یافتن پیشنهادهای مربوط به Ruf 3.4 RSR

سایر خدمات خودروی خود را بفروشید، 84 درصد افراد پول بیشتری دریافت می کنند

در سال 2010، آلویس روف جونیور یکی از مشتریان را با یکی از خودروهای شرکت خانوادگی شان به رانندگی برد.

این اقدام به خودی خود چیز عجیبی نبود، به ویژه برای یک تولیدکننده خاص و محدود که تیراژ تولیدش در مقایسه با استانداردهای صنعت بسیار اندک است و مدیر آن به همان اندازه که ممکن است در اتاق هیئت مدیره حضور داشته باشد، در کنار میزهای تست فنی نیز دیده می شود.

اما تفاوت این بار در این بود که خودرو، با وجود اصالت کامل روف، در هیچ یک از اسناد رسمی شرکت ذکر نشده بود. حتی برای کسانی که خارج از مجموعه کوچک کارخانه در فافنهاوزن باواریا بودند، چنین مدلی عملا وجود خارجی نداشت. یک نمونه تقریبا محرمانه که هدفش پاسخ دادن به تمایل آلویس جونیور برای خلق خودرویی بود که سرکشی و هیجان موتوراسپرت پورشه در دهه 1970 را در قالبی جاده ای و با قابلیت استفاده روزمره مطابق استانداردهای روف ارائه دهد.

خوشبختانه تایرهای پیرلی P7 که زمانی برای تجهیز لامبورگینی کانتاش LP400S با لاستیک های 345 در محور عقب توسعه یافته بودند، دیگر با ترکیب اولیه تولید نمی شوند. در اینجا از ترکیب مدرن با همان ابعاد و طرح آج کلاسیک استفاده شده است.

جای تعجب نیست که این ایده کاملا موفق از آب درآمد. همان مشتری نیز تصمیم گرفت نمونه ای برای خود داشته باشد و نتیجه، این Ruf 3.4 RSR با رنگ آبی متالیک خیره کننده است. این خودرو تنها در سال جاری تکمیل شده و البته این به آن معنا نیست که ساخت هر دستگاه 3.4 RSR بیش از یک دهه زمان می برد، اما فرایند تولید آن بسیار پیچیده است. در واقع تبدیل شاسی های اصلی سری E پورشه 911 به ادای احترامی باشکوه به Carrera 2.8 RSR سال 1973 آن قدر زمان بر و پرجزئیات است که روف جونیور می گوید ساخت هر خودرو عملا مشابه ساخت یک نمونه اولیه کامل است.

این یعنی علاوه بر اجرای سفارش های مربوط به سوپراسپرت SCR با شاسی فیبرکربنی و همچنین فعالیت اصلی شرکت در بازسازی و تکامل نمادهایی چون 964 RCT Evo و توسعه پکیج های پرقدرت و پرسرعت برای 992 911، روف تنها ظرفیت تولید یک دستگاه 3.4 RSR در هر سال را دارد.

اما این خودرو دقیقا چیست، فراتر از آن که به شدت کمیاب باشد؟ حروف RSR برای علاقه مندان کاملا آشناست: نسخه اصلی 2.8 لیتری Carrera RSR همان خودروی مسابقه ای بود که مدل دم اردکی 2.7 لیتری Carrera RS برای همولوگیشن گروه 4 بر پایه آن شکل گرفت. امروزه برای یک RS باید از حدود 750 هزار پوند هزینه کرد، اما برای یک RSR حداقل دو برابر این رقم نیاز است؛ خودرویی که در ابتدا تنها 55 دستگاه از آن ساخته شد. اغلب RSR ها با رنگ آمیزی های مسابقه ای عرضه شدند، اما حتی در نمونه های بدون طرح مسابقه نیز تغییرات نسبت به 2.7 RS کاملا مشهود است؛ گلگیرهای عقب برجسته، ورودی هوای جلوی پایین و خروجی های اگزوز دوقلو. اگر می خواهید بدانید یک 2.8 RSR چه ظاهری دارد، کافی است به این 3.4 RSR نگاه کنید، البته به جز درپوش باک خاص روف روی کاپوت و مه شکن های ظریف آن.

درپوش صندوق جلو را که باز کنید، با قلب تپنده تجربه کلاسیک پورشه روبه رو می شوید: موتور شش سیلندر تخت هواخنک. روف سراغ تغییر یک موتور اصلی 2.8 لیتری RSR نمی رود، زیرا حتی در صورت یافتن چنین موتوری، دست بردن در آن نوعی تخریب میراث تلقی می شود. در عوض، یک بلوک Carrera 3.2 که آن قدر مقاوم بود که با 930 توربو مشترک استفاده شود، انتخاب شده و حجم آن به 3.4 لیتر افزایش یافته است. پیستون های جدید نسبت تراکم را بالا برده اند، میل سوپاپ ها تهاجمی تر شده اند و شش ورودی هوای مستقل با دریچه گاز جداگانه برای هر سیلندر نصب شده است. به همان اندازه مهم، جایگزینی سیستم تزریق مکانیکی با تزریق دیجیتال است.

همه این مجموعه توسط واحد کنترل الکترونیکی مدرن Bosch Motronic مدیریت می شود که قابلیت رانندگی بهبود یافته 3.4 RSR را نسبت به نمونه اصلی تضمین می کند. این موتور می تواند خود را با دماهای مختلف و کیفیت های متفاوت سوخت تطبیق دهد و از سیستم کنترل ضربه نیز بهره می برد. در عین حال، ظاهر محفظه موتور تقریبا مشابه RSR اصلی باقی مانده است، هرچند کارشناسان می توانند تفاوت های جزئی را تشخیص دهند.

در دنیای واقعی، این خودرو ابعادی جمع و جور دارد؛ ساده اما سرشار از جزئیات جذاب، خشن اما دوست داشتنی و کوچک اما با حضوری قدرتمند. تایرهای پهن 285 پیرلی P7 جلوه ای خاص به آن بخشیده اند.

با عبور از میله های رول کیج کامل و نشستن روی صندلی های دوره ای، با وجود آن که این خودرو نیز یک بازآفرینی مدرن از 911 است، هیچ گونه اغراق هنری در کابین دیده نمی شود. همه چیز مطابق مشخصات 2.8 RSR طراحی شده، اما کیفیت متریال و دقت مونتاژ مدرن روف فضایی مسحورکننده ایجاد کرده است. محیط داخلی خشن اما قابل استفاده روزمره است و دید به بیرون نسبت به 911 های مدرن حتی بهتر به نظر می رسد.

با چرخاندن سوئیچ، موتور 316 اسب بخاری روف که 20 اسب بخار بیش از 2.8 RSR یا 930 توربو قدرت دارد، بلافاصله روشن نمی شود، اما پس از استارت، صدایی بم، زبر و توخالی شبیه به 911 های کلاسیک مسابقه ای تولید می کند. این صدا چنان گیراست که احتمالا بیش از پورشه 911 GT3 امروزی توجه ها را جلب می کند. با وجود این، در دور آرام عملکردی یکنواخت دارد و حرکت اولیه با آن دشوارتر از یک کاترهم سون نیست، هرچند کلاچ سفت آن به مرور عضلات پای شما را تقویت می کند.

با شروع حرکت، پیشرانه و دینامیک خودرو کاملا با ظاهر تهاجمی 3.4 RSR هماهنگ است. جاده های صاف باواریا در اوایل تابستان شاید شرایط سختی ایجاد نکنند، اما این خودرو نیز بیشتر در چنین روزهایی استفاده خواهد شد.

نخستین نکته، گیربکس است. به جای جعبه دنده اصلی 2.8 RSR، از نمونه پنج سرعته G50 پورشه استفاده شده که مستلزم نصب تیر پیچشی جدید در محور عقب بوده است. تعویض دنده دقیق و محکم انجام می شود و با وجود اهرم بلند و خمیده، حرکت بین دنده ها کاملا شهودی است.

دومین نکته، فرمان بدون کمک است. در سرعت های پایین بسیار سنگین و نسبت به استانداردهای امروزی کمی کند به نظر می رسد، اما با افزایش سرعت سبک تر می شود و در سرعت های بالا دقتی فلزی و اطمینان بخش ارائه می دهد. ابعاد کوچک خودرو نیز در چابکی آن نقش دارند و کنترل بدنه تمیز و قابل پیش بینی باعث می شود با اعتماد کامل خودرو را به چالش بکشید.

روف بدنه خودروی پایه را همانند 2.7 RS اصلی تقویت کرده و برای القای حس RSR تغییرات بیشتری اعمال کرده است. رول کیج حرفه ای، میله های ضد غلتش ضخیم تر و استفاده گسترده از قطعات آلومینیومی سبک وزن در سیستم تعلیق، همراه با اتصالات تقویت شده در عقب، از جمله این موارد است. کمک فنرهای بیلشتاین نرخ بالاتری نسبت به نمونه های دوره ای دارند، اما همچنان راحتی قابل قبولی ارائه می دهند. حتی هنگام عبور از ناهمواری میانه پیچ، محور عقب به سرعت خودرو را تثبیت می کند و محور جلو از خط انتخابی منحرف نمی شود. این میزان اطمینان با تایرهای P7 و نسبت قدرت به وزن بالاتر از نسل 996 911 GT3، تجربه ای شگفت انگیز ایجاد می کند.

و سپس به موتور می رسیم؛ واحدی سرکش که با وجود ضرایب کوتاه دنده، تا دورهای بالا با اشتیاق ادامه می دهد. منحنی قدرت باز و پاسخ گاز طولانی باعث می شود همیشه احساس کنید توان بیشتری در اختیار دارید. اوج قدرت در 7500 دور در دقیقه حاصل می شود، هرچند از پشت فرمان حس می شود حتی بالاتر هم می رود.

افزایش حجم موتور گشتاور قابل توجهی در دورهای پایین و میانی فراهم کرده و رانندگی آرام را نیز ساده تر می سازد. مدیریت مدرن موتور عملکردی یکنواخت در تمام بازه دور تضمین می کند و غرش معروف ورودی هوای موتور شش سیلندر تخت از حدود 4500 دور در دقیقه اوج می گیرد و به تدریج به صدایی بلند و طنین انداز تبدیل می شود که تجربه ای کاملا احساسی خلق می کند.

در نهایت، 3.4 RSR خودرویی است دیوانه و جسور، اما نه خطرناک. قابل استفاده و الهام بخش اعتماد به نفس، در عین حال با روحی وحشی که همیشه در پس زمینه حضور دارد. توجه وسواس گونه روف به جزئیات، چه در بخش های قابل مشاهده و چه پنهان، نتیجه ای بسیار خاص و کم نظیر رقم زده است.