معاملات خودروی نو از ۷،۷۰۵ پوند

معاملات خودروی در حد نو از ۶،۹۹۹ پوند

فروش خودروی شما ۸۴٪ پول بیشتر دریافت می کنند با

همان طور که رانندگی مدرن از هنجارهای قدیمی خودروسازان سنتی بزرگ که خودروهای سنتی بزرگ می سازند فاصله می گیرد، ما هر از گاهی شاهد این هستیم: کسی در اینجا و آنجا با چیزی نوظهور شاخه دوانده، شانسی را امتحان می کند، شرط بندی نادری می کند و به کاوش در مفهوم «تحرک» یا Mobility می پردازد.

اگر به اندازه کافی به عقب نگاه کنیم، سینکلر C5، اسکوتر بی ام و C1، Reva G-Wiz و رنو توییزی چه وجه اشتراکی دارند؟ درست است: آن ها دیگر در اینجا عرضه نمی شوند و تولیدکنندگان یا واردکنندگان آن ها نیز چیزی شبیه به آن ها ارائه نمی دهند. این موضوع یادآور نیاز به راهکارهای پایدارتر مانند آنچه در سیستم های اجاره خودرو در از کیش می بینیم است.

این خودرو برای ترغیب جوانان به رانندگی طراحی شده است، بنابراین یک چهارچرخه (Quadricycle) است، نه یک خودروی کامل.

بنابراین، موفقیت طولانی مدت و تولید سری دوم تضمین شده نیست، زیرا ما از آخرین شرکت کننده در این میدان خلوت، یعنی سیتروئن امی استقبال می کنیم.

ایده اولیه ابتدا به عنوان کانسپت Ami One در نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۱۹ به نمایش درآمد که به آرامی در غرفه نمایشگاه می چرخید؛ مکعبی روی چرخ های (نسبتاً) بزرگ اما با فضای داخلی که مستقیماً از کتاب طراحی حمل و نقل لندن بیرون آمده بود، با مواد بلوکی به رنگ خاکستری روشن که با رنگ های آبی، نارنجی یا خاکستری بیشتر (مانند اینجا) برجسته شده بود.

مانند تمام کانسپت های سازندگان بزرگ، آنقدر خوب پرداخت شده بود که با وجود سادگی، مثل یک بار با دیوارهای بتنی، فریاد تجمل سر می داد.

آن ها گفتند محصول نهایی، اگر وجود داشته باشد، این گونه نخواهد بود. ببینید چطور درب ها در هر طرف یکسان هستند تا در هزینه صرفه جویی شود، و پنل ها در جلو و عقب به همین دلیل یکسان هستند – اگرچه شیشه جلوی شیب دار مشخص می کرد که رو به کدام سمت است.

این وسیله برای وسوسه کردن جوانان به رانندگی طراحی شده بود، بنابراین یک چهارچرخه است، نه یک ماشین – که آن را از مقررات مختلف خودروهای کوچک رها می کند و در کشورهای مختلف اتحادیه اروپا، به افراد ۱۴ ساله اجازه رانندگی می دهد (که در اینجا اینطور نیست). و حالا پس از یک دوره کوتاه تردید از سوی سیتروئن بریتانیا، به تولید رسیده است. اساساً، تعداد کافی از ما درخواست آن را داشتیم، پس اینجاست – آماده و مهیا برای تست جاده ای اتوکار.

نگاهی به تنوع مدل ها

هیچ تفاوتی در مشخصات فنی بین هیچ یک از پنج مدل سری امی وجود ندارد و فقط امی کارگو دارای مشخصات داخلی متفاوتی است زیرا شامل یک جداکننده بار است که در سمت راست کابین قرار می گیرد و مانع از لغزیدن جعبه ها به سمت پاهای شما می شود و همچنین آن ها را از دید بیرون پنهان می کند.

سیتروئن امی

طراحی و استایل

هیچ چیز غیرعادی نیست که ببینیم یک خودروی تولیدی جاده ای به اندازه کانسپتی که بر اساس آن ساخته شده پرزرق و برق نیست. اما در مورد امی، یک حس قطعی «نیازی نیست ناهار بیرون بخوریم، تو خونه ناهار داریم» وجود دارد، جایی که یکی یک وعده غذایی لذیذ است و دیگری یک تکه پنیر چدار بین دو تکه نان سفید. بدون سس مایونز.

بخش های صرفه جویی در هزینه امی به کانسپت وفادار مانده اند. درب ها یکسان هستند و لولای آن ها در سمت راست قرار دارد، بنابراین درب راننده (که فقط فرمان چپ است) رو به عقب باز می شود و درب مسافر به طور معمولی. پنل های بدنه جلو و عقب یکسان هستند، تمام شیشه های لچکی نیز همین طور، و پنل های یک چهارم می توانند طرفین خود را عوض کنند. نشانه هایی که نشان می دهد ماشین رو به کدام سمت است از رنگ چراغ ها، سقف و نوع شیشه های جلو و عقب می آید.

آینه های درب کوچک در هوای بد نیاز به تمیز کردن مکرر دارند. نکته خوب این است که می توانید از روی صندلی راننده برای تنظیم به آن ها برسید. نکته بد، دامنه دید محدود آن هاست.

بدنه از آکریلونیتریل بوتادین استایرن یا ABS ساخته شده است که یک پلاستیک همه کاره است که در همه چیز از آجرهای لگو گرفته تا لوله کشی استفاده می شود، اما نزدیک ترین حس ملموس به بدنه امی، صندلی های مدرسه ای قابل روی هم چیدن است که احتمالاً اخیراً در یک جشن مدرسه روی آن نشسته اید.

بی شباهت به آن ها، بدنه امی روی یک قاب فولادی نصب شده است که در کارخانه استلانتیس در قنیطره مراکش ساخته شده است، جایی که پژو ۲۰۸ نیز در آنجا تولید می شود.

با طول ۲.۴۱ متر و عرض ۱.۳۹ متر، امی یک ماشین جمع و جور است. اما در حالی که دو نوع چهارچرخه وجود دارد – سبک و سنگین، با قوانین کمی متفاوت برای هر کدام، بسته به محل زندگی شما – الکتریکی بودن امی همیشه به این معنی بود که قرار است یک چهارچرخه سنگین باشد (اگرچه این چیزها نسبی هستند).

یک باتری لیتیوم یونی ۵.۵ کیلووات ساعتی در زیر آن، یک موتور الکتریکی ۸.۰۴ اسب بخاری (آن ۰.۰۴ اینجا مهم است) و وزن کلی ۴۷۱ کیلوگرم در این فرم استاندارد وجود دارد. نوع «My Ami Cargo» مقداری پوشش داخلی برای افزایش فضای بار دریافت می کند و وزن را به ۴۷۸ کیلوگرم می رساند. موتور چرخ های جلو را از طریق یک دنده کاهش تک سرعته به حرکت در می آورد. ترمزگیری توسط دیسک ها در جلو و کاسه ای در عقب انجام می شود.

از آنجا که باتری بسیار کوچک است، نمی توانید آن را سریع شارژ کنید – مثل پر کردن یک فنجان با شلنگ آتش نشانی خواهد بود – بنابراین یک دوشاخه دو پین اروپایی وجود دارد که می توانید آن را به یک آداپتور سه پین استاندارد یا مبدل تایپ ۲ (ارائه شده) متصل کنید، و کابل آن در یک فرورفتگی منظم پشت درب مسافر جمع می شود. با یک دوشاخه خانگی استاندارد، شارژ از خالی تا پر کمی بیش از سه ساعت طول می کشد (۳ ساعت و ۱۵ دقیقه طبق بررسی ما)، که در آن نقطه برد نشان داده شده – به این موضوع باز خواهیم گشت – ۴۵ مایل است. باز هم، آنچه بعد از ممیز اعشاری است مهم است.

قوانین مختلف دیگری وجود دارد که یک چهارچرخه را تعریف می کند، اما یک قانون مهم که به آن نیز باز خواهیم گشت این است که حداکثر سرعت باید محدود شود، بنابراین به ۲۷.۹ مایل بر ساعت (۴۵ کیلومتر بر ساعت) محدود شده است.

اوزان و ابعاد

طراحی داخلی

این چیه؟ یه کلید؟ در واقع ما اصلا مشکلی با آن نداریم، اگرچه کمی قدیمی است که کلید باز کردن درها جدا از کلیدی است که استارت (احتراق) را فعال می کند.

درب ها باز و راحت باز می شوند و بسیار سبک هستند. امی پایین و کوچک است، بنابراین سوار یا پیاده شدن از آن آسان تر از یک ماشین معمولی نیست – اگرچه احتمالاً فضای بیشتری در اطراف خود در پارکینگ خواهید داشت.

فضای کمی پشت صندلی ها وجود دارد اما دسترسی از بالای پشت سری ها آسان نیست. شاید بیشتر برای کت ها استفاده شود، اگر آن ها را نپوشیده باشید.

در داخل دو صندلی، یک فرمان و پلاستیک بسیار بیشتری نسبت به بیرون خواهید یافت.

اگرچه این یک وسیله نقلیه اساسی با تجهیزات کم است، اما ما زمان بیشتری را صرف صحبت در مورد فضای داخلی خواهیم کرد تا در اکثر خودروهای لوکس. نه به این دلیل که چیز کمی برای صحبت در بخش «عملکرد» وجود دارد، بلکه به این دلیل که صادقانه بگویم امی همه چیزش مربوط به درونش است. بیش از هر چیز دیگری، چون چند پله بالاتر از پیاده روی است، جایی برای نشستن و جابجا شدن است. حمل و نقل شخصی و تحرک در خالص ترین شکل خود: و چیزی دوست داشتنی در این مورد وجود دارد.

پس دو صندلی. هر دو سفت هستند و صندلی راننده تنها صندلی است که به جلو و عقب می لغزد. پشتی ها ثابت هستند، همانطور که فرمان و دو پدال ثابت هستند. یک دسته برف پاک کن و راهنما وجود دارد و سه دکمه برای چراغ های خطر، فن و بخاری.

آینه داخلی مرکزی وجود ندارد اما دو آینه خارجی گرد کوچک وجود دارد که می توان از طریق نیم پنجره ها که قفلشان باز می شود و مانند یک ژیان (2CV) به سمت بالا می چرخند، به هر دو دسترسی داشت. می توانید از صندلی راننده به هر دو برسید. همچنین می توانید اسکلت فولادی جوش داده شده را ببینید که شاید به طرز نگران کننده ای به سر شما نزدیک است و در تصادف نمی خواهید با آن تماس پیدا کنید. چهارچرخه ها تحت آزمایش های تصادف مشابه خودروها قرار نمی گیرند.

کلید را بچرخانید. به عنوان راننده، به پایین سمت چپ خود نگاه کنید و دکمه های رانندگی (Drive)، خلاص (Neutral) و دنده عقب (Reverse) را کنار صندلی خواهید دید. یک ترمز دستی مکانیکی معمولی وجود دارد. در مورد کنترل ها، تقریباً همین است.

با این حال، مکانی برای محکم کردن تلفن روی داشبورد وجود دارد، با یک سوکت USB و یک دکمه نهایی اختیاری روی فرمان، که اگر آن را درست تنظیم کنید، کنترل صوتی تلفن شما را فعال می کند تا مجبور نباشید صفحه را لمس کنید.

لمس های ظریفی در جاهای دیگر وجود دارد زیرا امی از سادگی خود فضیلت می سازد. مکعب های پلاستیکی روی داشبورد قابل جابجایی هستند – نزدیک ترین حالتی که می توانید رنگ ماشین را تغییر دهید – اما در اینجا با رنگ بالای سطل های توری پهن درب و دستگیره های پارچه ای درب مطابقت دارند. یک جداکننده توری فضایی را برای یک کیف دستی فراتر از فضای پای مسافر ایجاد می کند، اگرچه قلاب بالای آن برای جلوگیری از افتادن هر چیزی در آنجا ضروری است. با توجه به اینکه یک کف باز نسبتاً صاف وجود دارد، غلت خوردن خریدهای پراکنده زیر پای راننده وضعیت نامطلوبی است. استفاده از این خودرو برای خریدهای کوچک در مناطقی مثل کیش می تواند تجربه ای جالب و متفاوت باشد.

فضای کوچکی پشت صندلی ها (۶۰۰x۳۰۰x۲۶۰ میلی متر) وجود دارد که کیسه های خرید را می گیرد، اما در غیر این صورت فضای پا تنها فضای ذخیره سازی است – و پنجره عقب برای عبور بارهای طولانی باز نمی شود.

سیتروئن انتظار دارد که بسیاری از امی ها به عنوان وسایل نقلیه تحویل شهری استفاده شوند – بار مجاز ۹۵ کیلوگرم است و اگر بسته Cargo را مشخص کنید، جداکننده بهتری وجود دارد که مانع از افتادن جعبه ها روی پای شما می شود، با ۲۶۰ لیتر فضا در زیر آن.

سیستم چندرسانه ای

امی بدون سیستم اطلاعات سرگرمی (infotainment) خود ارائه می شود، بنابراین اگر واقعاً می خواهید صداها و ناوبری را ارزیابی کنید، باید به جای آن به تلفن خود نگاه کنید.

با این حال، یک نگهدارنده تلفن وجود دارد که در داشبورد جای می گیرد و یک قفسه کوچک در زیر آن وجود دارد که دستگاه را روی آن قرار دهید. دستگاه را به خوبی نگه می دارد و می توانید بسته به جهت دلخواه خود آن را حرکت دهید و بچرخانید. و صادقانه بگویم فشار دادن دکمه روی صفحه ای به این شکل دشوارتر از صفحه نمایش لمسی هر ماشین معمولی نیست. یک سوکت شارژر USB نیز در زیر آن قرار دارد.

مدل های بالاتر از امی پایه شامل قطعه سخت افزاری هستند که به تلفن هوشمند اجازه می دهد به دکمه فرمان متصل شود که با دانلود برنامه مناسب، امکان کنترل صوتی با یک فشار را فراهم می کند. اگر می خواهید صداها را با صدای بلند بشنوید، باید اسپیکر خود را تهیه کنید – و به یاد داشته باشید که تنها یک سوکت USB برای تأمین برق هر دستگاهی که در امی قرار می دهید وجود دارد.

ابعاد داخلی

موتورها و عملکرد

خب، نرم و روان است. بیایید در همین حد بسنده کنیم، باشه؟ نه؟ باید ادامه دهیم؟ بسیار خب.

امی عملکرد خزش (Creep) ندارد اما در دنده، در برابر غلتیدن خود به خود مقاومت می کند و پاسخ پدال گاز آسان و نرم است. این ماشین ساده ای برای به حرکت درآوردن است.

دفاع از عملکرد امی دشوار است. و اما در مورد رانندگی با آن در هر جاده ای با سرعت ۴۰، ۵۰ یا خدای نکرده محدودیت سرعت ملی، برای تقریباً هر مدت زمانی – فراموشش کنید. سوار اتوبوس شوید.

اگر به دنبال ارقام شتاب افزایشی هستید، خب، به گشتن ادامه دهید، اما در کمی بیش از شش ثانیه از حالت سکون به ۲۰ مایل بر ساعت می رسد (که کاملاً به جاذبه وابسته است) و در حدود ۱۰ ثانیه به حداکثر سرعت ۲۸ مایل بر ساعت می رسد.

این سرعت را در اکثر سربالایی ها حفظ می کند و در سرازیری ممکن است حتی به ۳۱ یا ۳۲ مایل بر ساعت برسد.

حفظ سرعت کروز ۲۸ مایل بر ساعت، با گاز نیمه باز بهتر انجام می شود. اگر پدال گاز را کاملاً فشار دهید، امی هر چند ثانیه یک بار برای چند ثانیه مکث می کند، مثل یک راننده تاکسی بد که هر از گاهی پایش را کمی از روی گاز برمی دارد. می توانید با نگه داشتن گاز کمی کمتر از حالت باز، این مشکل را خنثی کنید.

پایتان را کاملاً بردارید و احساس بازیابی انرژی بسیار کمی وجود دارد؛ اگرچه موتور هنوز به چرخ ها متصل است و به آن صورت عمل می کند، امی به اندازه هر خودروی زیر ۵۰۰ کیلوگرم دیگری به طور متقاعدکننده ای می غلتد.

حس پدال ترمز واقعاً خوب است و خیلی سریع متوقف می شود. ABS وجود ندارد بنابراین تعدیل آن به عهده راننده است، اما این کار به راحتی انجام می شود. و حتی اگر تایری را قفل کنید، احتمالاً مهم نخواهد بود.

با این حال، آنچه باید در مورد آن صحبت کنیم، برد حرکتی است. فقط در جاده های ۲۰/۳۰ مایل بر ساعت در ترافیک شهری شلوغ رانندگی کنید، جایی که به ندرت به حداکثر سرعت متوسط نزدیک می شوید، و عملکرد خوبی خواهید داشت – در هوای خوب، جایی که نیازی به بخاری یا برف پاک کن یا فن ندارید، احتمالاً ۴۰ مایل خود را خواهید گرفت.

اما هر زمان طولانی را در یا اطراف حداکثر سرعت خودرو بگذرانید، که در حومه شهر به جای محیط های شلوغ مرکز شهر کاملاً امکان پذیر است، و به برد کمتری نگاه می کنید. و در انتهای شارژ، وضعیت شروع به خطرناک شدن می کند.

یک مثال: ما با ۱۷ مایل برد نشان داده شده در برخی جاده ها حرکت کردیم که حفظ سرعت ۲۸ مایل بر ساعت در آن ها ساده بود. پس از شش مایل، چراغ هشداری روشن شد که نشان می داد ما در حال کم آوردن برد هستیم (شش مایل نشان داده شده بود) و در سه مایل نشان داده شده، به حالت Limp (حرکت آهسته) رفت.

مانند یک ماشین کنترلی که باتری اش کم شده، عملکرد به حدی کاهش یافت که بیش از ۴۰ ثانیه طول کشید تا در سرازیری به حداکثر سرعت برسد و از بالا رفتن از سرعت های پایین در سربالایی خودداری کرد. در نهایت، امی گفت که ما یک مایل برد باقی مانده داریم، تنها ۱۰ مایل پس از حرکت با ۱۷ مایل روی نشانگر. هوا حدود ۱۰ درجه سانتیگراد و نمناک بود، قبول، و بدون شک شما به رفتار آن عادت خواهید کرد و بر اساس آن عمل خواهید کرد، اما با این حال – نگران کننده ضعیف است.

اگر با حداکثر سرعت خود کار کند – که بسیار شبیه رانندگی شهری است، البته بدون وقفه – دفاع از عملکرد امی دشوار است. و اما در مورد رانندگی با آن در هر جاده ای با سرعت ۴۰، ۵۰ یا خدای نکرده محدودیت سرعت ملی، برای تقریباً هر مدت زمانی – فراموشش کنید. سوار اتوبوس شوید.

عملکرد

سواری و هندلینگ

با توجه به اینکه وزن امی کمتر از ۵۰۰ کیلوگرم است، اشتباه کردن در اینجا سخت است. تقریباً هر ماشین کوچک و سبکی تا حدی سرگرم کننده است و امی نیز همینطور است. این خودرو دیفرانسیل جلو است، اما با توجه به کمبود قدرت و گشتاور، چسبندگی در جلو را به چالش نمی کشد و فرمان گشتاور (Torque steer) هم ندارد. فرمان سبک، بدون نیروی کمکی و ۳.۹ دور قفل تا قفل است.

این عددی نیست که نشان دهد فرمان بسیار پاسخگو است، اما به خاطر داشته باشید که چرخ ها آنقدر می چرخند که کل قطر چرخش فقط ۷.۲ متر است – به کمی شعاع چرخش برخی خودروها.

خودروهای سبک معمولاً خودروهای سرگرم کننده ای هستند و این یکی هم هست. اما در اکثر محیط های رانندگی، سواری پر سر و صدا، خشک و کمبود قدرت بیشتر تجربه شما را از آن تعریف می کند.

بنابراین کمی سرگرمی وجود دارد. با این حال، بسیار کوتاه است، با ردپایی که فاصله زیادی با مربع ندارد و کاملاً عمودی است. اگر این شما را به یاد اسمارت سیتی کوپه اصلی یا مرسدس بنز کلاس A می اندازد، به یاد خواهید آورد که آن ها می توانستند از ناپایداری رنج ببرند. شما باید در حال انجام برخی مانورهای شدید باشید تا یک امی را واژگون کنید، اما از آن دیدگاه شاید بهتر است که به ۲۸ مایل بر ساعت محدود شده است.

راحتی و عایق بندی

خب، حداقل وقتی در حالت درجا کار می کند و بخاری یا فن روشن نیست، صدای بیشتری در امی نسبت به محیط وجود ندارد. تا زمانی که ادامه دارد از آن لذت ببرید. این یک ماشین به طرز حیرت آوری پر سر و صدا با توجه به سرعت پایینش است.

بخشی از آن صدای بیرون است. با گوش دادن دوباره به یادداشت های صوتی ما، می توانید صدای ترافیک عبوری را بیشتر از هر ماشین دیگری بشنوید.

اما بیشتر صدا ساخته خود آن است. روشن کردن فن – بلندتر از خشک کن دست در توالت عمومی و تقریباً به همان اندازه مؤثر – صدای داخلی را از ۳۷ دسی بل محیط به ۶۷ دسی بل رساند – بلندتر از یک رنو مگان در سرعت ۷۰ مایل بر ساعت.

به حداکثر سرعت برسید و صدا در اینجا به ۷۱ دسی بل می رسد. موتور هم زوزه می کشد و سواری پر سر و صداست – و همچنین به طرز ناراحت کننده ای خشک و کوبنده. اگر سریع می رفتید اینقدر بد نبود. اما ما هنوز در مورد قلمرو سبقت گرفته شدن توسط رانندگان بی حوصله در جاده های ۳۰ مایل بر ساعت صحبت می کنیم.

فن حداقل شیشه جلو را نسبتاً سریع پاک می کند – اگرچه اگر نیاز دارید برای مه زدایی سریع آن را بمالید، داخل صفحه تنها پنجره ای است که برای پاک کردن خیلی دور است. و اگر تجمع آب یا دوده در بیرون وجود داشته باشد، دید می تواند به طرز شگفت آوری به سمت سه چهارم جلو، و همچنین در اطراف ستون های ضخیم B و در آینه های کوچک ضعیف باشد. برای ماشینی که تا این حد در معرض دید است، این نگران کننده است.

نویز و صدا

مصرف سوخت و هزینه های جاری

امی با اختلاف زیادی ارزان تر از ارزان ترین خودروی جدید موجود در بازار – داچیا ساندرو حدود ۱۳,۰۰۰ پوندی – است. اما این هنوز حداقل یک وسیله نقلیه ۷۶۹۵ پوندی در جاده است.

در یک معامله مالی PCP، شما به دنبال پرداخت ۷۷۰ پوند پیش پرداخت و پرداخت ۱۰۰ پوند در ماه برای ۴۷ ماه هستید و هنوز ۴۴۱۸ پوند بدهکار هستید. اگر می خواهید کمی رنگ اضافه کنید (اگرچه خاکستری تنها رنگ پایه است)، می توانید حدود ۲۰ پوند به اقساط ماهانه اضافه کنید.

قالپاق چرخ ها یکی از گزینه های نصب شده در این نسخه امی «خاکستری» هستند، همانطور که برچسب کوچک جانبی و برچسب های پنجره عقب جانبی نیز هستند.

سیتروئن می گوید که می توانید یک امی را با ۱۹.۹۹ پوند در ماه اجرا کنید، اگرچه این نیاز به نزدیک به سه هزار پوند پیش پرداخت دارد و پس از دو سال یک پرداخت نهایی ۵۰۰۰ پوندی باقی می گذارد، بنابراین این راه پیشنهادی ما برای ورود به یکی نخواهد بود.

هزینه شارژ یک امی به تعرفه خانگی شما بستگی دارد – اما کار خوبی می توان در اینجا انجام داد. و اگر نوع رانندگی را انجام دهید که ۴۰ مایل از آن بگیرید، به دنبال بیش از هفت مایل بر کیلووات ساعت خواهید بود. حتی اگر ۴۰ مایل کامل را نگیرید، امی یک خودروی فوق العاده کارآمد است. و بیایید با آن روبرو شویم، چیز زیادی برای خراب شدن وجود ندارد.

هزینه های جاری