وقتی نسل دوم BMW M2 معرفی شد، نمی‌توانست از مقایسه با M2 Competition قبلی و 1 Series M Coupé فرار کند و البته به اندازه آن‌ها جمع‌وجور، خشن یا دوست‌داشتنی نبود.

فقط دو سال بعد، به‌روزرسانی مدل‌سال برای هم‌تراز شدن با نیمه پایین‌تر خانواده BMW دریافت می‌کند. مونیخ در حال موج بزرگ تجدید است: سری 1 تا 4 و X3 همه در سال گذشته به‌روزرسانی شدند. برخی مانند 2 Series Gran Coupé کاملاً اساسی هستند اما تغییرات در 2 Series Coupé که M2 بر پایه آن است ممکن است متوجه نشوید.

به یادآوری، با وجود شباهت نام، این دو کوپه از نظر مکانیکی بسیار متفاوت هستند. در حالی که چهار درب دیفرانسیل جلو است، دو درب در واقع نسخه کوتاه‌شده 4 Series است که دیفرانسیل عقب (یا چهارچرخ محرک در M240i xDrive) دارد و نسخه M واقعی را ممکن می‌کند.

تغییرات ظاهری بسیار جزئی هستند اما تنظیمات بزرگ‌تری در داخل، موتور ۲۰ اسب بخار اضافه کرده و تغییرات تعلیق مبهم‌تری دارد. آیا M2 می‌تواند از سایه پیشینیان خود بیرون بیاید؟

محدوده در یک نگاه

مانند قبل، M2 گیربکس اتوماتیک هشت‌سرعته را استاندارد دارد و باید برای گیربکس شش‌سرعته دستی هزینه اضافی بپردازید.

برای ۲۰۲۵، BMW تعداد رنگ‌های موجود را به‌طور قابل توجهی گسترش داده است. قبلاً فقط شش رنگ بود، حالا ده رنگ. همچنین گزینه رینگ‌های نقره‌ای اضافه شده است. تعداد آپشن‌های جداگانه و یک پکیج بزرگ به نام M Race Track Pack وجود دارد که سقف کربنی، صندلی‌های جلو، تریم داخلی کربنی و سرعت نهایی بالاتر اضافه می‌کند.

BMW M2

کوچک‌ترین کوپه عملکردی BMW همه خوبی‌های قبلی خود را حفظ کرده در حالی که ۲۰ اسب بخار اضافه و تعادل شاسی کمی بالاتر رفته است.

نقاط قوت:
موتور S58 عملکرد عظیم و انعطاف‌پذیری دارد حتی در حالت کاهش‌یافته
گیربکس دستی با دنده‌های بلند دعوت به درگیری و لذت است
شاسی چابکی و راحتی را ترکیب می‌کند

نقاط ضعف:
کیفیت و کاربری داخلی به پای BMWهای قدیمی نمی‌رسد
سبک طراحی هات‌رود جهش‌یافته واکنش‌های متفاوتی ایجاد می‌کند

طراحی و استایل

تناسبات اسباب‌بازی‌مانند، کاملاً متعادل و جمع‌وجور 1M Coupé که M2 اولیه تا حدی ارث برد، در این نسل G87 M2 که ظاهر خشن‌تری دارد کاملاً از بین رفته است.

از کاپوت کشیده تا قوس‌های متورم، سپر جلو بازشده و grille رادیاتور، M2 جدید بیشتر شبیه هات‌رود سفارشی تغییر یافته یا حتی خودروی رقابتی استروئیدی به نظر می‌رسد؛ از «زیبا» به «جنگجو» تغییر کرده است. حضور دارد اما تعداد کمی از تست‌کننده‌ها جذابیت بصری فوری شناختند.

ظاهر بروتالیستی M2 هنگام رونمایی واکنش‌های زیادی ایجاد کرد. مانند grille M3 و M4 و طراحی‌های دوران کریس بنگل قبل از آن، به آن عادت کردیم. شخصاً ظاهر M2 را دوست دارم. مال من را در رنگ زرد سائوپائولو با رینگ‌های نقره‌ای می‌خواهم.

هیچ‌کدام از این‌ها با به‌روزرسانی مدل‌سال ۲۰۲۵ تغییر نکرده که تغییرات ظاهری بسیار جزئی داشت. 2 Series Coupé استاندارد طرح‌های جدید رینگ اضافه کرده در حالی که M2 تقریباً همان است. رنگ‌های جدیدی مانند قرمز آتشین خودروی تست ما اضافه شده و حالا می‌توانید رینگ‌های نقره‌ای سفارش دهید که دفتر مطبوعاتی BMW این کار را نکرد.

M2 نسبت به نسل قبلی ۱۱۹ میلی‌متر بلندتر است هرچند هنوز ۲۱۴ میلی‌متر کوتاه‌تر از BMW M4 Coupé است که بسیاری از اجزای مکانیکی را با آن به اشتراک می‌گذارد. بیشتر تفاوت اندازه – ۱۱۰ میلی‌متر – در فاصله محور کوتاه‌تر M2 است که باید بر چابکی تأثیر بگذارد هرچند حتی آن هم ۵۴ میلی‌متر نسبت به M2 قدیمی رشد کرده است.

خودرو از پلتفرم CLAR BMW استفاده می‌کند که اکنون برای همه مدل‌های موتور طولی از 2 Series Coupé تا X7 به کار می‌رود. فراتر از آن، بخش M تصمیم گرفت تا جایی که ممکن است از اجزای مکانیکی اثبات‌شده M3 و M4 بزرگ‌تر استفاده کند و قبول کرد که جریمه وزنی مرتبط وجود دارد اما اراده داد که M2 تا حد ممکن عملکرد و قابلیت فنی یک M مدرن تمام‌اندازه داشته باشد – و امیدوار بود عامل دوم تأثیر بیشتری روی محصول نهایی نسبت به عامل اول داشته باشد.

عامل اول قطعاً ناچیز نیست. نسبت به M2 اولیه سال ۲۰۱۶، این خودرو حدود ۲۰۵ کیلوگرم سنگین‌تر در حالت آماده حرکت است – هرچند کمتر نسبت به M2 Competition به‌روزرسانی‌شده سال ۲۰۱۸.

مانند M4 بزرگ‌تر، M2 از سخت‌افزار محور M استفاده می‌کند (محور چنداتصالی سبک‌تر، پهن‌تر و سفت در عقب با strutهای سبک‌تر و سفت‌تر در جلو) اما برخلاف خودرو بزرگ‌تر فقط دیفرانسیل عقب است.

همچنین با گیربکس دستی شش‌سرعته یا اتوماتیک هشت‌سرعته عرضه می‌شود که انتخابی است که خریداران M3 و M4 در بریتانیا ندارند. هر دو گیربکس از طریق دیفرانسیل عقب قفل‌شونده فعال M حرکت می‌کنند.

قدرت از نسخه کمی کاهش‌یافته موتور بنزینی توئین‌توربو شش سیلندر خطی S58 می‌آید. در زمان معرفی ۴۵۳ اسب بخار در ۶۲۵۰ دور و ۴۰۶ پوند فوت در محدوده بسیار سالم ۲۶۵۰-۵۸۷۰ دور تولید می‌کرد. برای ۲۰۲۵، ۲۰ اسب بخار افزایش یافته به ۴۷۳ اسب بخار در همان ۶۲۵۰ دور. BMW نمی‌گوید چگونه قدرت اضافی آزاد شده اما همان موتور در M3 ۵۲۳ اسب بخار تولید می‌کند پس احتمالاً فقط نرم‌افزار را دستکاری کرده است.

گشتاور پیک همان است، ۴۰۶ پوند فوت (یا ۴۴۳ پوند فوت اگر اتوماتیک انتخاب کنید) هرچند در محدوده کمی وسیع‌تر دور (۲۶۵۰-۶۱۳۰ دور).

M2 روی رینگ‌های ۱۹ اینچ جلو و ۲۰ اینچ عقب سوار است که اینجا لاستیک‌های استاندارد Michelin Pilot Sport 4 S را به جای Pilot Sport Cup 2 که معمولاً بخشی از پکیج M Race Track است دارد.

وزن و ابعاد

وزن ادعایی: ۱۷۰۵ کیلوگرم
وزن واقعی: ۱۶۸۷ کیلوگرم
ابعاد رینگ تست‌شده: ۹٫۵J × ۱۹ اینچ (جلو)، ۱۰٫۵J × ۲۰ اینچ (عقب)
طول: ۴۵۸۰ میلی‌متر
عرض (با آینه): ۲۰۸۵ میلی‌متر
فاصله محورها: ۲۷۴۷ میلی‌متر
ارتفاع: ۱۴۰۳ میلی‌متر

داخل کابین

پکیج M Race Track گران نیست (۹۰۹۵ پوند) اما صندلی‌های باکت کربنی سبک جلوی M را به کابین M2 اضافه می‌کند که در سال‌های اخیر روی بسیاری از Mهای جدید ظاهر شده است. به کاهش وزن خودروی تست ما به ۱۶۸۷ کیلوگرم در حالت آماده حرکت با باک سه‌چهارم پر کمک کرد.

اما مشکل ارگونومیک M2 را نیز تشدید کرد که در Mهای مدرن خیلی رایج نیست. اگر M2 دستی انتخاب کنید – تنها M که خریداران بریتانیایی می‌توانند چنین آپشنی داشته باشند – جابجایی قابل توجه پدال در محفظه پا را متوجه می‌شوید.

یکی از کنترل‌های فیزیکی که هنوز زنده مانده (فعلاً) دکمه تنظیم روشنایی صفحه است. امیدوارم مدت طولانی بماند.

BMW显然 کار سختی برای فشردن سه پدال و جای پا در فضایی که معمولاً فقط دو پدال نیاز دارد داشته و فقط با هم‌تراز کردن کلاچ با مرکز صندلی راننده و جابجایی ترمز و گاز به اندازه‌ای توانسته این کار را انجام دهد – حداقل در خودروهای فرمان راست مانند ما.

با وجود اینکه صندلی‌های کربنی شما را خیلی پایین می‌نشانند، بال‌های عمیق کوسن جابجایی را بیشتر می‌کند و فشار روی مچ پای راست می‌گذارد تا برای فشار درست روی پدال‌ها خم شود.

تست‌کننده‌ها در راحتی صندلی‌های باکت تهاجمی تقسیم شدند و برخی از کمبود پدینگ و پشتیبانی کمری شکایت داشتند. خوشبختانه اختیاری هستند و صندلی‌های استاندارد همچنان حمایت خوبی دارند.

کابین M2 از نظر استانداردهای خودروهای جمع‌وجور کاملاً کاربردی است – چیزی که ممکن است بگویید M2 دیگر واجد شرایط نیست. صندلی‌های عقب کمی سخت وارد می‌شوند و واقعاً فقط برای کودکان کوچک مناسب هستند اما ذخیره‌سازی مفید ارائه می‌دهند و کاملاً صاف می‌شوند تا فضای بار را گسترش دهند.

از نظر چیدمان کنترل و ابزار و کیفیت مواد غالب، مونیخ حق دارد این خودرو را این‌طور توصیف کند. M2 از هر نظر کلیدی مانند یک M کامل مجهز به نظر می‌رسد، از مفهوم کنترل ثانویه (دکمه‌های حالت رانندگی M1 و M2؟ چک) تا ابزارهای دیجیتال، دکور کروم ساتن و کربن و حتی پنل‌های نور محیطی سه‌رنگ M Power در درها.

برای ۲۰۲۵ تغییرات جزئی داخل وجود دارد از جمله فرمان بازطراحی‌شده. BMW یکی از آخرین مقاومت‌کنندگان در برابر فرمان‌های کف‌تخت بود اما بالاخره تسلیم شد – و از فرصت استفاده کرد تا دکمه گرم‌کن رینگ را هم حذف کند.

سیستم چندرسانه‌ای

سیستم اینفوتینمنت Curved Display BMW به‌طور بزرگ در فضای جمع‌وجور M2 قرار دارد. شامل صفحه ۱۲٫۳ اینچی ابزار دیجیتال و صفحه کنترل مرکزی ۱۴٫۹ اینچی است که توسط نرم‌افزار Operating System 8.0 BMW یا از ۲۰۲۵ OS 8.5 اداره می‌شود. نمایشگر هدآپ رنگی هم وجود دارد.

M2 دستگاه ورودی چرخشی BMW را روی تونل گیربکس دارد که سیستم چندرسانه‌ای را بسیار آسان‌تر برای ناوبری و کمتر حواس‌پرت‌کننده در حین رانندگی می‌کند. این کنترلر چرخشی نسخه قدیمی‌تر با حس لمسی بهتر نسبت به آنچه در 5 Series و X3 می‌بینید است.

علاوه بر این، بخش M چند تنظیم خاص خود را روی اینفوتینمنت اضافه می‌کند و چند دکمه برای حالت رانندگی اضافه می‌کند. در نتیجه خودروهای M منوهای کمی ساده‌تر و واضح‌تری دارند و استفاده آسان‌تر است.

با این حال سیستم اینفوتینمنت فعلی BMW بسیار پرجزئیات و پیچیده است و کنترل‌های گرمایش و تهویه را به شکلی نه چندان زیبا ادغام کرده است. IDrive امروز به‌طور قابل توجهی بدتر از پنج سال پیش است. حداقل مسیریابی و نقشه ناوبری همچنان عالی است.

موتور و عملکرد

آرامش سریع و بدون درز موتور شش سیلندر خطی ۳ لیتری مستقیم از قلب M است. صدای القایی توربو زیاد نیست فقط آن صدای احتراقی فلزی-مخملی که به‌طور غیرقابل اشتباهی BMW است.

دنده اول را درگیر کنید و حس کمی سنگین و کشسانی اهرم دنده دستی را متوجه می‌شوید که به همان اندازه evocativ است. اگر BMW می‌خواست بدون شک می‌توانست تعویض سبک‌تر و نرم‌تری برای خودرو طراحی کند اما این یکی که نیاز به زمان‌بندی هماهنگ و دست متوسط‌سفت دارد و در برابر درمان خشن مقاوم است با شخصیت و نقش M2 سازگار است.

این موتور را دوست ندارم و فکر می‌کنم واحد توربو ۳ لیتری استاندارد در M240i صدای شخصیت‌دارتری دارد. چیز نسبتاً خشن است اما به اندازه V6 آلفا رومئو جولیا کوادریفولیو بلند نیست چه رسد به لایه‌لایه و جالب موتورهای بدون توربو شش سیلندر در پورشه 718 کاینمن GTS 4.0 و لوتوس امیرا. اما شش سیلندر خطی پاسخگو متصل به گیربکس دستی همچنان چیزی لذت‌بخش است.

به نظر می‌رسد M2های دستی بدون کنترل لانچ الکترونیکی هستند و سیستم کنترل کشش الکترونیکی ۱۰ مرحله‌ای که با خاموش کردن DSC پایداری معمولی فعال می‌شود دقیقاً همان چیز نیست. اگر خیلی عقب بگذارید لاستیک‌های پهن عقب و گشتاور قوی M2 خط خیلی نازکی بین دورهای کم و چرخش چرخ‌ها در شروع ایستاده ایجاد می‌کند. اگر خیلی بالا بگذارید کمی بیش از حد حرکت را می‌گیرد و قدرت را نه فقط در دنده اول بلکه بعد از تعویض اول به دوم محدود می‌کند.

پس از آزمایش زیاد، ۴٫۵ ثانیه تا ۶۰ مایل نزدیک‌ترین چیزی بود که توانستیم به ادعای رسمی BMW برای شتاب ۰-۱۰۰ کیلومتر ۴٫۳ ثانیه برسیم. شاید نفس‌گیر نباشد اما به اندازه کافی سریع است که در فاصله یک‌دهم ثانیه با زمان پورشه 718 اسپایدر ۴ لیتری سه سال پیش باشد که M2 زمان ۰-۱۰۰ مایل را به یک‌دهم ثانیه مطابقت داد و در ربع مایل ایستاده آن را شکست.

برای ۲۰۲۵، M2 ۲۰ اسب بخار اضافه کرد. ما عملکرد خودرو به‌روزرسانی‌شده را تست نکردیم اما روی جاده همچنان خیلی سریع احساس می‌شد اگرچه شاید کمی ساکت‌تر.

هیچ حسی از inferiority در سرعت مطلق این خودرو وجود ندارد. آن شش سیلندر خطی عرض قابل توجه محدوده عملیاتی و تحویل قدرت خطی فوق‌العاده‌ای دارد که M3 و M4 را هم مشخص می‌کند. فقط با انتخاب دنده بالاتر زود و کشیدن موتور از خیلی زیر ۳۰۰۰ دور می‌توانید تأخیر پاسخ توربو را احساس کنید. اگر اجازه دهید تا بیش از ۷۰۰۰ دور بدون احساس خستگی می‌چرخد.

و فرصتی وجود دارد که اجازه دهید چون حداقل در این فرم دستی خودرو احساس دنده‌بلند بودن می‌کند. دنده دوم شما را فراتر از ۷۰ مایل در ساعت می‌برد، دنده سوم به خوبی بیش از ۱۰۰ مایل و اگر دوست دارید صدای موتور را بشنوید حداقل به دنده چهارم در رانندگی معمولی نیاز دارید جز در بزرگراه.

دنده محوری کوتاه‌تر می‌توانست خودرو را سریع‌تر کند اما همان‌طور که پورشه با GTهای اخیر خود به نفعش بازی کرد چیزی در پاره کردن دنده‌های بلند میانی در دور بالا وجود دارد که موتور عملکردی واقعاً عالی را حتی درخشان‌تر می‌کند. حتی در کاربرد «جوان» جدید، شش سیلندر S58 M2 بسیار compelling احساس می‌شود.

سواری و هندلینگ

غیرممکن است مطمئن باشیم کدام خودرو را یک طرفدار معمولی BMW M که اخیراً هم M2 نسل F87 و هم M4 Coupé فعلی داشته اول تشخیص می‌دهد. M2 جدید versatility دینامیکی، قابلیت تنظیم فوری راننده و شخصیت گردتر M4 را بیشتر دارد – و همچنین به‌طور اجتناب‌ناپذیر حس حجم و وزن بیشتر نسبت به پیشینیان مستقیم خود. با همان انرژی نسل قدیمی M2 در جاده‌های B بریتانیا نمی‌پرد و نمی‌جهد اما نه به همان اندازه تیز می‌پیچد و نه تحت قدرت به همان اندازه با لذت می‌چرخد.

پس از آن لحظه تقسیم ثانیه بیشتر برای گرفتن خط دور یک میدان یا پیچ تنگ‌تر، M2 جدید به آن چسبیده‌تر از M2 F87 می‌ماند و چسبندگی و حرکت مانند یک خودرو عملکردی بسیار جدی‌تر دارد. composure قابل توجه بیشتری در سرعت بالا روی سطوح پیچیده دارد و همچنین راحتی تورینگ بیشتر که به آن خواهیم پرداخت.

BMW هیچ اشاره‌ای به تغییرات شاسی برای به‌روزرسانی ۲۰۲۵ نکرده اما فکر می‌کنیم M2 کمی سفت‌تر احساس می‌شود و کمی مشتاق‌تر به پیچیدن. بر این اساس، آسان‌تر است انتهای عقب را با قدرت حرکت دهیم. خلاصه، نزدیک‌تر به خودروی اسپرت عقب‌محرک نزدیک به ۵۰۰ اسب بخار است که انتظارش را داشتم.

آیا کمتر شخصیت‌دار است؟ کمتر از Mهای بزرگ‌تر متمایز؟ کمی اما به لطف اینکه گیربکس دستی چقدر خودرو را درگیرکننده‌تر می‌کند همچنان جای خود را حفظ می‌کند. پس همچنان یک M واقعی است و همچنان خیلی سرگرم‌کننده – و سرگرمی چندبعدی هم هست.

آن را در یک پیچ ۵۰ مایل در ساعت جاروباری ببرید و سخت می‌چسبد، نه با شدت زیاد می‌پیچد بلکه با اطمینان متعادل. آن را در دنده سوم بگذارید و با الکترونیک فعال و پایداری و دقت عالی، composure بی‌لرزش و کشش عظیم در خروج خواهید داشت. یا اگر ترجیح می‌دهید همان پیچ را دوباره با دور بالاتر در دنده دوم و کنترل پایداری عقب بگذارید امتحان کنید. چرخ‌های محرک را با دورهای trailing بالا و گشتاور منفی پر کنید، شاسی را در آپکس با وضعیت خنثی زنده کنید و از یک M کلاسیک oversteer در خروج با قدرت لذت ببرید.

این M2 بدون شک باید کمی بزرگ شود تا سطح عملکرد جدید خود را مدیریت کند اما همچنان زیر همه آن یک rogue M اصیل و دوست‌داشتنی است – که جرم بیشتر، سطح چسبندگی و عرضه گشتاور آن را در لحظات وحشی‌تر کمی سخت‌تر از M2 قدیمی می‌کند اما composure و adaptability بیشتر آن حتی واضح‌تر دیده می‌شود.

راحتی و عایق‌بندی

چه تفاوت سه سال ایجاد می‌کند. وقتی BMW M2 CS را معرفی کرد در مورد اینکه قبلاً هرگز کمک‌فنر تطبیقی روی M2 ارائه نداده بود هیاهو کرد. M2 جدید آن را استاندارد دارد و می‌تواند gait کروز آرام‌تر و راحت‌تری نسبت به F87 داشته باشد.

تعلیق را از طریق منوی تنظیم که از دکمه مربوطه روی تونل گیربکس دسترسی پیدا می‌کنید تنظیم می‌کنید. حالت دمپینگ Comfort با سطوح کافی نرمی با جاده‌های A و B پر دست‌انداز کنار می‌آید در حالی که روی ورودی‌های بزرگ‌تر همچنان مهار شده باقی می‌ماند. ما به ندرت از حالت تعلیق دیگری روی جاده استفاده کردیم.

صدای لاستیک‌های عقب ۲۸۵ پروفایل ۳۰ M2 که از طریق آن بوش‌های عقب سفت منتقل می‌شود کمی بیشتر از هر چیز دیگری اشتهای شما برای مایل‌ها در این خودرو را آزمایش می‌کند – اما نه جدی. سطح صدای کروز ۷۰ مایل ۷۲ دسی‌بل به‌طور قابل توجهی کمتر از roar پورشه GT است و به‌طور کلی با آنچه در M4 فعلی ثبت کردیم قابل مقایسه است اما همچنان به‌طور قابل توجهی پرسر و صداتر از اکثر خودروهای مسافری مدرن است.

دید همه‌جانبه خوبی در M2 دارید، حداقل طبق استانداردهای کوپه جمع‌وجور. و اگر ترکیب صندلی باکت و جابجایی پدال شما را آزار می‌دهد ارزش تست رانندگی با صندلی‌های استاندارد BMW را دارد که بال‌های کمتر تهاجمی دارند.

مصرف و هزینه‌ها

با قیمت‌گذاری این M2 به‌عنوان خودروی ۷۰ هزار پوندی در حالی که نسل قبلی در سال ۲۰۱۶ زیر ۴۵ هزار پوند شروع می‌شد BMW بدون شک آن را دوباره موقعیت‌یابی می‌کند و کاملاً قابل درک است که حاشیه سود را بر حجم ترجیح می‌دهد. برای کسانی که به ارزش عملکرد علاقه دارند شرم‌آور است اما اگر پرش ۱۷ هزار پوندی از M2 به M4 به اندازه کافی کوچک باشد که برخی خریداران را به خودرو بزرگ‌تر وسوسه کند BMW خوابش نمی‌برد.

با نگاه به رقبا، M2 همچنان ارزش مناسبی دارد. پورشه 718 کاینمن GTS 4.0 گران‌تر است به‌ویژه اگر چند آپشن تیک بزنید. لوتوس امیرا حالا پیشنهاد ۱۰۰ هزار پوندی است. مرسدس-AMG CLE 53 Coupé کمی گران‌تر است اما برداشت آرام‌تری از کوپه عملکردی است. فقط فورد موستانگ GT به‌طور قابل توجهی زیر M2 است.

اکثر خریداران احتمالاً M2 اتوماتیک را انتخاب می‌کنند چون ارزان‌تر است. امیدواریم دستی به اندازه کافی محبوب باشد که بخشی از محدوده بریتانیا باقی بماند چون布局 سه‌پداله احتمالاً نقطه فروش واضح‌تری خواهد شد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد خدمات و تفریحات کیش می‌توانید به ازکیش مراجعه کنید یا تورهای کیش را مشاهده نمایید. همچنین مقالات مرتبط در ازکیش می‌تواند راهنمای خوبی برای علاقه‌مندان خودروهای اسپرت باشد.