بررسی تخصصی آبارث 500e کانورتیبل 2026؛ هاچ بک برقی با روحیه اسپرت

بالاخره این همان چیزی است که انتظارش را داشتیم. خودرویی که شاید به شکل اغراق آمیز سریع نباشد، اما کوچک، چابک، پاسخگو و کمی جهنده است؛ درست مانند یک توله سگ پرانرژی. برخلاف MG 4 XPower که اخیرا رانندگی کردم، این آبارث 500e حس و حال یک هاچ بک برقی اسپرت واقعی را منتقل می کند. اما آیا واقعا نمونه موفقی در این کلاس است و روی جاده های بریتانیا عملکرد قابل قبولی دارد؟

البته خودروی مورد آزمایش ما دقیقا هاچ بک کلاسیک نیست، زیرا نسخه کانورتیبل با سقف پارچه ای جمع شونده است. با این حال، از نظر فنی همان خودرو محسوب می شود و در ادامه به موضوع سقف نیز خواهیم پرداخت.

تمامی نسخه های آبارث 500e در بازار بریتانیا به صورت استاندارد به تولیدکننده صدای مصنوعی مجهز هستند. این صدا شباهتی به آبارث های بنزینی دارد، با این تفاوت که گویی همیشه در دنده دو باقی مانده است. برای برخی شاید شبیه نصب سر اسب مصنوعی روی کالسکه بدون اسب باشد، اما خوشبختانه می توان آن را به سادگی غیرفعال کرد.

آبارث 500e نسخه اسپرت از فیات 500 برقی است؛ مدلی که حدود دو سال پیش معرفی شد. اگر هرگز فیات 500 الکتریکی را نرانده باشید، شاید این ارتقا چندان منطقی به نظر نرسد، اما آن خودروی کوچک از ابتدا نیز دینامیک رانندگی غافلگیرکننده ای داشت و ظرفیت دریافت قدرت بیشتر، فرمان دقیق تر، تایرهای چسبنده تر و المان های اسپرت تر را کاملا در خود می دید.

دقیقا همین تغییرات در آبارث اعمال شده است. باتری 42 کیلووات ساعت بدون تغییر باقی مانده، اما موتور جلو اکنون 152 اسب بخار قدرت تولید می کند و ضرایب انتقال نیز کوتاه تر شده اند تا شتاب بهبود یابد، هرچند این موضوع به کاهش برد منجر شده است. فنرها سفت تر شده اند، کمک فنرها بازتنظیم شده اند و رینگ های 17 یا 18 اینچی با تایرهای Bridgestone Potenza Sport همراه شده اند.

از نظر ظاهری، آبارث نسبت به MG تلاش بیشتری کرده است. سپرهای جلو و عقب تهاجمی تر شده اند، رنگ های اختصاصی جدیدی ارائه شده و در کابین نیز صندلی های باکت آلکانتارا، فرمان سه شاخه با پوشش آلکانتارا و تریم داشبورد مشابه دیده می شود. اگر به آلکانتارا علاقه دارید، این خودرو برای شما طراحی شده است.

افزایش قدرت، ضرایب کوتاه تر و تایرهای چسبنده تر تاثیر محسوسی بر کاهش برد داشته اند. فیات 500 استاندارد به صورت خوشبینانه بردی معادل 199 مایل دارد. این عدد برای آبارث در نسخه هاچ بک به 164 مایل و در نسخه کانورتیبل توریزمو به حدود 150 مایل کاهش می یابد.

خبر خوب این است که در شرایط آب و هوایی مناسب و با رانندگی نسبتا محافظه کارانه، می توان به مصرفی در محدوده بالای 3 مایل بر کیلووات ساعت دست یافت و به عدد 150 مایل نزدیک شد. خبر نه چندان خوب اینکه همین 150 مایل نیز چندان زیاد نیست و در صورت رانندگی مشابه یک هاچ بک اسپرت واقعی، به سرعت کاهش پیدا می کند.

با این حال، اگر با رویکرد تهاجمی رانندگی کنید، متوجه می شوید که این آبارث روی جاده های بریتانیا بسیار سرگرم کننده است. ابعاد کوچک آن باعث می شود حس کنید جاده وسیع تر در اختیار شماست. این ویژگی در فیات نیز وجود داشت، اما آبارث با قدرت بیشتر باعث می شود دائما پدال را تا انتها فشار ندهید.

در مقایسه با فیات، واکنش های آبارث سریع تر و مستقیم تر شده اند. فرمان نیز بافت بیشتری منتقل می کند و کمی سنگین تر است. این موضوع یکی از نقاط ضعف اصلی فیات را بهبود داده و درک بهتری از میزان چسبندگی محور جلو در اختیار راننده قرار می دهد.

چسبندگی جلو مناسب است، اما شاید انتظار می رفت آبارث در تنظیم توازن هندلینگ جسورانه تر عمل کند. همواره محور جلو زودتر به محدودیت می رسد و محور عقب کاملا پایدار باقی می ماند. بنابراین از نیش عقرب در انتهای خودرو خبری نیست. هنگام حمله به جاده های پیچ در پیچ، کمبود حمایت جانبی صندلی ها نیز احساس می شود.

فیات 500 با فاصله محوری کوتاه و تعلیق نسبتا سفت، روی سطوح ناهموار کمی پرش داشت و این آبارث حتی اندکی سفت تر نیز شده است. تنها در جاده های بسیار خراب سیستم تعلیق به محدودیت واقعی می رسد و از نظر کنترل نوسانات عملکرد خوبی دارد، بنابراین سواری خشن محسوب نمی شود. با این حال نمی توان آن را راحت دانست؛ همواره در حال فعالیت و واکنش است.

تمام این ویژگی ها در نسخه هاچ بک و کانورتیبل مشترک است. از آنجا که نسخه کانورتیبل ساختار کامل بدون ستون ندارد و ستون های اصلی باقی مانده اند، کاهش محسوسی در استحکام احساس نمی شود. باز کردن سقف پارچه ای حس آزادی بیشتری به کابین کوچک می دهد و میزان تلاطم هوا نیز چندان آزاردهنده نیست، بنابراین انتخاب نسخه روباز منطقی به نظر می رسد.

نسخه کانورتیبل حدود 3000 پوند گران تر از هاچ بک است. در نگاه اول رقم قابل توجهی به نظر می رسد، اما به دلیل ارزش باقی مانده بهتر، در اغلب قراردادهای ماهانه تنها اختلاف اندکی ایجاد می کند. با این حال نمی توان انکار کرد که هر نسخه از آبارث 500e خودرویی گران قیمت محسوب می شود، به ویژه زمانی که با همان بودجه می توان از MG قدرتی تقریبا سه برابر و بردی بیشتر دریافت کرد.

مدیران آبارث معتقدند 500e محصولی پریمیوم و تا حدی خاص است که در اروپا تولید می شود. این خودرو قطعا نسبت به MG شاداب تر و دوست داشتنی تر است و حس محصولی پخته تر با ایرادات کمتر را منتقل می کند. با این وجود، اعداد و ارقام مربوط به قدرت و برد به سادگی قابل چشم پوشی نیستند، به ویژه آنکه 500e بیشتر یک هاچ بک گرم است تا کاملا داغ.