رولزرویس اسپکتر (Spectre) اولین خودروی تمام الکتریکی این شرکت خودروسازی فوق لوکس است. اما اگر فکر می کنید خودروهای الکتریکی پدیده ای مدرن هستند، به یاد داشته باشید که در زمان ملاقات بنیان گذاران شرکت، چارلز رولز و هنری رویس، خودروهای الکتریکی بسیار پرطرفدار بودند. در سال 1899 سریع ترین خودروی جهان الکتریکی بود، مرکز لندن پر از کالسکه های برقی بود و در سال 1900 یک سوم تمام خودروهای ایالات متحده الکتریکی بودند.

در واقع، یکی از اولین مأموریت های خودروهای رولزرویس تولید وسیله نقلیه ای با موتور احتراقی بود که به اندازه یک خودروی الکتریکی ساکت، نرم و آسان برای استفاده باشد، اما بدون محدودیت های شارژ و بردی که خودروهای برقی آن زمان را تنها به استفاده های شهری محدود می کرد.

طی قرن بعد، رولزرویس عملاً این هنر را به تکامل رساند، به طوری که جدیدترین موتورهای V12 آن در مدل های امروزی فانتوم و گوست از ساکت ترین، نرم ترین و جذاب ترین پیشرانه های لوکس جهان هستند.

اما با آمادگی مجدد جهان برای خودروهای الکتریکی (EV)، رولزرویس در سال 2023 مدل اسپکتر را معرفی کرد؛ یک کوپه فوق لوکس و اولین خودروی برقی این برند. پس از آن در سال 2025 نسخه Black Badge برای مشتریان "ساختارشکن تر" که خواهان کمی هیجان بیشتر بودند، عرضه شد. نسخه Black Badge نه تنها الکتریکی است، بلکه قدرتمندترین خودرویی است که رولزرویس تاکنون ساخته است. درست مانند تجربه ای که می توانید با تفریحات لوکس کیش داشته باشید، این خودرو نیز ترکیبی از آرامش و هیجان را ارائه می دهد.

در زمان نگارش این مقاله، ما یک اسپکتر معمولی را به طور کامل در انگلستان تست جاده ای کرده ایم که شامل مجموعه ای از ارقام عملکرد و مصرف، وزن ها و اندازه گیری ها می شود، و نسخه Black Badge را نیز به صورت مختصرتری در خارج از کشور رانده ایم.

نگاهی به تنوع مدل ها

رولزرویس احتمالاً به شما خواهد گفت که با مدل های "سفارشی و منحصر به فرد" سر و کار دارد تا اینکه صرفاً یک "رنج" از محصولات داشته باشد، اما دو مدل اسپکتر وجود دارد: خودروی معمولی (هرچند که خودشان هرگز از چنین واژه ساده ای استفاده نمی کنند) و نسخه Black Badge.

جالب است ببینیم این خودرو در کجای سبد محصولات وسیع تر رولزرویس قرار می گیرد. اسپکتر فضای خالی به جا مانده از فانتوم کوپه را پر می کند و قیمتی بالاتر از سدان گوست و شاسی بلند رولزرویس کالینان دارد (اگرچه هر دو مدل گوست و فانتوم نسخه فاصله محوری بلند یا EWB هم دارند)، و قدرتی دارد که بر هم خانواده های خود برتری می جوید.

نتیجه گیری

مدل تست شده: رولزرویس اسپکتر
امتیاز: 9 از 10

رولزرویس اسپکتر

اولین خودروی الکتریکی رولزرویس حس یک رولزرویس واقعی را دارد؛ غنی از تجمل و پالایش، و خودرویی که رانندگی با آن کاملاً لذت بخش است.

نقاط قوت:

• پالایش عالی در کروز و قابلیت رانندگی خطی و فوق العاده لذت بخش
• سواری شناور و خاص رولزرویس که در سرعت های بالا مسحورکننده است
• ترکیب فضای داخلی آشنا و حال و هوای دوران طلایی با تکنولوژی مدرن EV به روشی بسیار هوشمندانه

نقاط ضعف:

• برد واقعی کمتر از 250 مایل که شایسته یک "EV نهایی" مانند اسپکتر نیست
• سواری در سرعت پایین همیشه کاملاً ساکت یا نرم نیست
• خودرو عریض است، به خصوص زمانی که تلاش می کنید در فضاهای تنگ وارد یا خارج شوید

طراحی و استایل

نقاط قوت: نه تنها مستحکم تر از مدل های احتراق داخلی است، بلکه دارای یک کف دوجداره منحصر به فرد است.
نقاط ضعف: معماری الکتریکی 400 ولتی (به جای 800 ولت) سرعت شارژ سریع را محدود می کند.

انحراف رولزرویس به سمت خودروهای الکتریکی به مدل 102 EX در سال 2011 برمی گردد: یک لیموزین فانتوم نسل هفتم با نیروی باتری که برای سنجش واکنش عمومی ساخته شده بود.

کار روی پایه مکانیکی برای مدل های فعلی، یعنی شاسی فضایی آلومینیومی نوآورانه موسوم به "معماری لوکس" (Architecture of Luxury)، در سال 2014 آغاز شد و هم نیروی الکتریکی و هم احتراقی در نظر گرفته شده بود.

طراحی جزئیات "جواهر مانند" در چراغ های جلو و عقب بسیار مد شده است و به راحتی می توان در این نوع طراحی زیاده روی کرد، اما ظاهر فلزی برس خورده و مونوگرام شده در چراغ های عقب اسپکتر واقعاً بسیار جذاب است.

با این حال، شاسی اسپکتر کاملاً متفاوت از رولزرویس فانتوم، گوست یا کالینان است. علاوه بر دیواره های دوجداره که آن مدل ها دارند، اسپکتر دارای یک کف دولایه برای کمک به پالایش (Refinement) و افزایش استحکام به میزان 30 درصد است که باتری درایو 120 کیلووات ساعتی نیکل-منگنز-کبالت در آن جای گرفته است.

رولزرویس 102 کیلووات ساعت از آن ظرفیت را قابل استفاده می داند: این یک نسبت محافظه کارانه است اما با دیدگاهی به طول عمر باتری در طول دوره های زندگی فوق العاده طولانی که خودروهای رولزرویس معمولاً دارند، انتخاب شده است.

اسپکتر از همان سلول های باتری منشوری نسل پنجم استفاده می کند که به طور گسترده تر در مدل های الکتریکی BMW یافت می شود (بی ام و شرکت مادر رولزرویس است)، به دلایل مشابهی از کیفیت و طول عمر تثبیت شده. معماری الکتریکی آن 400 ولت است نه 800 ولتی که توسط سایر سازندگان استفاده می شود، و این موضوع سرعت شارژ سریع DC را تا حدودی محدود می کند.

رولزرویس تصمیم گرفت که پیچیدگی و وزن اضافی سیستم ولتاژ بالاتر برای مشتریانش توجیه پذیر نیست، کسانی که معمولاً ناوگانی از وسایل نقلیه دارند و نیازی به شارژ در حین حرکت ندارند.

اسپکتر دارای موتورهای سنکرون هیبریدی در جلو و عقب است. خروجی سیستم در مدل استاندارد به 577 اسب بخار قدرت و 660 پوند-فوت گشتاور می رسد، در حالی که نسخه Black Badge تا 650 اسب بخار قدرت و 793 پوند-فوت گشتاور تولید می کند. با این حال، مشتریان رولزرویس احتمالاً به دنبال قوی ترین خودرویی که پولشان می تواند بخرد نیستند.

در هر گوشه، خودرو از نسخه تطبیق یافته تعلیق مسطح (Planar) گوست استفاده می کند، که فنرهای بادی تطبیقی، دامپرهای تطبیقی، میله های ضد غلتش فعال و فرمان پذیری چهار چرخ همگی به صورت استاندارد نصب شده اند. رینگ های آلیاژی دارای قطر عظیم 22 یا 23 اینچی هستند و تایرهای ران-فلت (Run-flat) کاهش دهنده نویز رولزرویس را می پوشند. اگر قصد سفر به مناطق خاص و رانندگی با خودروهای خاص را دارید، شاید اجاره خودرو در کیش تجربه ای مشابه در مقیاسی متفاوت برایتان باشد.

اسپکتر تست جاده ای ما در انگلستان روی ترازو 2935 کیلوگرم وزن داشت: 45 کیلوگرم سنگین تر از ادعای سازنده (که با آپشن های نصب شده به راحتی قابل توضیح است) – و مشخصاً بسیار سنگین – اما تنها 155 کیلوگرم بیشتر از فانتوم نسل هشتمی که در سال 2018 تست کردیم.

فضای داخلی

نقاط قوت: فضای کافی در ردیف دوم؛ همه چیز حس گران قیمت و استادانه ای دارد؛ تکنولوژی با خویشتن داری ادغام شده است.
نقاط ضعف: درهای لولایی عقب (که از جلو باز می شوند) بسیار عریض باز می شوند، بنابراین در فضاهای تنگ مراقب آنها باشید.

در داخل، اسپکتر شما را کمی بالاتر و با حالت خوابیده کمتری نسبت به برخی کوپه های GT می نشاند تا راحتی بیشتری داشته باشید. شما در صندلی های فوق العاده نرم جلو احساس راحتی مناسبی دارید؛ در ردیف دوم دو نفره، اگرچه فضای سرنشین مانند لیموزین نیست، اما هنوز فضای کافی برای همه بزرگسالان به جز بلندقدترین آنها وجود دارد.

چیدمان کنترل ها به طور مناسبی متداول است. داشبورد و کنسول مرکزی با سدان گوست مشترک هستند تا فانتوم بزرگتر. به این ترتیب، هیچ صفحه نمایش اطلاعات و سرگرمی ناپدید شونده ای در اینجا وجود ندارد، اما شما صفحه آمپر دیجیتال با ظاهر سنتی و تعداد زیادی دکمه فیزیکی دریافت می کنید که رولزرویس توجه معمول خود به جزئیات لمسی و متریال را در آنها به کار برده است.

"درهای بدون تلاش" (Effortless doors) ایده ای عالی به نظر می رسند، اما در عمل من با آنها مشکل داشتم: وقتی می خواهید از نیروی خودتان برای باز یا بسته کردن در استفاده کنید، ممکن است به نظر برسد که در با شما می جنگد. کمی هوشمندی بیشتر در نرم افزار کنترل بد نیست.

در نسخه Black Badge، طرح ها و رنگ های منحصر به فردی برای ابزارها وجود دارد، از جمله یک طرح جداگانه اگر حالت "Infinity" را فعال کنید، که سطح بالاتری از عملکرد را به ارمغان می آورد. روکش فیبر کربن نیز وجود دارد، اگرچه این برای نمایش تراز دقیق الگوها ساخته شده است تا کاهش وزن. هیچ چیزی در داخل وجود ندارد که احساس گران قیمتی نداشته باشد، از کنترل های چراغ جلو گرفته تا کنترل های دمای "کشویی دمنده" با ظاهر قدیمی.

بنابراین، اسپکتر ممکن است از نظر نحوه تأمین نیرو یک رولزرویس عصر جدید باشد، اما از درون اطمینان بخش و آشناست و به اندازه هر چیز دیگری که شرکت می سازد غنی و مجلل است. ترجیح رولزرویس برای ادغام تکنولوژی دیجیتال با خویشتن داری، برای برخی با گذشت زمان نقطه فروش بزرگتری خواهد بود، و لمس ملایم آن با ویژگی های نورپردازی محیطی خودرو همچنان به طور منحصر به فردی خاص باقی می ماند.

به طور اتفاقی، تست جاده ای Autocar چند سالی است که آنچه را "عرض باز شدن در" (door span) می نامیم اندازه گیری می کند – عرضی که وقتی درهای جلو کاملاً باز هستند اشغال می شود. این به خودی خود ممکن است یک بعد خاص برای ثبت باشد، اما نتیجه ای مفید نه تنها برای عرض کلی وسیله نقلیه بلکه برای سهولت دسترسی در فضاهای تنگ است.

چهار متر یک عرض باز شدن بزرگ است: یک رولزرویس گوست دارای عرض باز شدن 4040 میلی متر است، و وقتی ما عرض باز شدن بنتلی کانتیننتال GTC کانورتیبل فعلی را اندازه گرفتیم (4180 میلی متر)، فکر می کردیم شاید تا مدتی رکورد بزرگتری ثبت نکنیم.

با این حال، اسپکتر تبدیل به یک غول خودرویی می شود، با عرض باز شدن قابل توجه 4600 میلی متر. درهای "کالسکه ای" با لولای عقب این مدل – طبق ادعای سازنده، بزرگترین درها در تولید جهانی فعلی – ترمزهای هوایی بسیار مؤثری خواهند بود.

آنها کاملاً از آلومینیوم ساخته شده اند اما درهای "بدون تلاش" نیز هستند (یعنی با نیروی کمکی برقی)، بنابراین شما آنها را به روش معمول باز نمی کنید. در عوض، شما دستگیره بزرگ فولادی صیقلی را به آرامی می کشید و سپس عقب می ایستید تا خودرو آنها را برای شما باز کند. در راننده نیز پس از نشستن و فشار دادن پدال ترمز، خود به خود بسته می شود.

سیستم چندرسانه ای

سیستم صفحه لمسی در اسپکتر متفاوت از سیستم موجود در فانتوم است. پشت یک صفحه شیشه ای جداگانه پنهان نشده و زمانی که استفاده نمی شود از دید جمع نمی شود.

این به وضوح نسخه ای با پوسته جدید از یکی از تنظیمات سیستم عامل 8.0 اخیر BMW است – اما برتر از خود BMW است زیرا کنترل های تهویه را ادغام نمی کند، و هم یک دستگاه ورودی چرخشی به سبک iDrive و هم برخی دکمه های میانبر فیزیکی قابل برنامه ریزی توسط کاربر را حفظ می کند که کمکی عظیم به دسترسی هستند.

رولزرویس کنترل صوتی برند خود را در سیستم ادغام کرده است. دکمه کنترل صوتی روی فرمان را فشار دهید و تصویری نیمه شفاف از "اسپریت آف اکستازی" روی صفحه ظاهر می شود، و سیستم سپس به تشخیص گفتار طبیعی پاسخ می دهد. می توانید از آن بخواهید دمای کابین را افزایش دهد، اما درهای مسافر را باز و بسته نخواهد کرد.

رولزرویس همچنین به مالکان کنترل از راه دور مبتنی بر اپلیکیشن برای شارژ باتری و پیش تهویه اسپکتر را از طریق نرم افزاری به نام Whispers ارائه می دهد، که همچنین یک جامعه مالکان است و دارای ویژگی های تحریریه ای مانند راهنمای خرید جزیره خصوصی است.

موتورها و عملکرد

نقاط قوت: عملکرد واقعاً بی دردسر که هرگز مانند برخی دیگر از EVها افت نمی کند؛ قابلیت رانندگی فوق العاده ساده و مستقیم.
نقاط ضعف: برخی ممکن است از فقدان شتاب آنی و انفجاری سبک EV افسوس بخورند، اما ما قطعاً چنین نیستیم.

هر دو نسخه اسپکتر و Black Badge در هنگام استارت 577 اسب بخار قدرت دارند، که اسپکتر معمولی روی همین مقدار باقی می ماند، و نسخه Black Badge اگر دکمه حالت Infinity روی فرمان را فشار دهید، به قدرت کامل 650 اسب بخار می رسد که زمان ادعایی 0-62 مایل در ساعت را از 4.5 ثانیه به 4.1 ثانیه کاهش می دهد.

اما تعریف اینکه اسپکتر چقدر سریع ممکن است شتاب بگیرد، باید بیشتر مسئله ای از ترجیح و اولویت بوده باشد تا امکان محض. خودرو می توانست قدرتمندتر باشد، و وقتی آن را با استفاده از تمام ذخایرش از حالت سکون به حرکت وادار می کنید، حتی در Black Badge که دارای "حالت Spirited" (همان لانچ کنترل برای ما) است، همین احساس را دارید.

شما یک چتر پنهان شده در هر دو گلگیر جلو دریافت می کنید که با تریم داخلی شما هماهنگ شده است، با هزینه اضافی 1350 پوند. و بله، آنها دارای برند رولزرویس هستند.

هیچ خشونتی در نحوه حرکت هر اسپکتری وجود ندارد، حتی با قدرت کامل: نشست کم عقب خودرو، عدم از دست دادن چسبندگی و هیچ حسی از فشرده شدن یک کلید بزرگ "روشن". در این زمینه شبیه به پورشه تایکان یا یک تسلا سریع، یا حتی یکی از EVهای BMW که سخت افزار زیادی با آن به اشتراک می گذارد، نیست.

در عوض، فقط یک حس فزاینده از فوریت آرام وجود دارد که به جاده سرازیر می شود. این حس یک سر و گردن بالاتر از استاندارد معمول V12 شرکت است اما به همان اندازه آراسته و مهار شده است.

همانطور که در انگلستان تست شد، اسپکتر استاندارد در کسری بیش از 4.0 ثانیه از 0 به 60 مایل در ساعت می رسد، بنابراین به نظر می رسد رولزرویس در ادعاهای عملکردی خود محافظه کار است. مانند سایر EVها، از سرعت های پایین به شدت شتاب می گیرد و بدون دنده برای تعویض، با بالا رفتن عقربه سرعت کمتر عضلانی می شود.

اما به لطف ترجیح گروه BMW برای موتورهای سنکرون هیبریدی، افت آن کمتر از برخی دیگر است. این بدان معناست که عملکرد واقعاً آمرانه در بزرگراه حفظ می شود (60-100 مایل در ساعت 5.0 ثانیه طول می کشد در برابر 5.6 ثانیه گوست، و مرسدس-AMG EQS 53 همان کار را در 4.8 ثانیه انجام می دهد).

قابلیت رانندگی نرم، البته، بسیار مهم تر است. اسپکتر بدون حالت های رانندگی و تنظیمات متغیر بازتولید باتری در حالت رها کردن پدال گاز عمل می کند. این خودرو دارای یک انتخابگر دنده ستونی با حالت B است، مانند هر رولزرویس دیگر، و یک پاسخ پدال گاز با بالشتک گذاری زیبا که نه تأخیر را وانمود می کند و نه در پرتاب نیروی ناگهانی افراط می کند. تحت فشار قدرت به طرز شگفت انگیز و تملق آمیزی قابل کنترل است.

و در حالی که در ترمزگیری فقط به اندازه ای که رولزرویس های مدرن معمولاً هستند متوسط عمل می کند (پدال پیشرونده است و تعدیل آن بسیار آسان است، اما واقعاً باید عمیقاً آن را فشار دهید تا خودرو با فوریت واقعی متوقف شود)، مسافت های توقفی که ما در شرایط حاد ثبت کردیم نشان می دهد که هیچ مشکلی در اینجا با قدرت ترمزگیری مطلق وجود ندارد.

سواری و هندلینگ

نقاط قوت: پکیج دینامیک طبیعی و بدون ساختگی تقریباً در هر جاده ای کاملاً سنجیده است.
نقاط ضعف: کاملاً آن انقلاب در پالایش و ایزولاسیونی که برخی انتظار داشتند نیست.

این "شناوری" (waft) سواری اولیه اسپکتر است که رولزرویس بیشترین زحمت را برای ساختن آن کشیده است، زیرا می داند که برندهای کمی چنین نقطه فروش دینامیک متمایز و قابل تشخیصی دارند، و مشتاق بوده است که آن را نه تنها در نسخه معمولی، بلکه در جایگزین Black Badge نیز حفظ کند.

در هر دو مورد، تلاش آنها بی نتیجه نبوده است. به نظر می رسد خودرو روی سطوح بزرگراه و جاده های سریع تر A با یک جدایی تقریباً غیرطبیعی شناور است و تجربه آن در سرعت کروز لذت بخش است. در مدل Black Badge، اندکی شلی که خودروی معمولی را در سرعت های متوسط 40-50 مایل در ساعت آزار می دهد، به نظر می رسد سفت شده است، و لمسی از سفتی اضافی با کمترین افت در جذب ضربه می دهد – اگرچه برای تأیید قطعی این موضوع نیاز به تست در جاده های انگلستان است. اما بعید است کسی سراغ اسپکتر بیاید و بگوید به اندازه کافی خوب سواری نمی دهد.

انتخاب حالت رانندگی ساده و نجیبانه است: شما این کار را با یک شیفتر ستونی انجام می دهید. بدون پدال های regen (بازتولید انرژی)، برنامه های اسپرت یا "حالت های من"، فقط یک حالت B برای کمی "ترمز موتور" بیشتر. سعادت محض.

نکته قابل توجه این است که اگر بخواهید می توانید گام های سریع بین شهری بردارید – خیلی راحت تر از آنچه که به وضوح می توانید در فانتوم یا کالینان بزرگتر انجام دهید. مقایسه های دینامیک با گوست احتمالاً بسیار نزدیک تر است.

اسپکتر بدون هیچ بیش فعالی یا اشاره ای به چابکی ساختگی هندلینگ می شود. اما در حالی که هنگام پیچیدن کمی بدنه را کج می کند (Roll) و شروع به برقراری ارتباط با جرم خود می کند، زیرا سواری شناور آن به مقداری نوسان و شناوری در جاده های آزمایشی تبدیل می شود، اما با وقار، اطمینان و دقت می پیچد.

زدن دکمه حالت Infinity در نسخه Black Badge پاسخ ها را تیزتر می کند و فرمان را کمی سنگین تر می کند. سخت است که دقیقاً بگوییم خودرو چقدر تیزتر حس می شود بدون تست پشت سر هم، اما ما در مورد دهم های درجه صحبت می کنیم نه تفاوت های عظیم. هنوز هم نه تنها مانند یک اسپکتر، بلکه مانند یک رولزرویس حس می شود.

در هر دو فرم، فرمان کاملاً سبک است، اما به طور جزئی مستقیم تر (با 2.4 دور قفل تا قفل) از استاندارد معمول رولزرویس است. کنترل های الکترونیکی کشش و پایداری حتی در رانندگی سریع تر به طور نامحسوس کار می کنند، اگرچه وقتی روشن هستند، مانع از آن می شوند که خودرو راه خود را به سمت کم فرمانی (understeer) با فشار نیرو بکشاند، همانطور که در نهایت در پیچیدن حالت پایدار در حد چسبندگی با همه چیز خاموش انجام خواهد داد.

چه با اقدامات فرمان پذیری چهار چرخ یا سیستم های کنترل فعال ضد غلتش، خودرو خطوط تنگ را با سرعتی چشمگیر و دقتی بالا دنبال می کند. به مسیری و حالت خاصی در پیچ وفادار می ماند به طوری که از یک بت لوکس سه تنی که اینقدر سخت رانده می شود انتظار ندارید.

با این حال، ما قبلاً به عرض محض این خودرو اشاره کرده ایم. با بسته بودن درها، کمتر ترسناک است – اما این یک GT بزرگ است که لاین خود را پر می کند و هر چه بخواهید سریع تر آن را حرکت دهید، دقت بیشتری می طلبد.

ایزولاسیون کابین در کلاس جهانی است. آن کف شاسی دوجداره و 700 کیلوگرم جرم باتری که در آن نگهداری می شود، بین خودشان کار زیادی انجام می دهند تا صدای جاده را از محورها حذف و میرا کنند. صدای باد نیز بسیار خوب فیلتر می شود.

خودروی تست جاده ای ما در انگلستان تنها 55 دسی بل صدای کابین در سرعت کروز 50 مایل در ساعت تولید کرد. در همان سطح و در شرایط قابل مقایسه، فانتوم VIII تست شده در سال 2018 حدود 56 دسی بل و مرسدس-AMG EQS 53 حدود 59 دسی بل (هنوز هم ساکت، حتی برای یک EV مدرن) تولید کردند.

شاید کمی برای رولزرویس ناخوشایند باشد که سدان گوست تست شده در سال 2021 با آن 55 دسی بل در 50 مایل در ساعت برابری کرد. با حرکت روی چرخ های 21 اینچی در مقابل 23 اینچی های خودروی تست ما، همچنین نمایش اسپکتر را در 70 مایل در ساعت شکست داد (58 دسی بل در مقابل 61 دسی بل). بنابراین وقتی رولزرویس پیشنهاد می کند که این خودرو نشان دهنده یک نقطه اوج جدید برای پالایش است، شاید باید اشتیاق خود را کمی تعدیل کند.

مصرف سوخت و هزینه های جاری

نقاط قوت: طول عمر باتری باید با عمر کاری طولانی رولزرویس معمولی مطابقت داشته باشد.
نقاط ضعف: برد رانندگی مطلق می توانست قوی تر باشد.

به ما گفته شده است که چیزی به نام خریدار متوسط رولزرویس وجود ندارد. اما سازنده خاطرنشان می کند که مالک متوسط اسپکتر هفت خودرو برای انتخاب خواهد داشت و تنها حدود 3500 مایل با EV خود در سال رانندگی خواهد کرد.

این با برد ادعایی 329 مایل خوب خواهد بود، اما آیا با میانگین 245 مایلی که ما ثبت کردیم خدمت رسانی خواهد شد؟ در اکثر موارد، احتمالاً بله. اما آیا این کافی است تا نوعی بیانیه سازش ناپذیر که رولزرویس ممکن است به آن امیدوار بوده باشد را ایجاد کند؟ در دفاع از خودرو، تنها تسلا مدل S Plaid تا کنون در تست کامل ما بیش از 300 مایل میانگین داشته است. اما بسیاری به این نزدیک تر می شوند.

چه دارویی است حفظ ردیف قدیمی کلیدهای میانبر شماره دار BMW در زیر نمایشگر چندرسانه ای. یک تا هشت، شما می توانید عملکردهای خود را برای آنها نامزد کنید – از "خاموش کردن حفظ خطوط" تا "جمع کردن اسپریت آف اکستازی". سعادت.

با استانداردهای رولزرویس، قیمت ورودی 332 هزار پوندی اسپکتر به طور خاص بالا نیست، و پتانسیل شارژ DC 400 ولتی آن به احتمال زیاد نیازهای اکثر مالکان را برآورده خواهد کرد. در زمان نگارش، رولزرویس قیمت کامل انگلستان را برای نسخه Black Badge که از تابستان 2025 به دست مشتریان می رسد، نداده است، اما با حدود 20 درصد اضافه بها نسبت به اسپکتر، به آن به عنوان 400,000 پوند فکر کنید قبل از اینکه شروع به درمان سفارشی (Bespoke) کنید، که همه مشتریان تا حدی درگیر آن می شوند.