معاملات ماشین های جدید

معاملات ماشین های تقریبا جدید از 45,990 پوند

فروش ماشین شما 84 درصد پول بیشتری دریافت می کنند با

هنگامی که مرسدس بنز GLC برای اولین بار در سال 2016 وارد بازار شد، ما به شوخی گفتیم مدیری که دستور داده بود مدل قبلی آن (با نشان GLK) در بریتانیا عرضه نشود، شانس آورده که هنوز در شغل خود باقی مانده است. همانطور که همیشه در مقالات ازکیش اشاره کرده ایم، تصمیمات استراتژیک در بازار خودرو بسیار حیاتی هستند.

حتی در آن زمان، هنگامی که آئودی Q5، ب ام و X3 و لندرور دیسکاوری اسپرت به سرعت از نمایشگاه ها به فروش می رسیدند، عرضه نکردن مدل GLK با فرمان سمت راست یک اشتباه بزرگ به نظر می رسید. از آن زمان، GLC به پرفروش ترین مدل مرسدس تبدیل شده است و اکنون حتی گیج کننده تر به نظر می رسد که این برند آلمانی تا این حد دیر به مهمانی پررونق شاسی بلندهای سایز متوسط پیوست.

با این حال، مرسدس اکنون به نظر می رسد مشتاق است تا با تمام توان زمان از دست رفته را جبران کند. نسل دوم GLC که در اینجا بررسی می شود، تغییرات بسیار کمی نسبت به نسل قبلی خود ایجاد کرده است. در نگاه اول، ممکن است تشخیص GLC اتاق X254 از مدل اتاق X253 دشوار باشد، و پیام ذاتی در این امر واضح است: این خودرویی است که خریداران بسیار از آن استقبال کرده اند، فقط به روز شده و بهبود یافته است تا رقابت بهتری با رقبای جدید داشته باشد.

تغییرات واقعی در زیر پوسته خودرو نهفته است. مجموعه مدل ها اکنون فقط به صورت هیبریدی، با پیشرانه های هیبریدی خفیف و پلاگین عرضه می شود. این خودرو که در کنار سدان جدید مرسدس کلاس C توسعه یافته است، همچنین دارای سیستم فرمان پذیری چرخ های عقب است (البته به عنوان یک آپشن اضافی)، و ساختار آن به طور قابل توجهی سفت تر شده است که باید دینامیک رانندگی را بهبود بخشد.

در فضای داخلی، مرسدس ادعا می کند که از مواد با کیفیت تری استفاده کرده است تا بر شهرت GLC برای ارائه شکوه و جلال نسبی در این کلاس، بیش از پیش سرمایه گذاری کند.

مدل GLC با گزینه های دیزلی به خوبی تجهیز شده است، که این روزها به نوعی یک ویژگی نادر محسوب می شود. به همان اندازه، وقتی به طور خلاصه بررسی می کنید، تنوع زیادی وجود ندارد: انتخاب شما از بین موتورهای دیزلی و بنزینی چهار سیلندر است که یا با یک سیستم هیبریدی خفیف 48 ولتی یا با یک پیشرانه پلاگین هیبریدی کامل همراه هستند. جای تاسف است که موتور دیزلی 400d شش سیلندر خطی در حال حاضر در بریتانیا عرضه نمی شود، اگرچه نسخه های عملکردی آینده AMG طعم بیشتری به این مجموعه خواهند افزود.

گیربکس نه سرعته اتوماتیک مرسدس در تمام مدل ها استاندارد است، همانطور که یکی از سه سطح مشخصات AMG Line به صورت استاندارد ارائه می شود.

در اینجا ما مدل بنزینی هیبریدی خفیف 300 را آزمایش می کنیم، اما مدتی را نیز پشت فرمان مدل نسبتا خاص پلاگین هیبریدی موتور دیزلی یعنی 300de سپری کرده ایم.

ماشین های مرسدس بنز GLC جدید در انبار

مرسدس بنز GLC

طراحی و استایل

اکثر مدل های GLC در کارخانه مرسدس بنز در برمن آلمان، در کنار سدان کلاس C ساخته می شوند. این شاسی بلند زیربنای پلتفرم نسل دوم محرک عقب Modular Rear Architecture II را با کلاس C به اشتراک می گذارد.

این واقعیت که به نظر می رسد این فقط یک فیس لیفت جزئی است، کاملا گمراه کننده است: خود شاسی 15 درصد سفت تر از قبل شده است، از سیستم الکتریکی 48 ولتی پشتیبانی می کند و اکنون پایه و اساس خودرویی است که 60 میلی متر بلندتر و 21 میلی متر باریک تر (بله، باریک تر) از قبل است. حدود 15 میلی متر از افزایش طول در فاصله بین دو محور اعمال شده است که باید به نفع فضای پای سرنشینان عقب باشد – قسمتی که GLC هرگز در برابر رقبا در آن خیلی قدرتمند نبود.

مدل بنزینی پلاگین هیبریدی را دست کم نگیرید. این پیشرانه در کلاس C که حدود 55 مایل برد الکتریکی در دنیای واقعی را ارائه می دهد، در صورتی که با برنامه های روزمره شما مطابقت داشته باشد بسیار جذاب است. مدل GLC با باتری بزرگ تر حتی ممکن است برد کمی بیشتری نیز مدیریت کند.

هفت نوع موتور در بریتانیا در دسترس خواهد بود، از یک موتور 2.0 لیتری توربو دیزل در مدل پایه 220d گرفته تا گزینه های بنزینی و دیزلی هیبریدی خفیف و پلاگین. دو مدل آخر دارای یک باتری لیتیوم یونی 24.8 کیلووات ساعتی هستند که برد الکتریکی قابل توجه ادعایی را درست زیر 80 مایل ارائه می دهد و آنها را برای افراد کنجکاو در مورد ماشین های برقی که هنوز کاملا آماده نیستند تماما با نیروی باتری کار کنند، ایده آل می سازد.

در نهایت، این مدل های معمولی با نسخه های ویژه AMG در قالب GLC 43 با 415 اسب بخار قدرت و نسخه هیبریدی پلاگین عملکردی GLC 63 S E با 671 اسب بخار همراه خواهند شد. خبر مهم برای مشتقات AMG این است که دیگر شاهد موتور حجیم هشت سیلندر یا حتی شش سیلندر در دماغه این خودروها نخواهید بود. در عوض، نسخه ای از موتور 2.0 لیتری چهار سیلندر M139 که اولین بار در مدل A45 معرفی شد، با کمک گرفتن از موتور الکتریکی قابل توجهی در نسخه 170 مایل در ساعتی GLC 63 S حضور خواهد داشت.

سیستم تعلیق بسته به نوع موتور متفاوت است. مدل های 300e و 300de از سیستم تعلیق بادی خودتراز شونده برای محور عقب استفاده می کنند، در حالی که تمامی مدل های دیگر GLC غیر AMG دارای فنرهای فولادی معمولی در همه چرخ ها هستند. فرمان پذیری محور عقب که به لطف چرخش 4.5 درجه ای چرخ ها شعاع گردش را از 11.8 متر به 10.9 متر کاهش می دهد، تنها در مدل های پلاگین هیبریدی در دسترس است.

برای خودروهایی که کاملا از فنر فولادی استفاده می کنند، مرسدس بنز فقط فنرهای "اسپرت" خود را در بریتانیا ارائه می دهد. این یک اثر جانبی ناشی از این است که مرسدس تنها GLC را در سطوح مختلف مشخصات AMG Line در اینجا می فروشد. جالب است که بازارهای دیگر مانند استرالیا مسیر دیگری را در پیش می گیرند و فقط فنرهای "کامفورت" را استفاده می کنند. مدل های GLC که مدل های کامل AMG نیستند، از دمپرهای غیرفعال نیز در همه چرخ ها استفاده می کنند.

اثر جانبی دیگر انتخاب تریم AMG Line این است که حداقل قطر چرخ 19 اینچ است، به جای رینگ های 18 اینچی که مدل های با تریم های کمتر اسپرت می توانند به آنها مجهز شوند.

خودروی مورد تست ما یک مدل 300 هیبریدی خفیف با قدرت 255 اسب بخار در تریم AMG Line Premium Plus است. مانند هر GLC دیگر، این خودرو نیز دارای دو محور متحرک است که تقسیم گشتاور دائمی آن اندکی به نفع محور عقب است. گشتاور از گیربکس 9 سرعته اتوماتیک، از طریق یک جعبه انتقال به محور جلو منتقل می شود. این خودرو همچنین سوار بر رینگ های 20 اینچی است – یک اینچ بزرگتر از حالت استاندارد و بزرگترین رینگی که ارائه می شود.

در ترازوی ما، وزن این خودرو 1929 کیلوگرم بود، فقط 4 کیلوگرم بیشتر از رقم ادعا شده و 36 کیلوگرم سبک تر از مدل غیر هیبریدی و با مشخصات کمتر 250d که ما در سال 2016 آن را تست جاده ای کردیم. در ضمن مدل 300de که پلاگین هیبریدی است، به طور قابل درکی از این هم سنگین تر است و وزن آن طبق ادعا به 2385 کیلوگرم می رسد.

وزن و ابعاد

فضای داخلی

در سال های اخیر، مرسدس بنز تاثیر بصری را بر کیفیت عمیق مواد و کیفیت ساخت و مونتاژ ترجیح داده است. منصفانه است که بگوییم این رویکرد در مدل جدید GLC نیز اعمال شده است.

تونل گیربکس به طور یکپارچه به صفحه نمایش لمسی 11.9 اینچی اطلاعات و سرگرمی می پیوندد تا جلوه ای نفس گیر ایجاد کند و روکش "چوب لیمو با ساختار خطی آنتراسیت" که فضای داخلی خودروی آزمایشی ما را ارتقا می بخشد، مستقیما از نسل فعلی کلاس S الهام گرفته شده است. همچنین فرمان خودرو که پره های چندمنظوره و باریک آن نشان دهنده پیشرفت عظیمی نسبت به رابط های حجیم و قدیمی خودروی قبلی است، به فضای کابین زیبایی بیشتری می بخشد.

محیط رانندگی نسبت به قبل خلوت تر شده و حس لوکس تری دارد، در حالی که رکاب های پنجره بزرگ و خط کمربندی نسبتا بالا به مدل GLC احساس محافظتی می بخشد که خریداران این کلاس از خودرو به دنبال آن هستند. با این وجود، وضعیت رانندگی همچنان کاملا شبیه به ماشین های سواری است و GLC هرگز احساس ترسناکی به راننده القا نمی کند.

بنابراین GLC احتمالا نسبت به سایر رقبا "عامل شگفت انگیز" بیشتری دارد. اما به همان نسبت، کیفیت درک شده، از آنچه در خودروهای رقیب مانند بی ام و، لکسوس یا آئودی می بینید عقب تر است. مشکل در اینجا پلاستیک های بی کیفیت یا شکاف های بزرگ بین پنل ها نیست: وضعیت GLC آنقدرها هم بد نیست. مشکل بیشتر این است که سطوح مختلف بیشتر از آنچه باید انعطاف نشان می دهند؛ مشکل در عدم دقت کنترل هایی مانند تنظیمات آینه ها یا دکمه های روی فرمان چندمنظوره است، جایی که دستورات مختلف زیر یک صفحه پلاستیکی گروه بندی شده اند؛ و همچنین در روکش "ساختار فلزی" غیر متقاعد کننده ای که روی پنل درها و دریچه های هوای بالا قرار دارد دیده می شود. تمام این موارد تا حدودی تاثیرات بصری را کاهش می دهند.

از نظر کاربردی، GLC کم و کاستی چندانی ندارد. فضای سرنشین در جلو و عقب بسیار خوب است، اگرچه هر کسی که در صندلی وسط عقب بنشیند باید با تونل گیربکس برجسته آن کنار بیاید. بیرون زدگی طولانی تر بدنه در قسمت عقب، 70 لیتر فضای بیشتر نسبت به قبل در صندوق عقب ایجاد کرده است و مجموع فضای 620 لیتری آن بهتر از آئودی Q5 و بی ام و X3 است. با مراجعه به مجله ازکیش می توانید مقایسه های دقیق تری از این خودروها را مطالعه کنید.

سیستم چندرسانه ای

سیستم MBUX در داخل GLC همان سیستمی است که در کلاس S فعلی معرفی شد و به همان اندازه مجلل به نظر می رسد، با رنگ های عمیق و گرافیک واضح. با این حال باید گفت که شیب صفحه نمایش لمسی 11.9 اینچی باعث می شود که اثر انگشت روی آن نور را منعکس کند که جلوه مطلوبی ندارد. و از آنجایی که اکنون هیچ دکمه چرخشی یا کنترل مشابهی وجود ندارد، تنها گزینه دیگر شما برای وارد کردن دستورات از طریق کنترل های روی فرمان است که خیلی بصری و راحت نیست. در بیشتر مواقع، شما نیاز به کشیدن انگشت خود روی پد لمسی خواهید داشت.

صفحه نمایش مرکزی حداقل به شما امکان کنترل شفاف سیستم تهویه را می دهد که برای دسترسی به آنها نیازی به گشت و گذار در منوهای تو در تو ندارید. ادغام تلفن هوشمند نیز خوب است و قرارگیری صفحه نمایش آن را در دسترس دست نگه می دارد که همیشه در مورد صفحه نمایش های روی داشبورد صدق نمی کند.

موتورها و عملکرد

مدل 300 دارای یک موتور 2.0 لیتری چهار سیلندر توربوشارژ با سیستم هیبریدی خفیف است که با گیربکس اتوماتیک نه سرعته مبدل گشتاور 9G-Tronic مرسدس بنز جفت شده است. هیبریدی سازی خفیف به این دلیل است که برای این نسل از مدل های غیر پلاگین هیبریدی GLC، دینام موتور با یک واحد ژنراتور-استارتر یکپارچه جایگزین شده است که می تواند قدرت افزوده ای تا 23 اسب بخار در دور موتورهای پایین فراهم کند. بیشتر از توان ترکیبی 255 اسب بخار و 295 پوند فوت گشتاور این خودرو به محور عقب جریان می یابد، اما ماشین های مرسدس بنز با موتور قرار گرفته به صورت طولی که مجهز به سیستم چهار چرخ محرک 4Matic هستند، به طور دائم محور جلوی خود را نیز درگیر می کنند، در این مورد با 45 درصد از گشتاور موجود.

عملکرد مدل 300 را نمی توان هیجان انگیز نامید، اما این خودرو به هیچ وجه احساس کند بودن نمی کند. زمان 0 تا 60 مایل در ساعت در 6.5 ثانیه و رسیدن از 30 به 70 مایل در ساعت با استفاده از دنده ها در 6.0 ثانیه، تمام چیزی است که از یک شاسی بلند خانوادگی پریمیوم و آرام انتظار می رود و این موتور مرسدس تلاش های خود را به طور روشمندی ارائه می دهد، به طوری که اوج گشتاور دقیقا از دور موتور 2000 در دسترس است. مالکان بی حوصله ای که احساس نیاز می کنند مرتبا سبقت بگیرند، و با مسافران و بار این کار را انجام می دهند، ممکن است بخواهند هنگام ورود مدل GLC 43 به بازار آن را در نظر بگیرند، اما برای اکثر افراد خودرویی که به سرعت 60 مایل بر ساعت در همان زمانی می رسد که ما برای فولکس واگن گلف GTI مارک 7 در سال 2013 ثبت کرده بودیم، احتمالا کافی خواهد بود. این واقعیت که این مرسدس بزرگ برای توقف از سرعت 70 مایل در ساعت فقط 20 سانتی متر بیشتر از آن هاچ بک آلمانی نیاز دارد، شایسته تقدیر است.

این گیربکس نیز کاملا تواناست و در اکثر مواقع تعویض دنده ها را با دقت بالایی انجام می دهد. فقط گاهی اوقات هنگام تعویض دنده از یک به دو ممکن است کمی مکث داشته باشد و نه دنده با فاصله کم بین ضرایب باعث می شود در استراتژی کاهش دنده کمی ضعف حس شود، اما این مسائل عمدتا به چشم نمی آیند، که دقیقا همان چیزی است که شما می خواهید. تنها انتقاد دیگر ما این است که تحت فشار سنگین، این موتور بی صدا ترین موتور بازار نیست. صدای آن ناخوشایند نیست، اما به سختی در خاطر می ماند و به خوبی مدل های بی ام و یا آئودی عایق بندی نشده است.

بسیاری از این تجربیات در مدل دیزلی پلاگین هیبریدی 300de نیز صدق می کنند، اگرچه یک نوآوری افزوده برای حرکت الکتریکی نیز در آن وجود دارد. موتور الکتریکی 134 اسب بخاری قدرت کافی را برای همگام شدن با جریان ترافیک فراهم می کند و می تواند خودرو را تا سرعت 87 مایل بر ساعت پیش ببرد، به این معنی که در اکثر رانندگی های روزمره به ندرت به سراغ موتور روغنی 2.0 لیتری خواهید رفت.

هنگامی که موتور چهار سیلندر 195 اسب بخاری روشن می شود، قدرت بسیار چشمگیری در دورهای میانی و آرامش قابل توجهی ارائه می دهد، به شرطی که از رساندن دور موتور به خط قرمز خودداری کنید، جایی که صدای آن کاملا خشن می شود - اگرچه اگر گوش شما تحمل کند، نتیجه یک شتاب 0 تا 62 مایل بر ساعت در 6.4 ثانیه با کمک قدرت الکتریکی است که می تواند با هاچ بک های اسپرت رقابت کند.

به طور کلی، یکپارچه سازی قدرت موتور درون سوز و موتور الکتریکی نیز کاملا بدون نقص است. تنها زمانی که شما درخواست حداکثر شتاب را با عجله می کنید، GLC کمی سردرگم می شود، و گیربکس نه سرعته اتوماتیک، موتور دیزل و موتور سنکرون با تاخیر با هم درگیر می شوند زیرا سیستم الکترونیکی تلاش می کند تا تصمیم بگیرد کدام یک اول وارد عمل شود.

عملکرد

سواری و فرمان پذیری

از آنجا که این خودرو بر پایه پلتفرم اصلاح شده کلاس C است، انتظار دارید GLC دارای حسی اساسی از تعادل و اصالت باشد. هیچ کس در اینجا انتظار سطح درگیری در حد پورشه ماکان را ندارد، اما بلوغ و آرامش آسان از ویژگی های ضروری برای این برند خاص، در این بازه قیمتی است.

در واقع، GLC دارای استعدادی ذاتی در فرمان پذیری است، اما در جاده اولویت های آن بیشتر روزمره و عادی هستند، اگرچه ارزشمندی کمتری ندارند. این شاسی بلند جهت حرکت خود را با اطمینان دقیق و کنترل شده یک سدان سنتی تغییر می دهد، و این واقعیت که موقعیت رانندگی نسبتا پایین است، باعث می شود تا فرمان پذیری این خودرو به طرز چشمگیری شبیه به یک سواری باشد. بله، از نظر حس و بازخورد، فرمان کمی بی تفاوت عمل می کند، اما دقیق است، به خوبی هماهنگ شده و عمدتا شهودی است. خود حرکت فرمان به نظر می رسد نازکی خاصی دارد و باید گفت که هدایت خودروی رقیب یعنی بی ام و X3 به طور قابل توجهی از نظر عملکرد و حس غنی تر است، اما چنین نگرانی هایی بعید است که برای اکثریت مالکان مشکل ساز شود.

مشخصات ایده آل من از مدل GLC، مدلی خواهد بود که ما در بریتانیا دریافت نمی کنیم: یک مدل 400d سوار بر چرخ های 19 اینچی، احتمالا با طراحی داخلی قهوه ای سیه نا و مشکی. چنین خودرویی در سمت گران قیمت ها قرار می گیرد اما به طور بالقوه می تواند همراهی روزمره واقعا باشکوهی باشد.

اگر با سرعت بیشتر رانندگی کنید، مدل 300 به طور محسوسی ویژگی های دیفرانسیل عقب خود را نشان می دهد، اما در بیشتر مواقع با خنثی بودن بسیار پایدار هدایت می شود. این موضوع به آن اجازه می دهد تا مسافت ها را بسیار موثر و به راحتی پوشش دهد. همچنین توجه داشته باشید که در بریتانیا، تمامی مدل ها به جز مدل پلاگین هیبریدی 300e سوار بر فنرهای "اسپرت" مرسدس بنز هستند، که تعادل زیادی را به همراه دارند و به GLC کمک می کنند تا به طور مداوم نیروی موجود را به زمین منتقل کند. اگرچه در زمینه های دینامیکی مرزها را جابجا نمی کند، این یک شاسی بلند به اندازه کافی سریع است که ایمنی را در اولویت قرار می دهد، و این دقیقا همان چیزی است که مورد نیاز است.

راحتی و عایق بندی کابین

هنگامی که نسل اصلی GLC در سال 2016 وارد بازار شد، ما از سیستم تعلیق AMG Line آن به دلیل خشکی روی سطوح بی کیفیت انتقاد کردیم. هفت سال بعد، ما شکایت های مشابهی داریم - اگرچه از نظر شدت کمتر است. در حالی که مدل جدید GLC گام برداشتن اولیه خوبی دارد، فنرهای فولادی تعلیق AMG Line آن (که بدون شک چرخ های 20 اینچی مدل تست ما نیز کمکی به آن نمی کنند) هنوز برای جدا کردن شما از جاده های ناهموار تر دست و پنجه نرم می کنند و برخی از احساسات ناخوشایند به سمت ستون فرمان منتقل می شوند.

این خشکی به نظر می رسد یک مورد کلاسیک از تنظیم یک خودرو برای جاده های آلمان باشد، با توجه اندکی به اینکه ممکن است در بریتانیا چگونه عمل کند. هیچ یک از این موارد به شدت برجسته نیستند، اما قابل توجه هستند، بنابراین در حالی که مرسدس بنز در مورد کیفیت سواری باید پیشتاز بازار باشد، در این مورد محصول عمدتا خوب است اما به طور قابل توجهی (اگر اصلا باشد) از بی ام و X3 برتر نیست. به طور مشخص، یک کلاس C با چرخ های 19 اینچی در تقریبا تمامی موارد از یک GLC با چرخ های 20 اینچی کیفیت سواری بهتری دارد. خودروهای پلاگین مجهز به فنرهای بادی در محور عقب دارای نرمی بیشتری بر روی آسفالت های موج دار اما با کیفیت خوب هستند، اما نه آنقدر که یکی را بر دیگری ترجیح دهیم.

اخبار مرسدس بنز GLC

از نظر عایق بندی مطلق نیز، مدل GLC شاید آنقدرها که از برند مرسدس بنز انتظار دارید قدرتمند نباشد. موتور در حالت درجا آرام است، اما هنگام حرکت با سرعت 70 مایل بر ساعت، سطح صدای مدل 300 در داخل کابین حدود 69 دسی بل ثبت شد که حتی نتوانست بی ام و X1 xDrive23i (67 دسی بل) را شکست دهد - آن هم خودرویی که به سیستم تعلیق M Sport مجهز بود و اوایل امسال بررسی کردیم. موتور دیزل در مدل 300de نیز به همین شکل در استفاده های معمول عایق بندی خوبی دارد و تنها زمانی که در دورهای موتور بالا تحت فشار قرار می گیرد صدای آن آزاردهنده می شود. خوشبختانه، با داشتن گشتاور بسیار زیاد در دورهای میانی موتور، دلیل بسیار کمی برای وارد کردن فشار سخت به این موتور 2.0 لیتری وجود دارد.

مصرف سوخت و هزینه های نگهداری

جای تعجب نیست که ورود یک نسل جدید با خود افزایش قیمت ها را به همراه داشته است. در حالی که مدل خروجی GLC با مشخصات پایه 220d با قیمتی کمتر از 45000 پوند قابل خریداری بود، اما مدل معادل نسل جدید اکنون اندکی کمتر از 53000 پوند هزینه در بر دارد. البته، اضافه شدن سیستم هیبریدی خفیف به پیشرانه برای مرسدس بنز بی هزینه نبوده و هزینه تمام قطعات به طور کلی افزایش یافته است. اما این خودرویی است که بیش از هر زمان دیگری گران قیمت شده است و خرید نقدی آن هزینه بیشتری نسبت به جایگزین هایی از بی ام و، آئودی و لکسوس دارد، بنابراین خریداران انتظار بهبودهایی در زمینه های مشخص را خواهند داشت.

یکی از این زمینه ها تجهیزات استاندارد خودرو است که مدل GLC به طور کلی در تمامی مدل ها به خوبی تجهیز شده است، اگرچه برای دریافت سقف پانوراما که واقعا فضای کابین را بهتر می کند، یا سیستم صوتی Burmester مجهز به 13 بلندگو، باید به سراغ بالاترین تریم یعنی AMG Line Premium Plus بروید. از نظر امکانات دیجیتالی نیز تنها دلایلی که برای رفتن به سطح تجهیزاتی بالاتر از مدل پایه وجود دارد این است که شما نیاز به یک نمایشگر هدآپ و واقعیت افزوده برای مسیریابی داشته باشید.

مدل پایه یعنی AMG Line را در نظر بگیرید. این مدل بهترین کیفیت سواری را در مجموعه ارائه می دهد و به خوبی تجهیز شده و مجهز به سیستم کامل سرگرمی MBUX است. تنها جای تاسف است که نمی توانید یکی از فضاهای داخلی رنگارنگ تر را روی آن سفارش دهید.

از نظر کارایی و مصرف سوخت، خودروی آزمایشی 300 ما در مسافرت ها مصرف سوخت 41.2 مایل بر گالون را ثبت کرد که با یک مخزن سوخت 62 لیتری، به برد حرکتی 561 مایل ترجمه می شود. استفاده معقولانه از پدال گاز، همراه با قدرت کمکی ملایم 23 اسب بخاری سیستم هیبریدی خفیف، به شما اجازه می دهد تا در رانندگی های روزمره به مصرف سوخت در محدوده اواسط تا اواخر دهه 30 مایل بر گالون دست یابید.

برای نهایت بهره وری اسمی روی کاغذ، مدل 300de شکست دادن سختی دارد. به لطف موتور دیزل کم مصرف و برد خودروی الکتریکی نزدیک به 80 مایل، مدل پلاگین هیبریدی وعده مصرف شگفت انگیز 565 مایل بر گالون در پمپ بنزین را می دهد. البته، در دنیای واقعی به سختی می توانید به این ارقام نزدیک شوید، مگر اینکه به طور مکرر از موتور الکتریکی برای اکثر رانندگی های خود استفاده کنید، که در این صورت شاید خرید یک خودروی تمام الکتریکی گزینه بهتری باشد.

با این حال، شکی وجود ندارد که مدل 300de (و معادل بنزینی آن یعنی 300e) انتخاب های مقرون به صرفه ای برای خرید شرکتی هستند. با داشتن نرخ سود مزایای غیرنقدی که تنها 5 درصد است، خودروهای پلاگین هیبریدی (PHEV) سالانه حدود 3000 پوند مالیات کمتری نسبت به نسخه ارزان تر و کندتر 220d برای کاربران به همراه خواهند داشت. با این وجود، مدل بنزینی 300e به دلیل قیمت پایین تر، هزینه کمتری دارد، بنابراین برای توجیه پرداخت هزینه بیشتر واقعا باید به کارایی برتر و اندک موتور دیزلی علاقه داشته باشید.