاید خرید مستقیم تفریحات کیش بتواند گزینه ای عالی برای شما باشد.

کاهش وزن از مدل 912، که از قبل یک وسیله نقلیه سبک بود، نقطه شروع کار شرکت Kamm است. پوسته فولادی استاندارد تنها کمی در اطراف نقاط اتصال سیستم تعلیق تقویت می شود، در حالی که کاپوت، پوشش موتور، گلگیرهای جلو و درها همگی از جنس فیبر کربن هستند و البته از این متریال به وفور در داخل کابین نیز استفاده شده است. وزن 912 استاندارد کمی بیش از 950 کیلوگرم است، اما در اینجا ادعا می شود که وزن خودرو با مایعات کامل و به همراه سیستم تهویه مطبوع اپشنال، تنها 750 کیلوگرم می باشد. کاژمر می گوید اگر واقعا قصد خالی کردن کامل داخل ماشین را داشت، این وزن می توانست حتی به زیر 700 کیلوگرم هم برسد.

در وضعیت فعلی، ماشین دارای صندلی هایی با پشتی فیبر کربن و قطعات فیبر کربنی است که می توانید ان ها را با بافت قابل رویت رها کنید یا روکش نمایید تا همچنان ظاهر اصیل دوره خود را حفظ کند، کاری که کاژمر می گوید خودش انجام می دهد: او می خواهد این ماشین حسی شبیه به یک خودروی پیست/مسابقه ای دهه های 1960 و 1970 را منتقل کند (که این موضوع در نحوه تنظیمات اولیه خودرو نیز مشخص است). در مورد پنل های بیرونی نیز همینطور است و چه در داخل و چه در خارج، همگی به زیبایی نصب شده اند. در نگاه اول، متوجه نمی شوید که ان ها اورجینال نیستند، و به همین دلیل است که چراغ های جلوی LED یا چیزهایی شبیه به ان در خودرو وجود ندارد. شرکت Kamm با احتساب خودروی اهداکننده (پایه) و مالیات های پرداخت شده با نرخ ارز امروزی، مبلغ 311,000 پوند را درخواست می کند، و من پیش از این دیده ام که برای خودروهایی با کیفیت بصری پایین تر، مبالغ بیشتری طلب شده است. می توانید تشخیص دهید که چرخ ها کاملا با مشخصات اصلی مطابقت ندارند، اما این یک انتخاب شخصی است و ان ها از لاستیک های نسبتا مسابقه ای Yokohama AD08RS در ابعاد 195/55 (جلو) و 205/50 (عقب) R15 استفاده می کنند، که این اولین نشانه از شخصیت این ماشین است.

موتور اصلی 912 اصلاح شده تا حجم ان از 1.6 به 2.0 لیتر برسد. پوسته موتور و میل لنگ دست نخورده باقی مانده اند، اما از سیلندرهایی با قطر بیشتر استفاده شده است، دارای دریچه های گاز سفارشی می باشد، و قدرت کلی ان به 190 اسب بخار و گشتاور 168 پوند فوت رسیده است. ردلاین (محدوده قرمز دور موتور) روی 7200 دور در دقیقه قرار دارد. نیروی موتور از طریق یک گیربکس پنج سرعته دستی با دنده یک داگ-لگ (dog-leg) و چیزی که به من گفته شده یک دیفرانسیل لغزش محدود (LSD) سفت و محکم است، منتقل می شود. در جلو و عقب از کویل اورها (کمک فنرهای مارپیچ) استفاده شده و شرکت هلندی TracTive شریک اصلی Kamm در بخش سیستم تعلیق است که دمپرهای نیمه فعال با قابلیت تنظیم پنج مرحله ای را ارائه می دهد. ترمزهای مسابقه ای AP نیز بدون هیچ سیستم کمکی نصب شده اند.

حجم 2.0 لیتری و 190 اسب بخار قدرت، خروجی های نسبتا منطقی به نظر می رسند و در نهایت ما در مورد نسبت قدرت به وزنی مشابه با الپاین A110 صحبت می کنیم، خودرویی که روی پاهای خود سبک احساس می شود اما یک سوم سنگین تر است. با این حال، اگر انتظار دارید وزن کنترل های این ماشین نیز به همان اندازه ظریف باشد، باید دوباره فکر کنید. برای اولین نسخه ازمایشی ان، به من گفته شد که با 912c مانند یک گو-کارت (go-kart) رفتار کنم. ان مدل دارای فنرهای کوتاه و ضربه گیرهای (bump stops) خشنی بود، به علاوه فرمانی که با 1.7 دور قفل تا قفل می چرخید. به عنوان یک ماشین برای "یک رانندگی پرشتاب و کوتاه در صبح شنبه"، فوق العاده بود، اما به شدت عجول و دارای فرمان سنگینی بود. من عاشقش بودم، اما خیلی درگیرکننده بود.

Kamm از ان زمان تاکنون هم سیستم تعلیق را برای انعطاف پذیری بیشتر توسعه داده و هم یک رک فرمان کندتر (با 2.4 دور چرخش) نصب کرده است. این خودرو همچنان برای رانندگی نیاز به تلاش فیزیکی دارد، اما اکنون برای جاده های بریتانیا قابل سکونت تر و مناسب تر است. سیستم تعلیق دیگر به کف نمی کوبد و روی دست اندازها ضربه های شدیدی وارد نمی کند، بنابراین بدترین ناهمواری ها را گرد کرده و جذب می نماید، در حالی که کنترل بدنه به زیبایی محکم باقی می ماند. من از طریق سوییچ چرخشی روی داشبورد، یک تنظیمات متوسط-سفت را برای دمپرها انتخاب کردم، اما همه تنظیمات به خوبی کنترل شده هستند. فرمان همچنین ضربات پس زدن را فیلتر می کند و با این حال با افزایش سرعت در پیچ ها، به شکل دلپذیری با ارائه حس و پاسخگویی مناسب، سنگین می شود.

موقعیت نشستن خوب و پدال ها عالی هستند، زیرا ان ها یک ست پدال متصل به کف افترمارکت از برند Tilton می باشند. عملکرد همه ان ها مثبت اما سنگین است. تعویض دنده کورس حرکتی متوسطی دارد و در بیشتر مواقع خوب عمل می کند، اما من هنوز هم گاهی اوقات دنده را اشتباه انتخاب می کردم. این گیربکس، شاید به طور قابل درکی، نسبت به جعبه دنده های مدرن نرمی و روانی کمتری دارد.

چیزهای بیشتری هم وجود دارد. موتور با صدای پارس گونه و مثبتی روشن می شود و پاسخگویی واقعا قدرتمندی دارد. Kamm می توانست به دنبال قدرت بیشتری باشد - زمانی که ما اولین بار ان را ازمایش کردیم 170 اسب بخار قدرت داشت و اکنون 190 اسب بخار است - اما در هر دو فرم، من می گویم پاسخگویی برای این نوع ماشین جاده ای تقریبا مناسب است. موتور حتی از محدوده میانی دور پایین نیز به خوبی دور می گیرد و کشش دارد و صدای دلپذیری تولید می کند که با سایر ویژگی های شخصیتی 912c همخوانی دارد. برای حرکت رو به جلو نیازی نیست که موتور را تا اخرین حد دور ان گاز دهید، و ضرایب دنده ان نسبتا بلند است، اما اگر روی دنده های پایین تر پافشاری کنید، سرگرم کننده و پر سر و صدا خواهد بود. یک کلید را بزنید تا کمی صدای اگزوز بلندتر شود و هنگام رها کردن گاز پاپ و ترقه (Pop) بزند. کلید را برگردانید و ماشین در داخل شهر بسیار خوش رفتار می شود.

با داشتن ظاهر و مشخصات کلاسیک، وقتی برای اولین بار Kamm 912c را ازمایش کردم، تقریبا انتظار یک ماشین از نوع "رانندگی ارام تا دم در تئاتر" را داشتم، اما این ماشین از ان دست وسایل نقلیه نیست، حتی در این تنظیمات جدیدتر و باثبات تر - و اگر بخواهید، هنوز هم می توانید همان فرمان فوق سریع 1.7 دوری و سیستم تعلیق سخت تری را داشته باشید که کاژمر در روزهای اول می پسندید. در هر صورت، این بیشتر یک ماشین اسپرت خالص است تا یک خودروی تورینگ. مانند یک کاترهام یا نسخه های اولیه لوتوس الیزه غوطه ورکننده و درگیرکننده است. من هرگز یک پورشه 912 اورجینال را نرانده ام، بنابراین نمی دانم که این حس چقدر اصیل است یا اینکه اصلا اهمیتی دارد یا خیر: این روزها رستومادهای زیادی وجود دارند و ماشین های کلاسیک بازسازی شده فراوانی به چشم می خورند، و چیزی دوست داشتنی در این واقعیت وجود دارد که به نظر نمی رسد این Kamm کاری را انجام دهد که سایر ماشین ها می کنند. در یک بازار تخصصی (Niche) اما شلوغ، این موضوع مهم به نظر می رسد. اگر به ماشین های کلاسیک و خاص علاقه مندید، شاید بد نباشد با رزرو آنلاین خدمات گردشگری از سفر خود لذت بیشتری ببرید.

کاژمر می گوید که دوست دارد تعدادی از این ماشین بسازد - شاید 20 تا 30 دستگاه، اما هیچ محدودیتی وجود ندارد. من از این واقعیت خوشم می اید که او قرار نیست دست رد به سینه کسی بزند، و اینکه انتخاب مشخصات ماشین بسیار باز و ازاد است. اگر سبک ارام ترِ تنظیمات فعلی را می خواهید، می توانید ان را داشته باشید. اگر تنظیمات قبلی را می خواهید، مشکلی نیست. اگر هیچ تزیینات داخلی نمی خواهید و خواهان یک رول کیج (قفسه ایمنی) کامل و یک موتور مسابقه ای هستید، مال شماست. هر بار که من ماشین را ازمایش کرده ام، در هر یک از فرم هایش، واقعا از ان لذت برده ام.