آیا Frontline مستقر در ابینگدون هنوز هم به معرفی نیاز دارد؟ به عنوان یکی از شناخته شده ترین نام ها در دنیای رستوماد، شاید نه؛ اما بد نیست خلاصه ای کوتاه از داستان آن را مرور کنیم.

در سال 1991، تیم فنا توسعه قطعاتی قابل اعتماد برای مسابقه را برای MGهای کلاسیک آغاز کرد؛ تصمیمی که پس از ناامیدی های مکرر از گیربکس های اصلی این برند گرفته شد. تا دهه 2000، Frontline به مرجع جهانی قطعات عملکردی برای این خودروها تبدیل شده بود، بدون توجه به نوع استفاده یا نیاز مشتری.

کابین خودرو ضیافتی برای حواس است؛ پرداختی زیبا و چشم نواز دارد و در عین حال به بلوتوث برای اسپیکرهای JL مجهز است که همه چیز با ظرافت کامل و کنترل صدا در زیر تکیه گاه دست، یکپارچه شده است.

در سال 2010، این شرکت به محل فعلی خود، کارخانه قدیمی تیم فرمول یک بنتون نقل مکان کرد و کمی بعد پروژه های کامل بازسازی MGB را آغاز نمود؛ اولین نمونه LE50 بود که از موتور اصلاح شده 2.0 لیتری مزدا MX-5 استفاده می کرد.

بیش از یک دهه بعد، Frontline همچنان تمرکز خود را بر MGB حفظ کرده است، اما کابین ها هنری تر و سخت افزارها جاه طلبانه تر از همیشه شده اند. دو سال پیش، این شرکت مدل خیره کننده LE60 با موتور V8 چهار و هشت لیتری را معرفی کرد؛ خودرویی با عملکردی در حد شکار BMW M4 CSL مدرن. در کنار آن، BEE GT نیز به عنوان نسخه برقی و در پاسخ به تقاضای مشتریانی که لذت رانندگی آرام و بی صدا را می خواستند، عرضه شد.

Frontline MGB 2.5 review

در حالی که تبدیل های V8 و برقی توجه بیشتری جلب می کنند، نسخه چهار سیلندر 2.5 حس انتخابی خالص تر را منتقل می کند؛ یک رستوماد در سطح جهانی.

DESIGN & STYLING

• نقاط قوت: جوشکاری یکپارچه پنل ها برای افزایش استحکام بدون افزایش وزن، عدم نیاز به پلاک Q
• نقاط ضعف: قیمت حدود 150 هزار پوند بسیار بالا است، لیست انتظار دو ساله

در اینجا تمرکز ما نه بر مدل های دیگر، بلکه بر نسخه کم ادعای 2.5 است. نام ساده آن گمراه کننده است؛ زیرا با یکی از خوش ساخت ترین و دلنشین ترین رستومادهایی روبه رو هستیم که در سال های اخیر رانده ایم.

پایه این خودرو همان استانداردهای همیشگی Frontline است. می توانید MGB قدیمی خود را برای تبدیل ارائه دهید، اما این شرکت ترجیح می دهد از بدنه های نو British Motor Heritage استفاده کند که ابزارهای اصلی کارخانه قدیمی MG در ابینگدون را در اختیار دارد.

کانر متیوز، مدیر فروش، توضیح می دهد که حتی بهترین خودروهای اهداکننده نیز پس از شستشوی اسیدی و سندبلاست، نقاط دست نیافتنی دارند.

او همچنین به مزیت ذاتی MGB اشاره می کند: «این خودرو در سال 1962 به عنوان رودستر طراحی شد، نه اینکه سقف یک GT بریده شود؛ بنابراین شاسی ذاتا بسیار مستحکم است.»

ضعف اصلی، نبود جوشکاری کامل پنل ها بود که اکنون با استاندارد FIA انجام می شود و کل بدنه را تقویت می کند. به همین دلیل نیازی به مهاربندی اضافه نیست و این به کاهش وزن کمک می کند.

برای حفظ هویت بازسازی واقعی و نه خودروی کیت، محور عقب زنده باقی مانده اما با سیستم شش لینکی، دیفرانسیل Quaife، نیم شفت های تقویت شده و یاتاقان های جدید به طور اساسی بهبود یافته است.

ENGINES & PERFORMANCE

• نقاط قوت: عملکرد خیره کننده موتور Ford Duratec با 289 اسب بخار، شتاب صفر تا 100 حدود 4.5 ثانیه
• نقاط ضعف: در مقایسه با V8 کمی کم جان تر احساس می شود

در جلو، قطعات اصلی تعلیق حفظ شده اند اما بخش بالایی کمک فنر کاملا اختصاصی است. نکته مهم اینکه هیچ سوراخ کاری گسترده ای در بدنه انجام نشده و بازگشت به حالت استاندارد امکان پذیر است.

این نمونه آزمایشی که با نام Sue شناخته می شود، از کمک فنرهای قابل تنظیم Nitron و سیستم ترمز قدرتمند با دیسک های خنک شونده بهره می برد.

از نظر فنی پروژه ای پیچیده است، اما پشت فرمان همه چیز ساده، شهودی و راحت احساس می شود.

به جز فرمان برقی قابل تنظیم، هیچ سیستم کمکی راننده ای وجود ندارد؛ با این حال شفافیت خودرو باعث می شود حتی در جاده های لغزنده نیز به راحتی به مرزهای موتور نزدیک شوید.

این موتور واقعا درخشان است؛ آنقدر که از خود می پرسید چرا باید به وزن و اینرسی اضافی V8 نیاز داشت.

موتور Duratec با سرسیلندر اصلاح شده، پیستون های جدید، انژکتور اختصاصی Frontline، میل سوپاپ های تندتر، ECU و اگزوز جدید، در مجموع 289 اسب بخار و 240 پوند فوت گشتاور تولید می کند و به نرمی تا دورهای بالا می چرخد.

RIDE & HANDLING

• نقاط قوت: سواری نرم تر از انتظار، بهبود کشش با دیفرانسیل Quaife
• نقاط ضعف: دقت هندلینگ می توانست بالاتر باشد

خودرو با تعادلی ساده وارد پیچ ها می شود؛ دقیق و قابل پیش بینی، با فرمان چوبی Moto-Lita زیر انگشتان شما.

میدان ها به بهترین دوست شما تبدیل می شوند؛ ترکیب دیفرانسیل Quaife، دماغه سبک، دید عالی و پاسخ تیز پدال گاز، لذتی خالص ایجاد می کند.

بله، هندلینگ کمی ابتدایی و نه کاملا یکپارچه است، اما همین اصالت و حس روستیک بخشی از جذابیت آن است. ابعاد کوچک خودرو نیز برای رانندگان عادت کرده به خودروهای مدرن، بسیار تازه و دلنشین است.

سواری؟ خوب است. متصل اما نه خشک، و در بزرگراه کاملا آرام. وزن پدال ها منطقی است، کلاچ بخشنده و عایق بندی 25 کیلویی صدا باعث شده 2.5 تنها کمی خشن تر از یک Toyota GR86 باشد.