برای همزمانی با معرفی فورد اکسپلورر برقی، لکسـی آلفورد به عنوان نخستین فردی که با یک خودروی الکتریکی دور دنیا را پیمود، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.

این سفر ۱۸۶۰۰ مایلی در ۲۷ کشور، از بیابان های استرالیا تا کوهستان های بوتان و صحرای آتاکاما عبور کرد.

این دستاورد چشمگیر است، اما برای من و احتمالا شما، سوال مهم تر این است که اکسپلورر در ماجراجویی های واقعی تر چه عملکردی دارد؛ مثل خیابان های شلوغ لندن، جاده های ناهموار سامرست یا میدان های بی پایان میلتون کینز.

بعید است من به اندازه آلفورد کیلومتر جمع کنم، اما زمان کافی پشت فرمان خواهم بود تا این خودروی کنجکاوی برانگیز و البته بحث برانگیز را بهتر بشناسم.

این همان فوردی است که کاملا فورد نیست؛ زیرا بر پایه پلتفرم الکتریکی MEB فولکس واگن ساخته شده و بخشی از همکاری گسترده دو شرکت است.

با این حال فورد می گوید شخصیت مستقل خود را در این خودرو ایجاد کرده است. نام اکسپلورر نیز از یک SUV بزرگ امریکایی گرفته شده که هیچ شباهتی به این نسخه برقی ندارد.

برای خریداران بریتانیایی این موضوع بیشتر گیج کننده است تا جنجالی. دست کم فورد سراغ نام هایی مثل کاپری نرفته است.

البته این خودرو به شکل غیرمستقیم پایان تولید فورد فیستا را رقم زد، زیرا کارخانه کلن برای تولید خودروهای برقی بازسازی شد.

اما بهتر است اکسپلورر را صرفا به عنوان یک خودرو قضاوت کنیم. خبر خوب این است که نشانه های امیدوارکننده ای در آن دیده می شود.

برای یک SUV جعبه ای، طراحی آن بسیار حساب شده است و حتی همسایه غیرخودرویی من آن را زیبا توصیف کرد.

ظاهر مکعبی باعث می شود در عکس ها بزرگ تر دیده شود، اما در واقع از فولکس واگن ID.4 کوتاه تر است.

کابین تفاوت زیادی با محصولات فولکس واگن دارد. نمایشگر عمودی ۱۴.۶ اینچی کاملا محصول فورد است.

این نمایشگر قابلیت تنظیم زاویه دارد و محفظه مخفی کوچکی را آشکار می کند. اکسپلورر با یک یا دو موتور و دو اندازه باتری عرضه می شود.

من نسخه تک موتوره دیفرانسیل عقب با باتری ۷۷ کیلووات ساعت را انتخاب کردم که برد رسمی ۳۵۴ مایل دارد.

حداکثر توان شارژ ۱۳۵ کیلووات است که قابل قبول محسوب می شود.

نسخه پریمیوم تجهیزات کاملی مانند سقف پانوراما، صندلی های گرمکن دار و سیستم صوتی Bang & Olufsen دارد.

با افزودن چند آپشن، قیمت نهایی به رقم قابل توجهی رسید. نسخه ارزان تر با باتری کوچک تر نیز در راه است.

در نخستین برداشت ها، رانندگی با اکسپلورر دلپذیر است، هرچند هنوز هیجان خاصی ایجاد نمی کند.

با این حال، شناخت بیشتر آن در مسیرهای روزمره جذاب خواهد بود.

گزارش دوم

اولین چیزی که مرا غافلگیر کرد، ریموت خودرو بود؛ چون کاملا شبیه محصولات فولکس واگن است.

این موضوع با توجه به استفاده از پلتفرم MEB منطقی است، اما گستردگی اشتراک قطعات جالب توجه بود.

دسته انتخاب حالت رانندگی، صفحه کیلومتر دیجیتال و حتی دسته راهنما نیز ریشه فولکس واگنی دارند.

با این حال این موضوع آزاردهنده نیست، زیرا این قطعات کیفیت بالایی دارند.

فورد تمرکز خود را روی بخش هایی گذاشته که واقعا در تجربه رانندگی تاثیر دارند، مثل تنظیم تعلیق.

گزارش سوم

طراحان خودرو استاد پنهان کردن ابعاد واقعی هستند و اکسپلورر هم از این قاعده مستثنا نیست.

ظاهر آن بزرگ تر از واقعیت است و طولش تقریبا هم اندازه فورد فوکوس است.

این ابعاد جمع و جور باعث شده برای جاده های باریک بریتانیا مناسب باشد.

فضای صندوق ۴۴۵ لیتری شاید غول آسا نباشد، اما در عمل کار راه انداز است.

گزارش چهارم

نمایشگر عمودی بزرگ یکی از بحث برانگیزترین بخش های کابین است.

پس از مدتی استفاده، کارایی آن بیشتر از نمایشگرهای افقی به نظر می رسد.

سیستم Sync فورد چیدمان منطقی دارد و کنترل های تهویه در پایین صفحه در دسترس هستند.

گزارش نهایی

پس از چند ماه استفاده، پاسخ سوال اصلی روشن شد: این خودرو با وجود ریشه های فولکس واگنی، حس یک فورد را منتقل می کند.

هندلینگ، سواری و شخصیت کلی آن از محصولات آلمانی متمایز است.

در استفاده روزمره، اکسپلورر خودرویی راحت، کاربردی و خوش اندازه است.

برد واقعی کمتر از عدد رسمی است و به دما وابستگی دارد، اما همچنان قابل قبول است.

در مجموع، فورد اکسپلورر برقی یک کراس اوور خانوادگی موفق است که نشان می دهد همکاری های صنعتی لزوما به از دست رفتن هویت منجر نمی شوند.

برای مطالعه تحلیل های بیشتر دنیای خودرو، می توانید به از کیش سر بزنید و همچنین مطالب مرتبط دیگر را در مجله از کیش دنبال کنید.