بررسی جامع هوندا جاز دست دوم مدل ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ | سوپرمینی جادویی هوندا

وقتی حرف از سوپرمینی‌ها می‌شود، انتخاب‌های زیادی دارید: برخی جذاب و هیجان‌انگیزند، برخی دیگر کیفیت ساخت بالا و آرامش دارند.

اما یک سوپرمینی وجود دارد که در زمینه فضای داخلی و کاربردی بودن بی‌رقیب است و حالا با قیمت حدود ۴۰۰۰ پوند بسیار در دسترس شده. فورد فیستا، فولکس‌واگن پولو و سئات ایبیزا را فراموش کنید: برای گشت‌وگذار در شهر، نسل سوم هوندا جاز بهترین گزینه است.

وقتی به عقب خودرو می‌رسید، متوجه نقطه قوت اصلی آن می‌شوید

آنچه جاز را اینقدر جذاب کرده (به جز قیمتش) بسته‌بندی هوشمندانه آن است. نسل سوم (۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ در بریتانیا) فاصله محوری بلندتری نسبت به نسل قبلی دارد که باعث افزایش فضای کلی کابین شده است.

در ردیف عقب جاز نسل سوم بنشینید و شگفت‌زده خواهید شد؛ حتی افراد قدبلند هم فضای سر و پای کافی دارند. دو بزرگسال به راحتی جا می‌شوند و برای سفر کوتاه می‌توانید نفر سوم را هم جا دهید.

فقط جادار نیست؛ ردیف عقب مجهز به «صندلی‌های جادویی» است که پایه آن‌ها مثل صندلی سینما بالا می‌آید و امکان حمل اشیای حجیم بدون خواباندن کامل صندلی‌ها را می‌دهد. از نظر فضای صندوق هم جاز جلوتر از همه است: ۳۵۴ لیتر حجم دارد که ۶۲ لیتر بیشتر از فورد فیستا هم‌اندازه است.

با این همه کارایی، فضای زیادی برای زیبایی‌شناسی در کابین نسبتاً ساده باقی نمانده؛ تریم مشکی براق و کروم کمی آن را زنده می‌کنند، اما کیفیت ساخت و دوام پلاستیک‌ها اطمینان‌بخش است و به خوبی پیر می‌شود.

امتیاز کلی: ۷ از ۱۰

بررسی هوندا جاز دست دوم ۲۰۱۵-۲۰۲۰

سوپرمینی‌ای که بهتر از ناسا با فضا رفتار می‌کند. جاز شاید بزرگ نباشد، اما بسیار بسیار هوشمندانه طراحی شده؛ به‌خصوص از داخل…

نقاط قوت: فضای داخلی بسیار زیاد، سابقه اطمینان‌پذیری قوی
نقاط ضعف: در بزرگراه به پای برخی رقبا نمی‌رسد، خودروی راننده‌محور نیست

طراحی و استایل

امتیاز: ۷

نقاط قوت: ظاهر ساده و بی‌اذیت، در رنگ روشن حتی بامزه
نقاط ضعف: هیچ‌وقت به اندازه مینی استایل ندارد

هوندا جاز در دنیای خودروهای کوچک همیشه متفاوت بوده. بیشتر شبیه یک مینی‌ون کوچک است تا یک خودروی شهری چابک مثل فولکس‌واگن پولو یا اشکودا فابیا. چیزی که در چابکی کم دارد، با کاربردی بودن فوق‌العاده جبران می‌کند.

این نسل کاملاً از نو طراحی شد. شاسی جدید روی پلتفرم جهانی کامپکت هوندا، تعلیق جلوی جدید که سواری و نرمی را بهبود بخشیده (نقطه ضعف نسل قبلی ۲۰۰۸-۲۰۱۵).

فاصله محوری طولانی‌تر شد تا مهندسان فضای داخلی بیشتری ایجاد کنند.

کابین و امکانات

امتیاز: ۹

از نظر یک فرد قدبلند، صندلی راننده کمی عقب‌نشینی کم دارد و پشتیبانی ران هم کافی نیست. البته این تا حدی سلیقه‌ای است و ممکن است برای شما کاملاً راحت باشد.

کیفیت ساخت و مونتاژ خوب است و تریم کروم و سطوح مشکی براق به کابین جان می‌دهند. البته برخی پلاستیک‌ها هنوز سفت هستند و اگر فقط بر اساس حس کابین انتخاب کنید، همیشه پولو برنده است.

چیدمان داشبورد عالی است؛ پشت آمپر شفاف با صفحه TFT کنار سرعت‌سنج برای نمایش اطلاعات رانندگی. همه چیز با دکمه‌های روی فرمان کنترل می‌شود. تنها ایراد دکمه‌های لمسی تهویه و مالتی‌مدیا است که در حال حرکت سخت زده می‌شوند.

پنج تیپ در زمان عرضه وجود داشت: S، SE، SE Navi، EX و EX Navi. تیپ پایه هم کروز کنترل، بلوتوث، صندلی جادویی و ترمز اضطراری شهری دارد.

با ارتقا به SE و SE Navi سنسور پارک، سیستم Honda Connect با صفحه لمسی و پکیج ایمنی اضافه می‌شود. تیپ‌های EX و EX Navi رینگ، مه‌شکن، دوربین عقب و نویگیشن دارند.

سیستم Honda Connect قابل قبول است؛ منوها راحت هستند، اتصال گوشی و برنامه‌ریزی مسیر ساده است. رزولوشن صفحه کمی پایین است و باید دقیق بزنید.

با ابعاد بیرونی مثل فورد فیستا، فضای سر و پای عقب شگفت‌انگیز است. دو فرد قدبلند به راحتی جا می‌شوند و برای سفر کوتاه نفر سوم هم می‌تواند بنشیند.

صندلی‌های جادویی پایه‌شان بالا می‌آید و می‌توانید اشیای بلند حمل کنید یا کامل بخوابانید و کف صاف داشته باشید.

حتی با صندلی‌های بالا، صندوق از اکثر رقبا (از جمله اشکودا فابیا) بزرگ‌تر است؛ با فضای زیر کف، ارتفاع بارگیری کم و دهانه عریض.

تمام تیپ‌ها به جز S پکیج ایمنی شامل هشدار برخورد جلو، هشدار خروج از خط، نور بالا اتوماتیک و تشخیص تابلو دارند. با توجه به امکانات ایمنی و سایر تجهیزات، جاز در مقایسه با پولو یا فیستا ارزش خرید بالایی دارد.

موتور و عملکرد

امتیاز: ۶

نقاط قوت: دنده دستی لذت‌بخش
نقاط ضعف: نه سریع است و نه کم‌مصرف

فقط موتور ۱.۳ یا ۱.۵ لیتری بنزینی موجود است که هر دو با دنده دستی یا CVT جفت می‌شوند.

موتورهای تنفس طبیعی در مقایسه با استانداردهای امروز قدیمی به نظر می‌رسند.

اول اینکه مصرف بالایی دارند و آلایندگی‌شان بیشتر از رقباست، سرعت هم زیاد نیست. انعطاف‌پذیری مشکل اصلی است.

حداکثر گشتاور i-VTEC در دور بالای ۵۰۰۰ به دست می‌آید، در حالی که موتور ۱.۲ TSI فولکس‌واگن از ۱۴۰۰ دور گشتاور بیشتری می‌دهد.

این تفاوت در تجربه رانندگی بسیار محسوس است. برای همراهی با ترافیک سریع باید موتور جاز را حسابی بکشید و وقتی این کار را می‌کنید، خیلی نرم و آرام نیست.

با این حال، دنده دستی شش‌سرعته با دسته کوتاه و دقیق لذت‌بخش است (CVT هم موجود است). حس کلاچ و ترمز خوب است، هرچند پدال گاز هنگام حرکت اولیه بیش از حد حساس است.

هندلینگ و سواری

امتیاز: ۷

نقاط قوت: سواری و هندلینگ قابل قبول
نقاط ضعف: فیستا بهتر است

تغییرات دینامیکی این نسل کاملاً محسوس است. چسبندگی و تعادل خوبی دارد و کج شدن بدنه در حد قابل قبول است. فرمان دقیق و خطی است، هرچند حس زیادی منتقل نمی‌کند. قطعاً فیستا نیست، اما کافی است.

سواری بهبود یافته و حتی با رینگ ۱۶ اینچی از دست‌اندازها به خوبی عبور می‌کند. فقط در دست‌اندازهای شدید کمی صدا و لرزش دارد و کمک‌فنرها در قله‌ها کمی حرکت عمودی زیاد اجازه می‌دهند؛ اما در کل قابل قبول است.

مصرف سوخت و هزینه‌ها

امتیاز: ۷

در این نسل نسخه هیبرید به صورت رسمی در بریتانیا عرضه نشد، اما برخی نمونه‌های وارداتی (معمولاً از ژاپن) وجود دارد که در شهر مصرف و نرمی فوق‌العاده‌ای دارند.

اگر به دنبال سوپرمینی‌های دست دوم جادار هستید، مقایسه کامل جاز با رقبا را در بهترین سوپرمینی‌های دست دوم و مقایسه هوندا جاز با رقبا در ازکیش بخوانید.