با توجه به اینکه خودروهای پرفورمنس با حجم موتور بالا در اروپا یکی پس از دیگری در حال حذف شدن هستند، خبر بازگشت فورد موستانگ برای یک دور دیگر، غافلگیری خوشایندی است.

و این خودرو نه به عنوان یک کالای تقریبا قاچاق که تنها از طریق واردات شخص ثالث قابل دستیابی باشد، بلکه به عنوان یک مدل تولیدی واقعی با مشخصات نمایندگی، فرمان راست و گارانتی طولانی وارد بازار می‌شود. فراتر از آن، خودروی نسل هفتم که با کد S650 شناخته می‌شود، نام کاملا جدیدی را نیز برای موستانگ به ارمغان می‌آورد: دارک هورس (Dark Horse). این همان مدلی است که ما در اینجا تست می‌کنیم. اگر به دنبال تجربه رانندگی با خودروهای خاص آمریکایی در ایران هستید، اجاره ماشین در کیش می‌تواند گزینه‌ای جذاب برای شما باشد.

در ادامه به بررسی دقیق چیستیِ دارک هورس خواهیم پرداخت، اما مفهوم آن ساده است. فورد هرگز از مزین کردن نسخه‌های ویژه خودروی عضلانی مشهور خود با نام‌های اختصاصی نترسیده است – در گذشته مدل‌های Boss، Mach 1، Bullitt و دوقلوهای شلبی GT350 و GT500 را داشته‌ایم – و دارک هورس صرفا جدیدترین عضو این گروه است. این مدل، موستانگ GT معمولی را می‌گیرد و سیستم انتقال قدرت و شاسی آن را اصلاح می‌کند تا خودرو را برای پیست توانمندتر کند – و شاید گزینه‌ای جذاب‌تر برای جاده‌های فرعی باشد. در آمریکا، یک "پکیج هندلینگ" برای ارتقای بیشتر با لاستیک‌های پهن‌تر و هندسه سیستم تعلیق تهاجمی‌تر موجود است، هرچند این پکیج در حال حاضر در بریتانیا ارائه نمی‌شود.

این بدان معنا نیست که دارک هورس جذاب‌ترین نسخه موستانگ S650 خواهد بود. نسخه‌های شلبی در راه هستند، همانطور که مدل ترسناک GTD نیز عرضه خواهد شد. بهتر است دارک هورس را به عنوان نسخه فورد از پورشه 911 کاررا GTS در مقایسه با کاررا سطح پایه در نظر بگیرید. روی کاغذ، این خودرو سفت و سخت‌تر شده، نه اینکه کاملا دگرگون شده باشد. از سوی دیگر، GTD یک غول ۸۰۰ اسب بخاری با قیمتی حدود ۳۱۵ هزار پوند است که برای رقابت با امثال 911 GT3 RS طراحی شده است. در پایین‌ترین رده، موتور ۲.۳ لیتری چهار سیلندر همچنان در برخی بازارها (نه بریتانیا) در دسترس است. روی هم رفته، گستره مدل‌های "پونی" اصلی هرگز به این وسعت نبوده است، که در فضای قانونی فعلی یک دستاورد محسوب می‌شود.

با این حال، برای خریداران بریتانیایی، دارک هورس هزینه‌بر است. در ایالات متحده، قیمت این خودرو از کمی بیش از ۶۳,۰۰۰ دلار (تقریبا ۵۰,۰۰۰ پوند) شروع می‌شود؛ در اینجا، قیمت آن به مرز ۷۰,۰۰۰ پوند نزدیک می‌شود. افزایش قیمت در آن سوی اقیانوس اطلس چیز جدیدی نیست، اما این قیمت، موستانگ متمرکزتر را در رقابت با جایگزین‌های بسیار بااستعدادی قرار می‌دهد، به ویژه بی ام و M2 به‌روزرسانی شده. همچنین این قیمت ۱۰,۰۰۰ پوند بیشتر از خودرویی است که دارک هورس عملا جایگزین آن می‌شود – یعنی مدل Mach 1 نسل S550. آیا ارزشش را دارد؟ زمان آن رسیده که بفهمیم.

نمونه‌های موجود فورد موستانگ دارک هورس

فورد موستانگ دارک هورس

طراحی و استایل

تنها کافی است نگاهی به ابعاد موستانگ S650، چه در مدل استاندارد GT و چه در نسخه دارک هورس بیندازید تا بدانید که خودروی جدید بیشتر یک فیس‌لیفت سنگین است تا یک مدل کاملا جدید. اتاق شیشه‌ای و سقف به طور کامل از نسل قبلی منتقل شده‌اند و ابعاد کلی تنها اندکی تفاوت دارد.

با این حال، بعید است خودروی جدید را با مدل قدیمی اشتباه بگیرید. چراغ‌های جلو که از زیر ابرویی درهم‌کشیده و تهاجمی می‌درخشند، اکنون دارای ال‌ای‌دی‌های خط‌فاصله‌مانند در بالای خوشه چراغ هستند. ناحیه جلوپنجره نیز اکنون پرجزئیات‌تر شده و ظاهری سه‌بعدی‌تر به خود گرفته است. عقب خودرو نیز به همان اندازه چشمگیر است، با چراغ‌های عقب سه‌خطی سنتی موستانگ که دو طرف درب صندوقی را که به شکل V عمیق فشرده شده، احاطه کرده‌اند. S650 همچنین دارای برجستگی‌های گلگیر مشخص‌تری نسبت به سلف خود و یک خروجی هوای مرکزی روی کاپوت است.

دارک هورس با بال عقب مرتب و مجموعه برچسب‌هایش، همراه با مجموعه‌ای از رینگ‌های آلیاژی که اگرچه بزرگ‌تر از نمونه‌های GT معمولی نیستند اما الگوی پره‌های ساده‌تری دارند، بیشتر متمایز می‌شود. برای چنین خودروی بزرگی، جای تعجب دارد که رینگ‌ها در هر دو محور تنها ۱۹ اینچ قطر دارند، با دیواره‌های لاستیک سخاوتمندانه.

مونتاژ همچنان در کارخانه فلت راک فورد در میشیگان انجام می‌شود، جایی که موتور V8 کایوت در جلوی مونوکوک فولادی عظیم خودرو قرار می‌گیرد. اینکه این واحد ۵۰۳۸ سی‌سی غرشان چقدر قدرت تولید می‌کند به مشخصات و بازار محلی شما بستگی دارد. در ایالات متحده، مدل پایه GT 5.0 قدرتی معادل ۴۸۰ اسب بخار و دارک هورس ۵۰۰ اسب بخار تولید می‌کند. در بریتانیا، موتور برای رعایت استانداردهای آلایندگی محدود شده است که منجر به ارقام ضعیف‌تر ۴۴۶ و ۴۵۳ اسب بخار می‌شود.

این بدان معناست که دارک هورس قدرتمندتر از موستانگ بولیت که در سال ۲۰۱۸ تست کردیم نیست، و خودروی تست دارک هورس ما نیز ۷۰ کیلوگرم سنگین‌تر از سلف خود بود، اگرچه سهم عمده‌ای از این رقم را می‌توان به وجود گیربکس ۱۰ سرعته ساخت خود فورد نسبت داد که می‌توان آن را بدون هزینه اضافی سفارش داد.

همانطور که برخی از شما ممکن است به یاد داشته باشید، مدل بولیت تنها با گیربکس دستی در دسترس بود. با این حال، واحد شش سرعته ساخت گتراگ آن خودرو نباید با واحد شیرین‌تر Tremec TR-3160 که بعدا در ماخ ۱ ظاهر شد – نسخه‌ای ویژه برای پایان نسل S550 – اشتباه گرفته شود. و این ترمک با ضریب دنده‌های نزدیک‌ترش است که می‌توان روی دارک هورس سفارش داد، در حالی که موستانگ ۵.۰ لیتری پایه همچنان از گتراگ استفاده می‌کند. دارک هورس همچنین با دیفرانسیل تورسن عرضه می‌شود.

کاپوت را باز کنید و خواهید دید که این آخرین نسخه از کایوت (نسل چهارم) اکنون دارای دومین دریچه گاز با قطر ۸۰ میلی‌متر برای منیفولد ورودی است. دارک هورس که برای کار در پیست در نظر گرفته شده، همچنین از شاتون‌های GT500 قدیمی با قدرت ۷۴۹ اسب بخار استفاده می‌کند و خنک‌کننده‌های اضافی برای روغن موتور، گیربکس و محور عقب وجود دارد.

در مورد سیستم تعلیق، در حالی که دمپرهای مگنا راید گروه بی ام و یک آپشن ۱۷۵۰ پوندی در موستانگ معمولی هستند، در دارک هورس استاندارد بوده و تنظیمات خاص خود را دارند. چیدمان پایه – استرات مک‌فرسون در جلو با آرایش لینک یکپارچه فورد در عقب – از S550 منتقل شده است. دارک هورس همچنین کالیبراسیون‌های ESP، EPAS و ABS خاص خود را دریافت می‌کند.

افسوس که جذاب‌ترین عنصر موستانگ دارک هورس چیزی است که ما در اروپا نخواهیم داشت. پکیج هندلینگ یک اسپلیتر بزرگ‌تر، یک لبه قابل جابجایی روی بال عقب و لاستیک‌های پیرلی تروفئو RS بسیار چسبنده اضافه می‌کند. تنظیمات کمبر نیز آنقدر شدید هستند که ظاهرا با قوانین اروپا در تضادند.

همچنین توجه داشته باشید که موستانگ GT3 که به لمانز می‌رود توسط دارک هورس هومولوگیت (تاییدیه فنی) شده است و نه آنطور که انتظار دارید، خودروی معمولی. اگر چیز دیگری نباشد، این به مدل حس خاص بودن اضافی و مرتبط با مسابقات می‌دهد. شاید تجربه رانندگی با آن حسی شبیه به هیجان تفریحات کیش داشته باشد.

فضای داخلی

درب عظیم موستانگ را باز کنید و با کابینی روبرو می‌شوید که واقعا نسبت به آنچه قبلا بود، کاملا متفاوت است. البته عقربه‌های دیجیتال برای موستانگ چیز جدیدی نیستند، اما جایگزینی بی‌احساس قاب ابزار دمبل‌شکل خودروی قدیمی، که در انتهای آن مجموعه‌ای از پیکسل‌ها که دورسنج و سرعت‌سنج سنتی را به تصویر می‌کشیدند قرار داشت، تکان‌دهنده است.

به جای آن، یک نمایشگر تخت ۱۲.۴ اینچی قرار گرفته که به نظر می‌رسد بیش از حد غالب است. این نمایشگر با یک صفحه نمایش لمسی دیگر و حتی بزرگ‌تر در بالای کنسول مرکزی جفت شده است که به سبک بی ام و ۱۰ درجه به سمت راننده زاویه دارد. اگر گرافیک‌های بسیار زنده و صفحه‌های روشن را دوست دارید، از آمفی‌تئاتر دیجیتالی که فورد ظاهرا با بازخورد هزاره‌ای‌ها و نسل Z در شرکت ایجاد کرده لذت خواهید برد، اما برای ما این نشان‌دهنده فرسایش جذابیت ساده و قدیمی موستانگ است.

انتقال تقریبا تمام دستورات به قلمرو دیجیتال حداقل به طور معقولی موثر است و آیکون‌های کنترل آب و هوا یک ویژگی ثابت هستند که در پایین نمایشگر مرکزی اجرا می‌شوند. اگر نرم‌افزار داخلی برای شما مناسب نیست، ادغام اپل کارپلی و اندروید اتو نیز روان است و فورد خوشبختانه در برابر وسوسه حذف دکمه فیزیکی صدا مقاومت کرده است.

همچنین پتانسیل عظیمی برای غرق شدن در جزئیات فنی وجود دارد. از روی فرمان می‌توانید داده‌هایی برای مخلوط سوخت و هوا، دمای هوای ورودی، دمای روغن دیفرانسیل و غیره را فراخوانی کنید. از صفحه نمایش لمسی مرکزی همچنین می‌توانید تفسیرهای دیجیتالی از عقربه‌های موستانگ‌های قدیمی‌تر، مانند SVT کبرا که بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۱ فروخته می‌شد، احضار کنید.

از نظر معماری، در غیر این صورت روال عادی است. در برخورد اول، موستانگ هاله‌ای دوست‌داشتنی و ارعاب‌کننده دارد. خط شیشه بالاست، کاپوت بی‌پایان است و در یک کوپه صرف، داشبوردی به این وسعت تنها می‌توانست از ایالات متحده سرچشمه بگیرد. فرمان بزرگ است، صندلی‌های ریکاروی اختیاری خودروی تست ما عظیم هستند و حس فراگیری وجود دارد که شما در داخل چیزی نشسته‌اید که برای شکست‌ناپذیر بودن طراحی شده است. حتی انتخاب‌گر دنده برای اتوماتیک ۱۰ سرعته نیز فوق‌العاده بزرگ است.

کیفیت درک شده یک گام کوچک اما قطعی نسبت به نسل S550 است. هنوز پلاستیک زیادی وجود دارد، اما قالب‌گیری‌ها جذاب‌تر هستند، تناسب قطعات کمی محکم‌تر از قبل است و بافت‌ها به طور مناسبی متنوع هستند. به همان اندازه، با قیمت ۷۰,۰۰۰ پوند، فضا هنوز جای کار دارد. M2 بی ام و به سختی حرف آخر را در تجمل مواد می‌زند، اما به طور قابل توجهی بالغ‌تر از فورد احساس می‌شود و حس می‌کنید کابین آن با وقار بیشتری پیر خواهد شد.

با این حال، از نظر عملکردی ایراد کمی در موستانگ وجود دارد. موقعیت رانندگی به طور مناسبی قابل تغییر است و صندلی‌های اختیاری ریکارو، اگرچه فاقد تنظیم برقی پشتی هستند، همانقدر که برای بزرگراه‌ها مناسبند برای جاده‌های فرعی نیز مناسب هستند. صندلی‌های عقب تا حدودی کمتر کاربردی هستند و در حالی که به زیبایی تراشیده شده‌اند، به وضوح یا به عنوان فضای بار اضافی یا برای کودکان خردسال در نظر گرفته شده‌اند. فضای زانو در اینجا به طور قابل توجهی تنگ‌تر از حتی یک M2 است. در همین حال، فضای صندوق عقب بین M2 و M4 قرار می‌گیرد. با ۳۸۱ لیتر، فضایی مشابه آنچه در یک هاچ‌بک کلاس C یافت می‌شود دریافت می‌کنید، که بیش از حد کافی است.

موتورها و عملکرد

از نظر اعداد خام، موستانگ نیمه‌پخته سریع‌تر از همیشه است. زمان ثبت شده ۰ تا ۶۰ مایل بر ساعت دارک هورس ما ۴.۵ ثانیه است که نزدیک به یک ثانیه بهتر از موستانگ بولیت است که در سال ۲۰۱۸ تست کردیم، اگرچه باید توجه داشت که خودروی قدیمی‌تر دستی بود و فاقد دنده‌های پایین نزدیک به هم خودروی تست شده در اینجا بود.

با این وجود، این زمان سریعی است، به ویژه با در نظر گرفتن عدم وجود برنامه لانچ کنترل در دارک هورس. این همچنین دقیقا با M2 دستی که در سال ۲۰۲۳ تست کردیم مطابقت دارد. تا ۱۰۰ مایل بر ساعت، هنوز تفاوتی بین فورد و بی ام و وجود ندارد. دارک هورس همچنین سریع‌تر از آن بازمانده بزرگ دیگر در عرصه کوپه‌های V8 تنفس طبیعی است. لکسوس RC F Ultimate با قیمت ۹۳ هزار پوند و موتور ۵.۰ لیتری که تنها چند هفته پیش تست شد، توسط همتای ساخت آمریکای خود در تمام معیارهای مربوط به عملکرد در دنده و شتاب‌گیری شکست می‌خورد.

در مورد صدا، مسلما رویداد اصلی است. در فرم نسل چهارم، موتور کایوت V8 هنوز هم فوق‌العاده به نظر می‌رسد، و اگر تمام سوپاپ‌های اگزوز را باز داشته باشید (چندین حالت برای انتخاب وجود دارد، از جمله تنظیم همسایه خوب برای فرارهای آرام صبح زود)، حس خالص نسکار را منتقل می‌کند. و در حالی که خودرو ۱۰ دنده دارد تا به جوش نگه داشتن این موتور کمک کند، به سختی به آنها نیاز دارد. از حدود تنها ۲۵۰۰ دور در دقیقه، V8 کار شگفت‌آوری سبکی با خودرویی نسبتا سنگین (۱۸۵۳ کیلوگرم روی ترازوهای ما) انجام می‌دهد، و در واقع تنها مانع برای دستیابی به حرکت جدی رو به جلو در کوتاه‌ترین زمان، تلاش‌های پرزحمت گیربکس برای یافتن دنده مناسب هنگام درخواست کیک‌داون است.

در حقیقت، این جعبه دنده ۱۰ سرعته – که با همکاری جنرال موتورز توسعه یافته و در F-150 و لینکلن نویگیتور نیز یافت می‌شود – هرگز چیزی کمتر از مانعی برای لذت رانندگی نیست. دنده‌های خود را بی‌قرار تغییر می‌دهد، و حتی اگر کنترل دستی را در دست بگیرید و از پدال‌ها استفاده کنید، فرکانس تعویض دنده‌هایی که خواسته می‌شود اما به هر دلیلی قابل اجرا نیستند، به زودی آنقدر خسته‌کننده می‌شود که شما فقط این گیربکس را به حال خود رها می‌کنید. ما تا آنجا پیش می‌رویم که بگوییم گیربکس دستی شش سرعته ترمک – که ۲۰۰۰ پوند کمتر از اتوماتیک قیمت دارد – از نظر توانایی موستانگ در سرگرم کردن و تحت کنترل گرفتن، دگرگون‌کننده است. این امر همچنین در مورد کسانی که از دارک هورس خود منحصرا برای وظایف GT استفاده می‌کنند صدق می‌کند، زیرا حتی ۱۹۳۳ دور در دقیقه‌ای که دنده دهم موتور را در ۷۰ مایل بر ساعت می‌چرخاند، چندان پایین نیست.

در همین حال، عملکرد ترمزگیری در طول تست عالی بود. عملکرد پدال محکم و حتی پس از استفاده مکرر ثابت است (فورد از یک تقویت‌کننده ترمز الکترونیکی استفاده می‌کند). ما هیچ مدرکی از افت عملکرد ندیدیم، با وجود وزن خودرو، و در واقع خودروی تست ما از ۳۰، ۵۰ و ۷۰ مایل بر ساعت زودتر از بی ام و M2 سبک‌تر متوقف شد.

سواری و هندلینگ

همانند سیستم انتقال قدرت، مهارت خودرو در مورد ترکیب سواری و هندلینگ، ترکیبی از خوب و بد است.

از نظر هندلینگ خام، دارک هورس حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. کوتاه شدن ظریف دنده‌بندی فرمان به آرمان آن کمک می‌کند، همانطور که آنچه احساس می‌شود پشتیبانی بهتر از غلتش برای بدنه بزرگ هنگام ورود به پیچ‌ها است. این تغییرات راننده را به تعادل خوب موستانگ، که به سرعت و آسانی پیدا می‌کند، نزدیک‌تر می‌کند.

برای یک کوپه عظیم، قرار دادن آن در جاده به طرز شگفت‌آوری بی‌دردسر است، و دقت کافی در فرمان وجود دارد که احساس اطمینان می‌کنید تا به سمت محدودیت‌های چسبندگی فشار بیاورید، به طریقی که با نسل S550 به این آسانی حاصل نمی‌شد – حداقل، نه در نسخه‌های نسبتا استاندارد، که در آن ما بولیت و همچنین ماخ ۱ چشمگیر را شامل می‌کنیم.

شما شروع به فشار آوردن به موستانگ بزرگ می‌کنید، تا حدی که ممکن است ESP را خاموش کنید و واقعا از قابلیت تنظیم با دریچه گاز آن بهره ببرید. اما شما فقط تا حدی در این مسیر پیش خواهید رفت. هنوز خامی در نحوه رفتار خودرو در جاده‌های فرعی بریتانیا وجود دارد. کنترل چرخ و پاسخ فرمان کوتاه می‌آید.

در مورد کیفیت سواری، حرکات موج بلند خودرو خوب است. در بزرگراه این یک کروزر بی‌آزار است، صرف نظر از هشدار وحشتناک بیش از حد غیرتمندانه «دست‌ها روی فرمان»، که دائما شما را قطع می‌کند حتی اگر دستانتان، بله، محکم فرمان بزرگ را گرفته باشند.

جدی‌تر از آن فقدان کیفیت سواری ثانویه است. در جاده‌های هموارتر، موستانگ با اطمینان حرکت می‌کند، با ترکیبی از کنترل و نرمی مناسب GT. بدنه بزرگ هنوز در نقطه زودتری از منحنی تعهد نسبت به بی ام و M2 یا تویوتا سوپرا از هماهنگی با جاده خارج می‌شود، اما وقار واقعی در اینجا وجود دارد.

با این حال، هنگامی که سطح خراب می‌شود، به سرعت به شخصیتی تندخو و حساس تبدیل می‌شود. محور جلو شکار نمی‌کند یا منحرف نمی‌شود، اما نوسان‌گیری سرعت بالا می‌تواند بی‌رحمانه و محور عقب بی‌قرار باشد. این مانع از لذت بردن از هندلینگ ذاتا خوب موستانگ می‌شود. شاید GT معمولی در جاده‌های بریتانیا کمتر عصبی باشد.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

زمانی که موستانگ ماخ ۱ نسل S550 در سال ۲۰۲۱ به فروش رسید، حدود ۵۵ هزار پوند قیمت داشت. امروز دارک هورس، که جانشین مستقیم ماخ ۱ آماده پیست است، حدود ۱۳ هزار پوند بیشتر قیمت دارد.

دلایل خوبی برای این افزایش قیمت وجود دارد و خودروی جدیدتر دارای آرایه دیجیتال بهتری است، اما دارک هورس با این وجود توسط بی ام و M2 که اخیرا به‌روزرسانی شده – خودروی راننده برتر از همه جهات، و همچنین خودرویی که زندگی با آن شیرین‌تر است – از نظر قیمت شکست می‌خورد.

با این حال، موستانگ خودرویی است که بیشتر با دل خریده می‌شود تا با عقل، بنابراین این موضوع برای اکثر خریداران اهمیتی نخواهد داشت. و حتی در آن صورت، وقتی اندازه، عملکرد و شخصیت آن را در نظر می‌گیرید، دارک هورس هنوز هم ارزش معقولی در برابر پول احساس می‌شود. این خودرو واقعا غیرقابل تقلید و بسیار سرگرم‌کننده است.

مخزن سوخت ۶۱ لیتری در سمت کوچک به نظر می‌رسد، اما اقتصاد تورینگ ۲۶.۱ مایل بر گالن (حدود ۹ لیتر در صد کیلومتر) به برد معقول بزرگراهی ۳۵۰ مایل ترجمه می‌شود. برای سفرهای طولانی و لذت‌بخش، شاید رزرو آنلاین تفریحات کیش نیز گزینه خوبی برای تکمیل تجربه شما باشد.