«همه ما آن ها را می شناسیم، تاکسی های لندن، و اکثر ما در مقطعی به عنوان 'مسافر' سوار آن ها شده ایم. اما تعداد بسیار کمی از مالکان خودروهای معمولی تا به حال رانندگی با یک تاکسی را تجربه کرده اند.»

این جمله آغازین داستانی بود که در مجله اتوکار در تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۳۷ با عنوان «سه روز با یک تاکسی» منتشر شد. ما یک تاکسی آستین ۱۲ اسب بخاری ساخت بیرمنگام را به پیست بروکلندز بردیم، جایی که شتاب ۰ تا ۳۰ مایل بر ساعت را در زمان ترسناک ۱۹.۱ ثانیه طی کرد و میانگین سرعت ۴۷.۶۲ مایل بر ساعت را در یک چهارم مایل ثبت کرد. این خودرو دایره چرخشی معادل ۷.۶۲ متر داشت، قیمت آن با بدنه لاندولت تکی ۳۷۰ پوند بود و در شهر «به همان اندازه که تصور می شد خوش دست» ارزیابی شد. این خودرو کاملاً متناسب با هدف خود بود و تنها ناامیدی این بود که آزمایش کننده ما در واقع هرگز توسط مسافری صدا زده نشد.

مفهوم «تناسب با هدف» دلیلی است که تست جاده ای یک تاکسی سیاه در سال ۲۰۲۳ به اندازه سال ۱۹۳۷ تمرینی جالب است. جدیدترین مدل TX توسط شرکت خودروهای الکتریکی لندن (LEVC) همان قدر برای حمل مسافر دقیق تنظیم شده است که پورشه 911 GT3 RS برای دور زدن در نوربرگ رینگ یا خودروی شغال ۲ ارتش بریتانیا برای عبور از زمین های خشن طراحی شده است. هر چیزی که اینقدر تخصصی باشد شایسته توجه است – بدون فراموش کردن این واقعیت که هر کسی می تواند مالک یک LEVC TX باشد. تجربه رانندگی با خودروهای خاص و متفاوت، مانند آنچه در اجاره ماشین در کیش تجربه می شود، همیشه جذابیت های خود را دارد.

تاکسی سیاه از سال ۱۹۳۷ راه درازی را پیموده است. تا همین اواخر، دیزل سوخت انتخابی بود، اما از سال ۲۰۱۸ تمام تاکسی های جدید دارای مجوز باید قابلیت انتشار صفر آلایندگی را داشته باشند. مدل LEVC TX مورد بحث در اینجا یک خودروی پلاگین هیبریدی بنزینی با افزایش دهنده برد (Range-extender) است و با فروش بیش از ۱۰,۰۰۰ دستگاه در سراسر جهان از سال ۲۰۱۷، در حال حاضر حدود ۴۰ درصد از ناوگان تاکسی سیاه لندن را تشکیل می دهد. خود رانندگان تاکسی به وضوح به آن امتیاز بالایی می دهند، اما برای بقیه ما چه حسی دارد؟ زمان آن رسیده که بفهمیم.

نتیجه گیری

مدل تست شده: LEVC Vista
امتیاز: ۸

LEVC TX

نظرت چیه رئیس؟ احتمالاً کامل ترین تاکسی روی کره زمین.

نقاط قوت: مانورپذیری باورنکردنی با دید عالی در همه جهات همراه شده است - رانندگی و نگهداری آسان، با کیفیت درک شده به طرز شگفت آوری بالا - پیشرانه افزایش دهنده برد چندمنظوره با برد الکتریکی اضافی در سال ۲۰۲۳ تمیزتر شده است.

نقاط ضعف: موتور بنزینی سه سیلندر حتی در سرعت های ثابت میل لنگ چندان بی صدا نیست - مصرف سوخت واقعی موتور اگر بهتر بود برد کلی را بهبود می بخشید - حداکثر نرخ شارژ ۵۰ کیلووات با گسترش شارژرهای سریع، کم به نظر می رسد.

طراحی و استایل

برای مدت طولانی فرهنگ تاکسی بریتانیا حول محور Mann & Overton می چرخید که در سال ۱۹۰۸ شروع به واردات وسایل نقلیه از فرانسه کرد. در سال ۱۹۴۸، این شرکت به آستین، همراه با اتاق ساز Carbodies، سفارش ساخت FX3 را داد که شبح کلاسیک تاکسی را معرفی کرد. تا سال ۱۹۸۵، شرکت Manganese Bronze Holdings هر دو شرکت را تصاحب کرد، سپس خودروساز چینی جیلی در سال ۲۰۰۶ با هدف ساخت تاکسی در شانگهای برای بازارهای بین المللی به این جمع پیوست. تا سال ۲۰۱۳، جیلی به طور کامل مالکیت را در اختیار گرفت، در سال ۲۰۱۷ نام تجاری را به LEVC تغییر داد و یک کارخانه ۵۰۰ میلیون پوندی در آنستی، نزدیک کاونتری افتتاح کرد.

این ما را به زمان حال می رساند، پس در مورد TX که مهندسی و ساخت بریتانیا را دارد چه می توان گفت؟ این خودرو چهره ای با ابهت دارد اما در واقع اندازه ای مشابه BMW X5 دارد، اگرچه کمی کوتاه تر و باریک تر است، و برای امکان ایستادن خمیده مسافر جهت ورود و خروج، حدود ۱۴۰ میلی متر بلندتر است. طراحی بیرونی که بر اساس مفهومی از استودیوی بارسلونای جیلی ابداع شده است، گویای همه چیز است. اگرچه شاید در مقایسه با تاکسی های سیاه قدیمی کمی بی شکل باشد، اما این همچنان قابل تشخیص ترین وسیله نقلیه در جهان است، با قطعات کرومی و برجستگی های عقب خوش فرم. با این حال، در زیر پنل های کامپوزیت که به راحتی قابل تعویض هستند، TX جالب ترین و چشمگیرترین ویژگی های خود را پنهان کرده است.

کالسکه مسافربری LEVC از پایه طراحی شده است و از یک وسیله نقلیه موجود اقتباس نشده است، بنابراین از یک مونوکوک آلومینیومی چسبی سفارشی استفاده می کند که در محل چسبانده و پخته می شود. وزن سازه تنها ۳۷۰ کیلوگرم است – حدود ۳۰ درصد سبک تر از یک سازه فولادی معادل – و به این معنی است که در تریم پایه، TX وزن خالصی کمتر از ۲۱۵۰ کیلوگرم دارد. در مشخصات بالاتر، مانند خودروی تست Vista ما، که دارای شش صندلی مسافر و یک رمپ ویلچر قابل باز شدن است، این وزن به ۲۲۳۰ کیلوگرم افزایش می یابد – که با توجه به وجود باتری، هنوز کمتر از آن چیزی است که انتظار دارید.

آن باتری یک بسته لیتیوم یونی ۳۴.۶ کیلووات ساعتی است (که اخیراً از ۳۱.۰ کیلووات ساعت افزایش یافته است)، که به صورت تخت در زیر قسمت جلوی فاصله بین دو محور، جلوتر از محفظه ذخیره سازی رمپ ویلچر قرار دارد. این باتری موتور الکتریکی ۱۴۸ اسب بخاری نصب شده در عقب خودرو را تغذیه می کند و برد دارای رتبه WLTP معادل ۷۸ مایل را ارائه می دهد. اگر باتری تمام شود، یا راننده بخواهد سطح شارژ فعلی را حفظ کند، موتور بنزینی سه سیلندر نصب شده در جلوی TX برای شارژ مجدد باتری محرک استفاده می شود. این موتور هرگز چرخ ها را مستقیماً به حرکت در نمی آورد.

از این نظر، TX بی شباهت به واکسهال آمپرا یا BMW i3 Range Extender نیست، اما همین حرف را نمی توان در مورد سیستم تعلیق و فرمان گفت. در عقب یک فنر تخت عرضی وجود دارد، در حالی که در جلو TX از یک استرات مک فرسون دو محوره جفت شده با اتصالات فرمان آکرمن استفاده می کند تا دامنه های قفل فرمان بسیار هیجان انگیزی را ارائه دهد. دایره چرخش ۸.۴۵ متری درست در محدوده ۸.۵۴ متری تعیین شده توسط شرایط تناسب اندام سازمان حمل و نقل لندن برای تاکسی های دارای مجوز قرار دارد. برای مقایسه، یک X5 حداقل به ۱۲.۶ متر نیاز دارد. این مانورپذیری یادآور سهولت رانندگی در تورهای تفریحی کیش است.

نکات فرمان پذیری

اگر ویژگی منحصر به فرد فروش جیپ رانگلر زاویه شکست آن است و فراری موتور V12 آن، پس LEVC TX مسلماً بیشتر با هندسه فرمان آکرمن خود تعریف می شود تا هر چیز دیگری، حتی طراحی بیرونی.

در حالی که اکثر خودروهای سواری می توانند چرخ داخلی خود را تا حدود ۳۰ درجه بچرخانند، TX می تواند تا ۶۰ درجه بچرخد. این همان چیزی است که به یک وسیله نقلیه نسبتاً طولانی اجازه می دهد تا نیاز دایره چرخش زیر ۲۵ فوت (۸.۵۳ متر) سازمان حمل و نقل لندن را برآورده کند، که عددی تصادفی به نظر می رسد اما در واقع چیزی است که برای دور زدن میدان بیرون هتل ساووی در خیابان استرند ضروری است.

سخت افزاری که این امکان را فراهم می کند نسبتاً آسان بسته بندی می شود و شامل یک بازوی فرمان دو محوره کوتاه تر اضافی است که وقتی جعبه فرمان معمولی به حد نهایی حرکت خود می رسد، وارد عمل می شود. نکته واقعاً هوشمندانه این است که باعث نمی شود فرمان TX در استفاده عادی احساس غیرطبیعی داشته باشد.

وزن ها و اندازه ها

• مدل تست شده: LEVC Vista
• قیمت: ۶۲,۷۱۹ پوند (با کمک هزینه تاکسی پلاگین)
• قیمت نمونه تست شده: ۶۷,۱۲۹ پوند
• وزن اعلام شده: ۲۲۳۰ کیلوگرم
• وزن خالص: ۲۲۶۵ کیلوگرم (تست شده)
• سایز چرخ (تست شده): 7Jx17 اینچ

فضای داخلی

مالکیت جیلی به LEVC دسترسی به انبار قطعات قدرتمندی را می دهد. روی صندلی راننده بنشینید و غیرممکن است متوجه نشوید که فرمان مرتب، صفحه نمایش لمسی عمودی و انتخابگر دنده کوتاه همگی از مدل هایی مانند ولوو XC40 قابل تشخیص هستند. مواد و روکش ها کاربردی تر هستند و پلاستیک های سخت در سایه های مختلف خاکستری فراوانند، اما در خودروهای با مشخصات بالاتر، داشبورد بالایی و درب محفظه مرکزی با مواد مصنوعی نرم پوشانده شده اند و صندلی ها کاملاً برقی با تنظیمات خوب هستند. یک شیفت هشت ساعته دقیقاً به راحتی نمی گذرد، اما بی جهت هم دشوار نخواهد بود.

دید فوق العاده و صفحه محافظ راننده خودروی ما باعث می شود کابین TX نسبتاً راحت و ایمن احساس شود. فضای داخلی همچنین به طرز چشمگیری بدون صدای جیرجیر است که به استحکام مونوکوک آلومینیومی اشاره دارد.

وقتی ماشین را از LEVC تحویل گرفتم، یک TX با مشخصات کلایو ساتون (Clive Sutton) در لابی بود. بیرون استاندارد اما داخل کاملاً مجلل، چیزی است که لندنی های ثروتمند که می خواهند کاملاً ناشناس سفر کنند گاهی درخواست می کنند. می توانم جذابیت آن را درک کنم. این یادآور خدمات VIP و لوکس در رزرو آنلاین تفریحات کیش است.

فضای ذخیره سازی عمدتاً خوب است. به جز محفظه مرکزی، یک جیب درب عمیق و یک شیار برای کاغذها در سقف وجود دارد، اما فضایی که صندلی سرنشین جلو در آن قرار می گرفت برای چمدان های حجیم رزرو شده است، بنابراین راننده نمی تواند به راحتی از آن استفاده کند. یک جعبه قفل دار در زیر صندلی راننده وجود دارد و جا لیوانی ها را می توان روی یک ریل آلومینیومی ثابت شده در سمت دور تونل انتقال قدرت پیچ کرد. با این حال، برخی از آزمایش کنندگان اشاره کردند که هنگام پیاده شدن چقدر آسان است که مچ پای خود را به لبه جلویی ریل صندلی بزنید.

اما یک راننده تاکسی وظیفه شناس به همان اندازه که به راحتی خود اهمیت می دهد، به راحتی مسافرانش نیز اهمیت می دهد. TX ناامید نمی کند، اما شایان ذکر است که – همانطور که بسیاری از لندنی ها می دانند – سه صندلی رو به جلو به مراتب برای استراحت دوستانه تر از سه صندلی تاشو رو به عقب هستند. این تفاوت بعید است برای کسی که صرفاً سپاسگزار است که در ساعات اولیه صبح به خانه برده می شود، شاید کمی خسته، مهم باشد. اما کسانی که مثلاً برای رفتن به یک عروسی در آن سوی شهر سفر می کنند، باید صندلی خود را با دقت بیشتری انتخاب کنند.

TX در غیر این صورت کمبودی ندارد. سقف شیشه ای مدل Vista فضای شهری شگفت انگیزی را ایجاد می کند. همچنین وای فای داخلی، سوکت های USB، کنترل دما و یک اینترکام برای صحبت واضح تر با راننده وجود دارد. هر صندلی دارای کمربند ایمنی است و دو صندلی نیز دارای نقاط ایزوفیکس هستند. فضای پا مسئله ای نیست. با کمتر از چهار سرنشین، حتی لندروور رنج روور LWB را فراموش کنید: ما در مورد چیزی نزدیک تر به یک جت شخصی صحبت می کنیم. وقتی همه شش صندلی استفاده می شوند فضا تنگ تر است، اما تنها نقطه فشار احتمالی جفت صندلی روبرو درست پشت راننده است. بلندقدترین همراهان خود را در این صندلی ها قرار ندهید و همه چیز خوب خواهد بود.

سیستم چندرسانه ای

TX از یک پنل ابزار LCD به عنوان استاندارد استفاده می کند و اگرچه به اندازه پیشنهادات تازه تر در جاهای دیگر صنعت واضح نیست، اما به اندازه کافی مرتب است و در این کاربرد به خوبی خدمت می کند. در سمت چپ آن، صفحه نمایش لمسی مرکزی ۹ اینچی یک واحد تهیه شده از ولوو است با همان تجربه کاربری خسته کننده ای که در خودروهایی مانند XC40 و V90 آن سازنده یافته ایم. دارای ناوبری ماهواره ای و DAB است و یک گرافیک جالب وجود دارد که نشان می دهد پیشرانه چه کاری انجام می دهد، اما پیدا کردن راه در سیستم دشوار است.

به طور قابل توجهی، این سیستم با Apple CarPlay یا Android Auto سازگار نیست، که چیزی است که باید در دور بعدی به روزرسانی ها اصلاح شود. در همین حال، کیفیت صدا همانطور که انتظار می رود است، یعنی نسبتاً ضعیف. LEVC هرگز قرار نیست یک سیستم Bang & Olufsen را در TX ارائه دهد؛ اگر این کار را می کرد، احتمالاً چند تایی می فروخت.

موتورها و عملکرد

لندن تا حد زیادی در مناطق با محدودیت ۲۰ مایل بر ساعت پوشیده شده است، بنابراین سرعت خط مستقیم در اینجا تقریباً به اندازه پالایش غلتشی برای یک آریل اتم بی ربط است. اما ما باید به هر حال به آن بپردازیم، به ویژه به این دلیل که تاکسی های سیاه به طور مرتب به فرودگاه های مداری شهر و گاهی اوقات بسیار دورتر سفر می کنند. آن ها باید بتوانند در ترافیک سریع حرکت کنند.

TX لانچ کنترل ندارد اما به طور واضح از حالت سکون حرکت می کند و در ۳۰ مایل بر ساعت تنها چند دهم ثانیه از زمان شتاب ما برای هوندا E عقب تر است – ماشینی کوچکتر اما به همان اندازه متمرکز بر شهر با عملکرد مناسب برای نقش خود. پس از آن TX سنگین تر می شود. در نهایت در ۱۲.۷ ثانیه به ۶۰ مایل بر ساعت می رسد که با ادعای ۱۳.۲ ثانیه ای ۰-۶۲ مایل بر ساعت LEVC مطابقت دارد. با شش مسافر – احتمالاً ۴۰۰ کیلوگرم اضافی – باید فرض کرد که عملکرد تا حدودی کند خواهد شد. حداکثر سرعت ثبت شده ۸۱ مایل بر ساعت بود – بیش از اندازه کافی در بریتانیا.

اما اگر TX برای رسیدن به سرعت کروز خود کند است، حفظ آن پس از رسیدن نسبتاً آسان است. این خودرو با خوشحالی در بزرگراه می نشیند و با سهولت قابل قبولی از ۶۰ به ۷۰ مایل بر ساعت شتاب می گیرد. هرگز احساس نمی کنید که مجبورید پدال گاز را به کف بچسبانید، و ما متوجه هیچ کمبودی در نیروی پیشران نشدیم زمانی که پیشرانه در حالت Save بود (یعنی حفظ وضعیت شارژ باتری) و موتور بنزینی ۱.۵ لیتری برای استفاده فوری برق تولید می کرد.

TX همچنین برای رانندگی در سرعت های شهری بصری است. پاسخ دریچه گاز سریع است اما تیز نیست، و ترمزها زود و قاطع می گیرند اما پس از آن به راحتی قابل تنظیم هستند. احساس می شود که فکر زیادی روی چنین جزئیاتی رفته است و نتیجه واضح است: رانندگی با TX هرگز خسته کننده نیست.

اگر بخواهیم انتقاد معناداری از نظر عملکرد وارد کنیم، مربوط به مسافت ترمز کامل است. حتی بدون مسافر، خودرو به ۹.۶ متر نیاز داشت تا از ۳۰ مایل بر ساعت به توقف کامل برسد. این تقریباً یک متر بیشتر از مسافت مورد نیاز اکثر شاسی بلندهای فول سایز مانند مرسدس بنز GLC و BMW X7 است. در مناطق پر رفت و آمد و با عابران پیاده غیرقابل پیش بینی، انتظار عملکرد بهتری دارید.

عملکرد

• شتاب ۰-۶۲ مایل بر ساعت (ادعا شده): ۱۳.۲ ثانیه
• شتاب ۰-۶۲ مایل بر ساعت (تست شده): ۱۲.۷ ثانیه (تا ۶۰ مایل بر ساعت)
• شتاب ۳۰-۷۰ مایل بر ساعت (تست شده): ۱۱.۸ ثانیه
• حداکثر سرعت (ادعا شده): ۸۰.۱ مایل بر ساعت
• نسبت قدرت به وزن: ۶۶ اسب بخار بر تن
• نسبت گشتاور به وزن: ۸۳ پوند فوت بر تن
• خروجی مخصوص: ۶۱ اسب بخار بر لیتر

سواری و هندلینگ

TX به طرز عجیبی خوب هندل می شود. فاصله بین دو محور سخاوتمندانه و طرح دیفرانسیل عقب به آن پایه ای اساساً محکم برای عملیات دینامیکی می دهد، اما با این حال هندلینگ شگفت آور مرتبی دارد. وقتی از شهر خارج شدید، با جاده های روستایی روان روبرو خواهد شد، اگر نه با زرق و برق، اما با چیزی نزدیک به آن، و نشانه کمی از غلتش بدنه کنترل نشده و تعادل سنگین در پیچ ها که بر اساس نگاه کردن به بدنه انتظار دارید، نشان می دهد.

شاید یک دستورالعمل مکانیکی ساده کمک می کند. TX دارای سیستم تعلیق غیرفعال است، از فرمان الکتروهیدرولیک استفاده می کند و ساختار سفتی دارد. علاوه بر این، بازوهای اکستنشن آکرمن – آن هایی که اجازه می دهند چرخ های جلو حدود ۶۰ درجه بچرخند – به نظر نمی رسد عملکرد فرمان را هنگام حرکت در قوس های متوسط تر خراب کنند. تلاش LEVC شور و حال بیشتری نسبت به بسیاری از کراس اوورهای ناشناس دارد، اگرچه همانطور که در مورد آستین در سال ۱۹۳۷ گفتیم، بعید است که هرگز یک TX را برای لذت بردن مستقر کنید.

پایداری خوب است. حتی زمانی که به شکلی افراطی رانده می شود، پتانسیل کمی برای واژگونی به نظر می رسد، و تحت قدرت کامل، TX با نقض سطوح متوسط چسبندگی خود، بی ضرر به سمت کم فرمانی می رود. آیا می توانید آن را وادار به لغزش کنید؟ فقط یک ذره. شایان ذکر است که مهندسان پشت این خودرو اکنون در مراحل نهایی توسعه Polestar 5 مشغول هستند. و نباید مانورپذیری را فراموش کنیم. به طور خلاصه، به طرز عجیبی خوب است. احساس می شود که دارید روی یک سکه دور می زنید.

راحتی و عایق بندی

TX از دامنه حرکت سیستم تعلیق غیرمعمول سخاوتمندانه بهره می برد و با وجود استعداد دینامیکی غیرمنتظره اش، مجبور نیست امتیازات زیادی (اگر اصلاً) به هندلینگ خوب بدهد. وقتی نوبت به جاده های دانه دار چالش برانگیز پایتخت ما می رسد، دیواره های تایر با فاق ۶۵ نیز سودمند هستند.

روی هم رفته، بنابراین نباید تعجب آور باشد که TX سواری خوبی دارد. به ویژه در جذب سرعت گیرها مهارت دارد، کاری که به شیوه ای انجام می دهد که حتی رنج روور هم نمی تواند با آن مطابقت کند. ممکن است وسوسه انگیز باشد که با این واقعیت که صندلی های TX به اندازه صندلی هایی که در یک خودروی سواری معمولی ۷۰,۰۰۰ پوندی پیدا می کنید در بر گیرنده نیستند، و اینکه فضای داخلی البته سردتر و پلاستیکی تر است، منحرف شوید، اما از نظر کیفیت سواری اولیه خالص در سرعت های پایین، این خودرو به خوبی هر چیز دیگری است. یک هشدار این است که پیشرفت برای مسافران دقیقاً به اندازه راننده آرام نیست. مورد دیگر، که همه را تحت تأثیر قرار می دهد، این است که موتور افزایش دهنده برد می تواند کاملاً پر سر و صدا، لرزان و حتی نفس دار باشد – گاهی اوقات به طرز مزاحمی.

با افزایش سرعت، کمبود نسبی عایق بندی TX در مقایسه با سدان ها و کراس اوورهای با اندازه مشابه نیز افزایش می یابد. در ۳۰ مایل بر ساعت ما ۵۹ دسی بل را اندازه گرفتیم که آن را ساکت تر از هوندا E (۶۱ دسی بل) اما بسیار پر سر و صداتر از رنج روور (۵۲ دسی بل) و تقریبا هر شاسی بلند با اندازه مشابه دیگری می کند. زمانی که با سرعت بزرگراه حرکت می کنید، TX ۷۰ دسی بل تولید می کند، در حالی که حتی یک هیوندای سانتافه دیزلی سه ساله با ۶۴ دسی بل زمزمه می کند. با این حال، با توجه به اینکه میانگین سرعت روزانه به سختی دورقمی می شود، جریمه کردن TX در این زمینه خیلی سختگیرانه خواهد بود.

مصرف سوخت و هزینه های نگهداری

LEVC می گوید مدل ارتقا یافته ۲۰۲۳ با افزایش دهنده برد TX حدود ۱۵۰ پوند در هفته کمتر از مدل دیزلی قبلی خود هزینه دارد. با این حال، خرید این خودرو ارزان نیست (همانطور که ممکن است از یک مدل با حجم تولید نسبتاً کم با شاسی تمام آلومینیومی انتظار داشته باشید). قیمت ها از ۶۶,۴۰۰ پوند برای مدل Icon شروع می شود، اما ۹۵ درصد سفارشات برای مدل Vista با درجه بالاتر است. این عمدتاً به این دلیل است که هر TX واجد شرایط دریافت ۷۵۰۰ پوند کمک هزینه تاکسی پلاگین است که قیمت را حتی در صورت نصب بسته Comfort Plus به ۶۶,۸۵۹ پوند کاهش می دهد.

گارانتی استاندارد برای سه سال یا ۱۲۰,۰۰۰ مایل اجرا می شود و سرویس دهی به طور کلی ارزان تر از خودروهای سواری شخصی با قیمت مشابه است. LEVC همچنین دارای تعمیرگاه های مجاز متعددی در لندن است و این ها می توانند یک سپر آسیب دیده را در عرض چند ساعت تعمیر کنند. البته، بهره برداری از TX همانطور که در نظر گرفته شده است صرفاً مسئله مقرون به صرفه بودن نیست؛ شما همچنین باید امتحان "دانش" (The Knowledge) را گذرانده باشید و درک دقیقی از لندن و حدود ۲۵,۰۰۰ خیابان آن داشته باشید.

TX با بالاترین مشخصات با فرش عرضه می شود، اما تقریبا همه رانندگان تاکسی به دلایل واضح وینیل را انتخاب می کنند. رنگ سیاه نیز همیشه برای تاکسی ها سنتی بوده است زیرا ارزان است، اما سفید، آبی، بنفش تیره و قرمز گزینه های دیگر هستند.

در تجربه ما، ژنراتور موتور بنزینی حدود ۲۲ مایل بر گالن (۱۰.۷ لیتر در صد کیلومتر) کار می کرد. با قدرت باتری به تنهایی، می توانید انتظار حدود ۶۰ مایل (۹۶ کیلومتر) را در تابستان داشته باشید، اما این بدون شک در زمستان کاهش می یابد. با یک مخزن سوخت ۳۶ لیتری، کل برد واقعی حدود ۲۵۸ مایل (۴۱۵ کیلومتر) است.