چرخه جالبی در نحوه بازنگری و اختراع مجدد شاسی بلندهای لوکس برقی توسط خودروسازان پریمیوم وجود دارد. شش یا هفت سال – یا حدود یک چرخه کامل مدل – از زمانی که جگوار I-Pace، آئودی E-tron و مرسدس EQC برای اولین بار گزینه های برقی با برند پریمیوم را برای شاسی بلند سایز خانوادگی بعدی خود به خریداران دادند، می گذرد.

گزینه های تازه ای که امروز به همان خریداران پیشنهاد می شود – پورشه ماکان الکتریکی، آئودی Q6 ای-ترون، بی ام و iX به روز شده و موضوع این تست – نشان دهنده بلوغ فناوری خودروهای برقی در این دوره است، هم از نظر تنوع و هم از نظر جهش های نسلی در عملکرد، کارایی، برد و سرعت شارژ.

پولستار 3 کاملاً جدید به طرز ماهرانه ای این موضوع را نشان می دهد. این خودرو که بر اساس پلتفرم مدلی مشترک با ولوو EX90 بسیار بزرگتر و بلندتر ساخته شده است، نشان می دهد که زیرساخت های مشترک می توانند محصولات بسیار متفاوتی را ایجاد کنند. این شاسی بلند لوکس پنج نفره همچنین یک نقطه عطف برای پولستار است زیرا بزرگترین خودروی سواری است که سازنده آن در آینده قابل پیش بینی ارائه خواهد کرد.

اگر این شرکت بتواند با موفقیت جذابیت رانندگی پیشرو را در اینجا نشان دهد که آن را به عنوان یک ویژگی تعیین کننده برند خود ادعا می کند، در آن صورت، احتمالاً می توانیم حرف آن را باور کنیم که خودروهایش هرگز برای رانندگی کسل کننده نخواهند بود.

خودروهای پولستار 3 جدید موجود در انبار

پولستار 3

طراحی و استایل

نمای بدنه پولستار 3 در میان شاسی بلندهای لوکس غیرمعمول است. این خودرو از نظر طول کلی (4900 میلی متر) و فاصله بین دو محور (2985 میلی متر) در حدود یک یا دو اینچ با رنج روور اسپرت فاصله دارد، اما خط سقف آن پایین تر از آئودی Q3 (1614 میلی متر) قرار دارد.

این ارتفاع کم صرفاً برای متمایز کردن آن از جمعیت نبوده است. دلیل آن این است که حذف آنچه طراحان خودرو "آن چند اینچ فضای اضافی سرِ هدر رفته" می نامند، سطح جلویی را نیز کاهش می دهد و پولستار 3 را از نظر آیرودینامیکی کارآمدتر می کند.

بال جلویی که لبه جلویی کاپوت را می پوشاند، هوا را روی بدنه خودرو شتاب می دهد - و پولستار اصرار دارد که برای مقابله با نیروی لیفت کار می کند. همچنین عالی به نظر می رسد، به خصوص که معمولاً در نگاه اول آن را نمی بینید.

در حال حاضر یک باتری محرک ارائه می شود: یک نصب ساندویچی نیکل-منگنز-کبالت با ظرفیت قابل استفاده 107 کیلووات ساعت، متشکل از 204 سلول منشوری و تامین شده توسط متخصص باتری چینی CATL.

خریداران می توانند بین مدل های تک و دو موتوره انتخاب کنند که هر دو از موتورهای سنکرون آهنربای دائم خنک شده با مایع استفاده می کنند. موتور مدل اول روی محور عقب قرار دارد و 295 اسب بخار قدرت تولید می کند، در حالی که مدل دوم دارای یک نسخه 242 اسب بخاری از همان موتور در هر محور است. خروجی کل مدل دو موتوره برد بلند (Long Range Dual Motor) 483 اسب بخار و 620 پوند فوت گشتاور است که می توان آن را با پکیج پرفورمنس پولستار (به 510 اسب بخار و 671 پوند فوت) افزایش داد، که همچنین رینگ های آلیاژی آهنگری 22 اینچی و تنظیم عملکرد اختصاصی برای سیستم تعلیق را در بر می گیرد.

در مورد مدل دو موتوره، عقبی ترین موتور مجهز به دیفرانسیل الکترونیکی فعال با بردار گشتاور مکانیکی مبتنی بر کلاچ از بورگ وارنر است که دو هدف را دنبال می کند. هنگامی که خودرو برای کارایی تنظیم شده است، دیفرانسیل الکترونیکی می تواند موتور عقب را به طور کامل قطع کند و اصطکاک را به حداقل و برد را به حداکثر برساند. هنگامی که خودرو برای پویایی هندلینگ پیکربندی شده است، می تواند تا 100 درصد گشتاور محور عقب را به هر یک از چرخ های عقب منتقل کند.

با اتخاذ پلتفرم مدل کاملاً جدید و فقط برقی SPA2، این خودرو دارای شاسی مونوکوک فولادی است که به آن محورهای غنی از آلومینیوم با جناغ های دوبل در جلو و اتصالات چندگانه در عقب متصل شده است. نسخه های دو موتوره توسط فنرهای بادی فعال دو محفظه ای و دمپرهای تطبیقی معلق شده اند. به گفته مهندسان، سیستم تعلیق بادی و تقسیم کننده گشتاور آنقدر پیچیده هستند که پولستار 3 به سادگی نیازی به فرمان پذیری چهار چرخ و کنترل فعال ضد غلتش برخی از رقبا ندارد. ممکن است بگویید این خوش شانس است، زیرا جعبه ابزار پلتفرم ولوو شامل آن فناوری ها نمی شود.

مدل تک موتوره به فنرهای لول با دمپرهای فرکانس گزین و ضربه گیرهای هیدرولیکی پایبند است. و به جای دستگاه هوشمند تقسیم گشتاور در محور عقب، اکنون یک دیفرانسیل باز معمولی وجود دارد. مهندسان می گویند که آن را طوری تنظیم کرده اند که احساسی شبیه به LRDM در حالت پیش فرض Comfort داشته باشد، با تمرکز بر چسبندگی جلویی. برای تجربه رانندگی با خودروهای مدرن، شاید اجاره ماشین در کیش گزینه جالبی باشد.

وزن ها و اندازه ها

فضای داخلی

کابین شیک پولستار 3 با فضایی گسترده، ساخت گران قیمت و چیدمان و مضامین مشخصاً مینیمالیستی، جذابیتی کم نظیر اما غیرقابل انکار دارد.

پولستار به شدت پایداری خود را تبلیغ می کند، بنابراین صندلی های پارچه ای صرفاً صندلی های پارچه ای نیستند؛ آن ها با "پشم رفاه حیوانات به رنگ زغالی" روکش شده اند که بیشتر شبیه یک پارچه مشکی زیبا به نظر می رسد تا مواد کاملاً گوسفندی در برخی از ولووها، اما هنوز هم تغییری خوب نسبت به چرم همه جا حاضر است. چرم واقعی با قیمت گزاف 5000 پوند در دسترس است، اما آن هم "چرم ناپا رفاه حیوانات" است.

فرمان دارای مجموعه ای از دکمه های خالی است که وقتی آنها را به آرامی لمس می کنید، عملکردشان در نمایشگر راننده چشمک می زند. بسیاری از آنها به نظر نمی رسد کاری انجام دهند، با وجود اینکه کارهای زیادی وجود دارد که پولستار 3 دکمه ای برای آنها ندارد.

این یک خودروی کاملاً قرن بیست و یکمی است که فناوری دیجیتال را به اندازه هر خودروی دیگری در آغوش می گیرد. این خودرو نه با کلید، بلکه مانند تسلا، با کارت دسترسی به سبک کارت اعتباری بدون هیچ دکمه ای برای باز کردن قفل یا باز کردن صندوق عقب از راه دور (که وقتی مسافران زودتر به وسیله نقلیه می رسند می تواند آزاردهنده باشد) عرضه می شود. برای باز کردن قفل آن، آن کارت کلید را روی دستگیره در نگه دارید (یا فقط آن را در جیب خود بگذارید و فرورفتگی "کیلس" دستگیره را فشار دهید)، که سپس به سمت انگشتان شما حرکت می کند.

سوار شدن آسان است و برای اکثر سرنشینان نیازی به گام برداشتن به بالا نخواهد بود. و درست همانطور که طراحان قصد داشتند، حس فضا در داخل با هیچ کمبود معناداری در فضای سر کاهش نمی یابد. کنسول های کم ویژگی در مقابل شما و به هر طرف کشیده شده اند، اما کیفیت بالای مواد باعث می شود آن گستره های نسبتاً خالی همگی برای حواس جذاب باشند.

فضاهای ذخیره سازی داشبورد و تکیه گاه دست با اندازه مفید، محفظه های دری را که باریک تر و کمتر از برخی در دسترس هستند جبران می کنند، و فضای بیشتری برای کیف و کیف پول در زیر کنسول مرکزی شناور موجود است.

کنترل های اصلی و ثانویه خودرو به خوبی قرار گرفته اند؛ هم یک صفحه نمایش ابزار دیجیتال کوچک و هم یک نمایشگر هدآپ بزرگ برای انتقال اطلاعات کلیدی رانندگی درست در جایی که می خواهید وجود دارد؛ و صندلی های جلوی 3 راحت و کاملاً قابل تنظیم هستند، بنابراین احساس راحتی در پشت فرمان آسان است.

با این حال، تنظیم ستون فرمان شامل شیرجه زدن در سیستم چندرسانه ای صفحه نمایش لمسی مرکزی و عمودی و گذر از چند منو است تا زمانی که دکمه های کمی مرموز بدون علامت روی پره های فرمان به عنوان کنترل هایی برای ستون موتوردار فعال شوند. بنابراین اولین طعم یک مفهوم کنترل ثانویه به شما داده می شود که به طور آشکار فاقد دکمه های فیزیکی ثابت است و به شدت به صفحه نمایش مرکزی متکی است، حتی برای مواردی مانند فعال کردن چراغ مه شکن، تنظیم آینه، سرعت برف پاک کن متناوب و باز کردن داشبورد (بخش "چندرسانه ای" را ببینید).

درست همانطور که ولوو با EX30 انجام داد، پولستار ممکن است ادعا کند سوئیچ ها و اجزای ثانویه کمتر باعث ایجاد فضای داخلی پایدارتر می شود. اما این استدلال ما را به عنوان دلیل خوبی برای سخت تر کردن کار با خودرو در 12 ماه پیش متقاعد نکرد و امروز هم نمی کند.

با این حال، فضای صندوق عقب خوب است. خط سقف شیب دار باعث می شود کمی به سمت عقب خودرو کم عمق شود، اما فضای 484 لیتری (که از طریق دریچه بزرگ و مفید صندوق عقب قابل دسترسی است) مناسب است، با کفی صندوق عقب هوشمندانه که تا می شود تا فضای بار را تقسیم کند و چیزی برای بستن ایمن خریدهای شما به آن می دهد (همانطور که در ولووهای مختلف دیده ایم). در همین حال، "فرانک" کوچک (صندوق جلو) برای ذخیره یک کابل شارژ تکی در زیر کاپوت خودرو خوب است.

چندرسانه ای - 3 ستاره

سیستم چندرسانه ای عمودی 14.5 اینچی ظاهراً با قدرت پردازش شبکه ای کافی پشتیبانی می شود تا این خودرو و ولوو EX90 مرتبط را در میان اولین "وسایل نقلیه تعریف شده با نرم افزار" بازار قرار دهد که قادر به به روز رسانی و بهبود خود در طول زمان هستند. این به نظر می رسد که باید پیچیده ترین، پاسخگوترین و بصری ترین سیستم صفحه نمایش لمسی در نوع خود را بسازد، اما واقعیت، هرچند از برخی جهات قابل تحسین است، کاملاً مطابق با آن تبلیغات نیست.

این سیستم از طریق ردیفی از میانبرها در پایه صفحه پیمایش می شود، که برخی از آنها به طور "هوشمندانه" با توجه به منوها و عملکردهایی که بیشتر به آنها دسترسی دارید انتخاب می شوند. با این حال، این بدان معنی است که گیج کننده است، "دکمه ها" هرگز جایی نیستند که آنها را رها کرده اید، و از آنجا که تعداد آنها تقریباً کافی نیست، شما مرتباً مجبورید سه یا چهار سطح به عمق منوها بروید، و برای مدت طولانی تری نگاه خود را از جاده بردارید تا چیزهایی را پیدا کنید که باید در دسترس تر باشند.

این سیستم به خوبی ارائه شده است، آیکون های منوی آن معمولاً اندازه ای دارند که زدن آنها در طول بازو آسان است، اما از لحظاتی از تأخیر رنج می برد که می تواند شما را ناامید کند، به عنوان مثال، هنگام تلاش برای غیرفعال کردن نگه داشتن خط در جاده ای پر پیچ و خم. این سیستم دارای کنترل صوتی خوب مبتنی بر گوگل است اما کنترل کننده مکان نما فیزیکی ندارد. برای آشنایی با آخرین تکنولوژی ها و رزرو تور کیش می توانید به سایت ما مراجعه کنید.

ابعاد داخلی

موتورها و عملکرد

حتی با وجود اینکه ما آن را بدون ارتقاء پکیج پرفورمنس آزمایش کردیم، پولستار 3 خود را در مسیرهای مستقیم مایل Horiba MIRA کاملاً سریع ثابت کرد.

اگر حدود 80,000 پوند برای یک شاسی بلند برقی دو موتوره هزینه می کنید، احتمالاً باید انتظار 0 تا 60 مایل در ساعت در حدود شش ثانیه را داشته باشید، اما این خودرو آن را در کمتر از پنج ثانیه انجام می دهد. حتی زمانی که وضعیت شارژ باتری آن زیر 10 درصد است، خیلی کندتر نیست. با توجه به وزن سنگین 2.6 تنی خودرو در حالت تست، این موضوع همه چیز را چشمگیرتر می کند.

احیای انرژی ترمز خودرو به خوبی قضاوت شده است - اما برخی از پدال های فرمان برای کمک به ترکیب آن قبل از پیچ بدون نیاز به "نوک زدن" به پدال ترمز، افزایشی برای رانندگی روان خواهد بود و همچنین باعث می شود احساس کنید کارآمدتر رانندگی می کنید.

کمی کمتر چشمگیر تمایل خودرو به تنظیم و محدود کردن قدرت موتور با افزایش گرما در باتری محرک آن است. حتی در یک روز آزمایشی سرد، خودروی ما قبل از پایان فرآیند محک زنی شتاب ما، شروع به کاهش خروجی موتور به حدود 50 درصد سطح نرمال کرده بود، در آن نقطه برای بازیابی آن نیاز به خنک شدن داشت. این کار را در طول تست هندلینگ در حد نیز تکرار کرد، قبل از اینکه سه دور با قدرت کامل در مدار هندلینگ خشک MIRA تکمیل شود.

این ممکن است به سادگی نتیجه کالیبراسیون نرم افزار باتری محافظه کارانه از سوی مهندسان پیشرانه پولستار باشد – و در هر صورت، فقط در حین رانندگی شدید اتوبان احتمالاً این مشکل را در جاده عمومی تجربه خواهید کرد. با این حال، این چیزی نیست که ما از هر خودروی برقی ممتاز در سال 2025 ببینیم، و قطعاً نه به همان میزان.

در رانندگی معمولی تر، 3 از بمباران شما با انتخاب بیش از حد در پیکربندی پیشرانه خودداری می کند. سه تنظیم احیای ترمز وجود دارد، از حرکت آزاد بدون مانع روی دریچه گاز دنباله دار تا ترمز احیا کننده به سبک تک پدال (اگرچه ما ترجیح می دهیم بتوانیم آنها را روی پدال ها تغییر دهیم، نه صفحه نمایش لمسی).

به غیر از آن ها، می توانید بین حالت های Range و Performance برای پیشرانه انتخاب کنید. در هر دو به طور معمول خطی، قوی و پاسخگو احساس می شود. اولی مطمئناً طوری ساخته نشده است که شبیه کالیبراسیون دریچه گاز اکو پرستارگونه باشد، اگرچه به نظر می رسد پاسخ شتاب دهنده را کمی نرم می کند. احتمالاً به این دلیل که به طور پیش فرض خودرو را از طریق موتور جلو به پیش می راند و تا آنجا که می تواند موتور عقب را برای صرفه جویی در انرژی درگیر نمی کند، حالت Range همچنین گاهی اوقات می تواند شما را برای یک ثانیه یا بیشتر منتظر بماند تا قدرت کامل را در برابر کیک داون تحویل دهد، که در یک خودروی برقی عجیب به نظر می رسد.

به همین دلیل، حالت Performance حالتی است که برای رانندگی مشتاقانه تر انتخاب می شود و یک سرعت لحظه ای و عضلانی دوست داشتنی را ارائه می دهد که همیشه وسوسه انگیز است که از آن استفاده کنید و همچنین تحت تأثیر هیچ صدای موتور تقلبی قرار نمی گیرد.

اخیراً، ما مدل تک موتوره را در جاده های بریتانیا امتحان کرده ایم. از همان رانندگی عالی مدل دو موتوره بهره می برد، بنابراین برای گشت و گذار بسیار دلپذیر است. با این حال، ما عملکرد آن را کمی ناامید کننده یافتیم. در حالی که 295 اسب بخار مقدار سالمی به نظر می رسد، این هنوز یک خودروی 2.4 تنی است، بنابراین 0 تا 62 مایل در ساعت در 7.5 ثانیه طول می کشد. این خوب است، اما با توجه به آرزوهای اسپرت 3، نمی توانید انتظار چیزی قوی تر را نداشته باشید. برای مرجع، پورشه ماکان الکتریکی تک موتوره دارای 335 اسب بخار قدرت است و 5.7 ثانیه طول می کشد.

رانندگی کمکی - 3 ستاره

پولستار یک سیستم کروز کنترل تطبیقی را به عنوان استاندارد و همچنین نظارت بر نقطه کور، حفظ خط فعال، نظارت بر راننده و یک سیستم اطلاعات محدودیت سرعت با هشدارهای محدودیت ارائه می دهد.

یک میانبر دائمی روی صفحه نمایش لمسی برای غیرفعال کردن "بوق های" سرعت وجود دارد اگر بخواهید. غیرفعال کردن سیستم خروج از خط، که فرمان را می کشد، دشوارتر است - اما شما می خواهید، زیرا در جاده های روستایی کمی مزاحم است.

سیستم نظارت بر راننده، در همین حال، به نظر نمی رسد کاملاً قابل تعویض باشد و کمی سنگین و آزاردهنده است - به طور موقت کروز کنترل هدایت شده را غیرفعال می کند، برای مثال، اگر تشخیص دهد که شما برای مدت طولانی یا در موارد مکرر به دور از جاده نگاه کرده اید (حتی اگر تنها کاری که ممکن است انجام می دادید گشتن به دنبال دکمه غیرفعال کردن آن بود).

بسته Pilot 2300 پوندی (استاندارد در خودروی آزمایشی Launch Edition ما) یک کروز کنترل خلبانی نیمه خودمختار و برخی کمک های پارک و تغییر خط را اضافه می کند. با این حال، از عدم کنترل ناامید کننده رنج می برد. راننده هیچ نظری در مورد فاصله دنبال کردن کروز کنترل تطبیقی ندارد، چه رسد به گزینه تغییر به کروز کنترل استاندارد، و تغییر بین کروز کنترل تطبیقی و "Pilot Assist"، که فرمان را نیز برای شما انجام می دهد، باید در صفحه نمایش لمسی انجام شود. پس از روشن شدن، هدایت خط کمی ناپایدار است و تمایل دارد با خط کشی های متناقض قطع و وصل شود. از آنجا که اصرار دارد با دو دست روی فرمان رانندگی کنید، در ساعت سه و ربع، تا به هر حال درگیر بمانید، حتی زمانی که خوب کار می کند در سفرهای طولانی کمی آزاردهنده است.

عملکرد

سواری و هندلینگ

پیشرانه 3 کار حمل حجم 2.6 تنی خود را سبک می کند، اما ظرفیت شاسی برای پنهان کردن آن وزن، ارائه کنترل بدنه تراز و انعطاف پذیر، و هندلینگ لمسی، روان، متعادل و جذاب با آن، حتی چشمگیرتر است، حداقل در نسخه های دو موتوره.

پولستار وقتی پیشنهاد می کند این شاسی بلند خانوادگی 5 متری مانند یک خودروی اسپرت هندلینگ دارد، حقیقت را کم اغراق نمی کند. برای آن به اندازه کافی چابک نیست، یا به اندازه کافی در جاده های پشتی چالش برانگیز بسته نشده است. بدون فرمان پذیری چهار چرخ برای تیز کردن ورود به پیچ برای پیچ های تنگ تر، احتمالاً با اختلاف کمی از یک پورشه ماکان مجهز برای جذابیت راننده کامل در یک گردنه کوهستانی پیچ در پیچ و باریک یا جاده روستایی شکست می خورد.

با این حال، با توجه به اندازه و وزن آن، و اینکه چقدر راحت به گشت و گذار می پردازد، برای جذابیت راننده بسیار خوب عمل می کند. از بسیاری جهات، این احساس وارث طبیعی جگوار I-Pace است. مانند یک خودروی بزرگ و کمی بلند سواری و هندلینگ دارد که مرکز ثقل آن توسط باتری محرک آن پایین آمده است؛ که به همین دلیل می تواند از سفتی جانبی ملایم برخوردار باشد؛ و با انطباقی سواری می کند که با توجه به اینکه چقدر بازیگوشانه می پیچد، انتظار ندارید.

حس لمسی دست کم گرفته شده اما واضحی در فرمان وجود دارد، که تظاهر به پویایی جهت دار نمی کند (رک دارای سه دور بین قفل ها است) اما به طور مستقیم احساس می شود و استفاده از آن دعوت کننده است. پولستار سه مدل میرایی تطبیقی را ارائه می دهد: عادی، چابک و سفت. سواری خودرو حتی در آخرین مورد بیش از حد سفت احساس نمی شود و در هر سه در جاده خوب عمل می کند.

سیستم کنترل پایداری خودرو را در حالت ESC Sport قرار دهید و حتی شروع به احساس بردار گشتاور دیفرانسیل الکترونیکی در پیچ های طولانی تر خواهید کرد که در آن شاسی می تواند مستقر شود، و می توانید قابلیت تنظیم آن را کاوش کنید. سایه های دست کم گرفته شده ای از میتسوبیشی لنسر اوو در مورد روشی وجود دارد که شروع به اوردرایو کردن چرخ عقب بیرونی خود می کند و نگرش خود را تا زمانی که زاویه فرمان مثبت را حفظ کنید، به طور مثبت می چرخاند، به آرامی راه خود را به سمت خنثی بودن و فراتر از آن پاور اسلاید می کند به گونه ای که هیچ شبه شاسی بلند 2.6 تنی واقعاً حق انجام آن را ندارد.

در حالی که تک موتوره ظاهراً برای احساسی شبیه به دو موتوره تنظیم شده است، واقعاً کار نکرده است. همراه با کیت شاسی، تک موتوره بسیاری از ویژگی هایی را که 3 را منحصر به فرد می کند - و به ویژه جذاب - از دست داده است. با رانندگی دو نسخه پشت سر هم در همان جاده ها، قابل توجه است که LRSM چقدر گاز ورود به پیچ و حس فرمان کمتری دارد. جایی که LRDM چابکی شفافی را هنگام چرخش در پیچ روی قدرت نشان می دهد، LRSM باید خیلی سخت تر فشار داده شود قبل از اینکه شاسی شروع به زنده شدن کند - فقط برای اینکه کنترل پایداری به طرز ناشیانه ای قدرت را از بین ببرد، حتی با ESC در حالت اسپرت. همچنین به خوبی سواری نمی کند، با تکان و تکان های بسیار بیشتر در جاده های ناهموار.

نویز

مصرف سوخت و هزینه های نگهداری

در حالی که رینگ های آلیاژی آهنگری 22 اینچی اختیاری خودروی ما به نظر می رسید که آن را قادر می سازد تا هم از حالت استراحت راه اندازی شود و هم از سرعت به طور شگفت آوری برای چیزی به این سنگینی متوقف شود، به نظر می رسید که تأثیر نامطلوبی بر کارایی و برد آن داشته اند.

دما در طول آزمایش ما بین 4 تا 8 درجه سانتیگراد بود که آن هم تأثیرگذار بود. با این حال، برد تورینگ 246 مایلی که ما برای خودرو ثبت کردیم کمی ناامید کننده بود. روی چرخ های استاندارد 20 اینچی و در شرایط گرم تر، به نظر می رسد عادلانه باشد که انتظار داشته باشیم پولستار 3 به 270 مایل واقعی بزرگراه و شاید 300 مایل در سرعت های پایین تر و اطراف شهر نزدیک تر شود.

برای دیدن بیش از 300 مایل به طور معمول، به مدل کم قدرت تر و تک موتوره نیاز خواهید داشت. در تست رانندگی ما در هوای ملایم بهاری، ما 3.0 مایل بر کیلووات ساعت را دیدیم – مناسب، اگر نه دقیقاً تنظیم استانداردهای کلاس جدید.

با توجه به اندازه و سطح عملکرد آن، 3 قیمت گذاری کاملاً جذابی دارد، حداقل از نظر نسبی. همچنین بدون آپشن کاملاً مجهز است و در حال حاضر توسط پیشنهادات مالی سازنده 0 درصد با کمک سپرده مناسب پشتیبانی می شود.

خودروی ما از طریق وضعیت های شارژ کم و متوسط به سرعت شارژ سریع شد، اما هرگز واقعاً به اوج قدرت تبلیغ شده 250 کیلووات خود نزدیک نشد. میانگین وزنی 149 کیلووات آن خودرو را کندتر از آئودی Q6 ای-ترون و کیا EV9 می کند.

هزینه های جاری