آیا ارزش این همه انتظار را داشت؟ ما اولین بار در سال 2015 درباره برنامه های مشترک استون مارتین و ردبول ریسینگ برای تولید یک هایپرکار طراحی شده توسط آدریان نیوی، طراح برجسته فرمول 1 – استون مارتین والکیری (Aston Martin Valkyrie) – به شما خبر دادیم. سفر از آنجا تا اینجا طولانی و پیچیده بوده است و پروژه والکیری بیش از دوره تصدی دو مدیرعامل استون مارتین به طول انجامیده است. اما اکنون، با تحویل اکثر 150 خودروی مشتریان، ما بالاخره نوبت رانندگی با آن را پیدا کردیم.

و چه نوبتی! پیست بین المللی بحرین ممکن است فرصت محدودی برای نمونه برداری از هر خودرویی برای اولین بار به نظر برسد، اما یکی از معدود مکان هایی است که به والکیری 1140 اسب بخاری اجازه می دهد پاهای خود را دراز کند و خودی نشان دهد. اولین سوال مدت ها قبل از اینکه برای اولین بار پیت لین را ترک کنم پاسخ داده می شود: بله، این بدون شک افراطی ترین خودروی کارخانه ای است که به طور قانونی پلاک می شود. خودروهای دیگر ممکن است در چارچوب مرجع عملکرد حیرت انگیز آن باشند – اما هیچ یک از آنها جاده ای نیستند.

کاسورث می گوید که موتور طوری طراحی شده است که قبل از بازسازی کامل، 50,000 مایل دوام بیاورد. تصور اینکه هر والکیری اینقدر مسافت را طی کند سخت است، اما بیایید امیدوار باشیم که برخی از مالکان این رقم را به عنوان یک هدف در نظر بگیرند.

نامیدن والکیری به عنوان یک شاهکار، حق مطلب را ادا نمیکند. تقریبا هر قسمت از آن گواهی بر امتناع نیوی از به خطر انداختن دیدگاه اصلی خود است. مایلز نورنبرگر، طراح ارشد استون، که به تازگی از دوره کوتاه خود به عنوان رئیس طراحی داچیا به این سازنده خودروهای اسپرت بازگشته است، به یاد می آورد که در بحث با نیوی مجبور بود میلی مترها را با اعشار نقل کند تا ثابت کند تیمش با ابعاد به شدت محافظت شده والکیری سرسری برخورد نمی کنند. در یک جلسه، او یک امتیاز بی سابقه 8 میلی متری برای گسترش محفظه مسافر گرفت – چیزی که باعث تشویق تیم مهندسی شد.

نه اینکه خودروی تمام شده به هر طریقی جادار باشد. من در سال 2021 در والکیری کنار توبیاس مورس، مدیرعامل وقت، روی تپه در جشنواره سرعت گودوود نشستم و تجربه نشان داد که دو سرنشین هرگز نمی توانند کابین باریک را با هر ظاهری از راحتی به اشتراک بگذارند، اگرچه گمان می کنم مالکان هیچ مشکلی در پیدا کردن داوطلبانی که مایل به فشرده شدن در آن باشند، نخواهند داشت. اگر به دنبال تجربه رانندگی با خودروهای لوکس هستید، می توانید از خدمات اجاره ماشین در کیش استفاده کنید تا حس متفاوتی را تجربه کنید.

با یک سرنشین خیلی بهتر است، فراتر از سختی رد شدن از روی پدهای جانبی عظیم و در باریک. پس از استقرار، فضای پا معقول به نظر می رسد، پدال باکس حرکت می کند – اگرچه فضای پا تنگ است. فضای آرنج توسط کناره وان محدود می شود و نیاز به پوشیدن کلاه ایمنی به این معنی است که حداقل بالشتک پایینی صندلی سطلی برداشته شده است تا از برخورد سر من به سقف جلوگیری شود. این با قد کمتر از لاغر 5 فوت و 11 اینچ است.

دید از صندلی راننده مانند نشستن در یک مسابقه دهنده گروه C با فناوری پیشرفته است. شیشه جلوی سبک سایبان والکیری به طور غیرممکنی خمیده به نظر می رسد. (ایجاد مکانیزم برف پاک کن که تیغه را برای حفظ تماس می چرخاند، یکی دیگر از چالش های مهندسی دشوار مورد نیاز برای همولوگاسیون جاده بود.) یک صفحه ویدیویی کوچک در هر طرف برای دوربین های دید عقب قرار دارد و یک صفحه نمایش لمسی کوچک، اولین مورد استون، وجود دارد.

تقریبا تمام کنترل ها در فرمان مربعی شکل ادغام شده اند، از جمله ضامن هایی برای سه تنظیم شاسی – شهری، اسپرت و پیست – به علاوه دکمه ERS، که از طریق موتور الکتریکی 141 اسب بخاری که بین موتور 6.5 لیتری V12 و گیربکس هفت سرعته متوالی قرار دارد، یک تقویت از نیروی الکتریکی بازیابی شده را می دهد. موتور الکتریکی همچنین برای پر کردن شکاف گشتاور بین تعویض دنده ها کار می کند.

خبر خوب در بحرین این است که سیستم تعلیق فعال و کنترل پایداری والکیری اکنون فعال هستند. زمانی که من در گودوود سوار شدم، آنها نبودند. در حالت پیست، والکیری ارتفاع سواری خود را کاهش می دهد تا نیروی رو به پایین را بهبود بخشد، که توسط مجموعه ای از بالچه ها و فلاپ های فعال مدیریت می شود که قادر به تولید اوج جمعی تا 1100 کیلوگرم کمک آیرودینامیکی هستند.

جای تعجب نیست که موتور V12 توسعه یافته توسط کاسورث، گل سرسبد است. حتی استارت زدن آن احساس خاصی دارد، زیرا موتور قبل از روشن شدن برای ایجاد فشار روغن چند ثانیه می چرخد. اگرچه من کلاه ایمنی به سر دارم، اما هنوز هم در دور آرام 1000 دور در دقیقه – با 10,000 دور در دقیقه دیگر برای رفتن – به طرز وحشیانه ای بلند است و لرزش از طریق صندلی عبور می کند. چرخ دنده هایی که میل بادامک دنده ای را به حرکت در می آورند در انتهای دیوار آتش V12 قرار دارند، بنابراین فقط چند اینچ پشت سر سرنشینان هستند.

حرکت کردن آسان است. موتور شار محوری سیستم هیبریدی که بین موتور و گیربکس قرار دارد می تواند درایو کم سرعت را برای مانور فراهم کند – یکی از دلایلی که دنده عقب وجود ندارد. والکیری آنقدر الکتریکی نیست که بتواند خود را با موتور خاموش تغذیه کند، اما تا زمانی که کلاچ درگیر شود، به آرامی از خط خارج می شود.

حتی در یک پیست عریض، باز و در غیر این صورت خالی، رسیدن به دریچه گاز کامل احساس یک ماجراجویی را دارد. فشار دادن دریچه گاز از سرعت واکنش موتور یک هیجان احشایی را ارائه می دهد. هیچ تاخیری وجود ندارد، فقط رانش فوری، که با سرعتی تحویل داده می شود که احساس می شود به فوریت یک EV رده بالا نزدیک است اما با افزایش دور موتور به رشد خود ادامه می دهد.

برای بخش زیادی از دوره اول من، دنده ها را زود عوض می کنم، مغزم قبل از اینکه اولین چراغ های تعویض دنده روشن شود، نسبت های بالاتر را در پاسخ به سر و صدا و وحشیگری سفارش می دهد. فقط در مسیرهای مستقیم طولانی تر پیست است که من در ابتدا می توانم نظم و انضباط را برای آویزان شدن به خط قرمز مرتفع احضار کنم، که در آن زمان V12 تقریبا به طرز دردناکی بلند است، حتی از طریق لایه گذاری کلاه ایمنی. نیروها به گونه ای هستند که دکمه ERS ضد اوج است: فشار دادن آن در طولانی ترین مسیر مستقیم به طور قابل ملاحظه ای به رانش اضافه نمی کند.

همچنین از نظر روانی سخت است که تا انتهای مسیرهای مستقیم طولانی تر به شتاب گرفتن ادامه دهیم، زیرا نرخ تغییر آنقدر زیاد است که برای مغز من دشوار می شود که افزایش سرعت را با نیاز آشکار به کاهش سرعت هماهنگ کند. نقاط ترمز اولیه من با توجه به قدرت دیسک های بزرگ کربن-سرامیک به طرز شرم آوری محتاطانه ثابت می شود. اما پدال ترمز در بالاترین نقطه حرکت خود احساس کمی از مردگی دارد که اعتماد اولیه را محدود می کند و شما می توانید احساس کنید که مقاومت آن در پایان برخی توقف های بزرگتر کاهش می یابد. با این حال، با ایجاد ایمان، عملکرد ترمز کاهش نیافته به نظر می رسد – و برای رعایت انصاف در مورد ماشین، قبل از رانندگی من چندین دوره در پیست انجام داده است.

یک سورپرایز بزرگتر، احساس شروع از دست دادن قدرت موتور با افزایش دمای مایع خنک کننده به سطوح بحرانی است. V12 برای محافظت از خود در هنگام وقوع این اتفاق، رتبه خود را پایین می آورد و به تدریج خط قرمز را کاهش می دهد. تعویض دنده زود هنگام برای نیمی از دور یا بیشتر، خط قرمز را در تاکومتر دیجیتال به بالا باز می گرداند. وقتی به پیت لین برمی گردم، مکانیک های استون می گویند که ماشین با دمای محیط بالا دست و پنجه نرم می کند.

کاهش رتبه یک مسئله کوچک است و صادقانه بگویم، بیشتر اولین جلسه من در پیست صرف عادت کردن به عظمت عملکرد شده است. پیچ های بحرین بیشتر به عنوان وقفه هایی بین رها کردن خشم کامل در مسیرهای مستقیم عمل کرده اند. بنابراین بازگشت برای دومین دوره به من فرصت می دهد تا استعدادهای ظریف تر شاسی خودرو را به درستی تجربه کنم.

چسبندگی جانبی خالص منطقه ای است که والکیری در آن احساس ماورایی نمی کند، زیرا نیاز به پوشیدن لاستیک های جاده ای دارد. ماشین تست ما روی میشلن پایلوت اسپرت کاپ 2 سوار است تا کاپ 2 R اختیاری تهاجمی تر (اما هنوز هم قانونی خیابانی). بنابراین در حالی که چسبندگی زیاد است، کمتر از آن چیزی است که در یک ویژه پیست سوار بر اسلیک باشد. این در پیچ های کندتر و تنگ تر آشکارتر احساس می شود، جایی که والکیری مشتاقانه می چرخد اما کنترل کشش برای حفظ نظم در راه خروج سخت کار می کند. افزایش سرعت به زودی نیروی رو به پایین و حس مربوطه از امنیت دینامیکی را به ارمغان می آورد. اما سیستم تعلیق فعال به این معنی است که والکیری هرگز احساس سنگینی یا عدم چابکی نمی کند.

حتی وقتی کنترل کشش متغیر را کم می کنم، احساس ناگهانی یا ترسناکی نمی کند. این تأیید می کند که انتقال از چسبندگی به لغزش، اگرچه ناگهانی است، به خوبی علامت گذاری شده و به راحتی اصلاح می شود – مطمئنا در سرعت های نسبتا پایین. البته این در یک پیست کاملا خشک با مناطق فرار سخاوتمندانه است. یک جاده فرعی خیس چالشی بسیار متفاوت خواهد بود. اما شاسی والکیری با در نظر گرفتن نیروهایی که باید مهار و هدایت کند، به طرز چشمگیری دوستانه به نظر می رسد.

نه اینکه هیچ صمیمیتی در بسیاری از بقیه تجربه وجود داشته باشد. کابین پس از یک دوره در پیست تنگ تر احساس می شود، با نقاط متعدد تماس دردناک تحت بارهای g بالاتر. و در حالی که حالت شهری شاسی سیستم تعلیق را نرم می کند، قطعا والکیری را مخملی نمی کند.

گشت و گذار برای عکس ها به من این فرصت را می دهد که از کلاه ایمنی به هدست حذف نویز فعال که استون برای استفاده در جاده توصیه می کند، تغییر دهم. این به طرز شگفت انگیزی خوب کار می کند – در واقع آنقدر خوب که من یک گوشی را در 4000 دور در دقیقه بیرون می آورم تا ببینم موتور واقعا چقدر بلند است. پاسخ «آخ» است: شما نمی توانید بدون پوشیدن نوعی محافظت زمانی را در کابین بگذرانید بدون اینکه خطر کاهش شنوایی را تهدید کنید. ایستادن روی دیوار پیت در حالی که دیگران با سرعت عبور می کنند ثابت می کند که V12 از بیرون شگفت انگیز به نظر می رسد، اما متأسفانه نه از درون.

با این حال، سازش های والکیری همه به دلیل دیدگاه تک بعدی است که از آن متولد شده است، دیدگاهی که در طول راه طولانی تولید کاهش نیافته است. ایده اصلی، مانند مک لارن F1، از ملاقات چهار نفر ناشی شد – در این مورد، یک ناهار در میخانه برای مدیرعامل وقت استون، اندی پالمر، مدیر ارشد بازاریابی سایمون اسپرول و آدریان نیوی و کریستین هورنر از ردبول ریسینگ.

پالمر و اسپرول استون را ترک کرده اند و ردبول ریسینگ اکنون به طور مستقل کار می کند تا یکی دیگر از رویاهای تب دار نیوی را محقق کند – RB17 حتی سریعتر و فقط مخصوص پیست. با این حال، صرف نظر از بارداری پر پیچ و خم و طلاق بین والدینش، والکیری احساس یک اوج – و همچنین یک شاهکار را دارد. برای اطلاعات بیشتر درباره تفریحات کیش و تجربه های هیجان انگیز، می توانید به وبسایت ما سر بزنید.